1Ո՛հովիւք՝՝ որ կորուսին եւ ցրուեցին զխաշինս արօտի քո, ասէ Տէր։ 2Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայելի ի վերայ հովուացդ որ հովուեն զժողովուրդ իմ. Դուք ցրուեցէք զխաշինս իմ, եւ մերժեցէք զնոսա, եւ ոչ յանձանձեցէք զնոսա. արդ ահաւասիկ ես խնդրեցից զվրէժս ի ձէնջ՝՝ ըստ չարութեան գնացից ձերոց, ասէ Տէր. 3եւ ես ընկալայց զմնացորդս ժողովրդեան իմոյ՝՝ յամենայն երկրէ ուր մերժեցի զնոսա անդր, եւ հաստատեցից զնոսա յարօտս իւրեանց, աճեսցեն եւ բազմասցին։ 4Եւ յարուցից հովիւս որ հովուեսցեն նոցա, եւ ոչ եւս երկիցեն, եւ ոչ եւս զարհուրեսցին, եւ ոչ լիցին անտես, ասէ Տէր։

5Ահա աւուրք գան, ասէ Տէր, եւ յարուցից Դաւթի Ծագումն արդարութեան. եւ թագաւորեսցէ թագաւոր, եւ ի միտ առցէ՝՝, եւ արասցէ իրաւունս եւ արդարութիւն ի վերայ երկրի։ 6Յաւուրս նորա փրկեսցի Յուդա, եւ Իսրայէլ բնակեսցէ յուսով. եւ այս է անուն նորա զոր կոչեսցէ նմա Տէր՝ Յովսեդեկ ի մարգարէս՝՝ արդարութիւն մեր։ 7Վասն այդորիկ ահա աւուրք գան, ասէ Տէր, եւ ոչ եւս ասասցեն եթէ՝ Կենդանի է Տէր, որ եհան զտունն Իսրայելի յերկրէն Եգիպտացւոց, 8այլ թէ՝ Կենդանի է Տէր՝ որ եհան զամենայն զաւակ՝՝ Իսրայելի յերկրէն հիւսիսոյ, եւ յամենայն աշխարհաց ուր մերժեաց զնոսա անդր. եւ պատսպարեցոյց զնոսա անդրէն յերկիր՝՝ իւրեանց։ 9Ի վերայ մարգարէից բեկաւ սիրտ իմ յիս, շարժեցան ամենայն ոսկերք իմ. եւ եղէ իբրեւ զայր մի աղճատեալ, եւ իբրեւ զայր մի չարալլուկ ի գինւոյ, յերեսաց Տեառն, եւ յերեսաց մեծվայելչութեան փառաց՝՝ նորա։ 10Զի լցաւ երկիր շնացողօք, զի յերեսաց երդման սուգ առ երկիր, ցամաքեցան արօտք անապատի, եւ եղեն ընթացք նոցա ի չարութիւն, եւ ուժգնութիւն նոցա ոչ այնպէս։ 11Զի մարգարէ եւ քահանայ պղծեցան, եւ ի տան իմում գտի զչարիս նոցա, ասէ Տէր։ 12Վասն այնորիկ եղիցի ճանապարհն նոցա նոցին ի գայթակղութիւն ի միգի, գայթակղեսցին եւ կործանեսցին ի նմին. զի ածից ի վերայ նոցա չարիս յամի այցելութեան իւրեանց, ասէ Տէր։

13Եւ ի մարգարէսն Շամրնի տեսի անօրէնութիւն. զի մարգարէացան ի ձեռն Բահաղու, եւ մոլորեցուցին զժողովուրդ իմ զԻսրայէլ։ 14Եւ ի մարգարէսն Երուսաղեմի տեսի արհաւիրս. զի շնային եւ երթային զհետ ստութեանց, եւ օգնական լինէին ձեռաց չարաց, առ ի չդառնալոյ իւրաքանչիւր ումեք ի ճանապարհէ իւրմէ չարէ. եղեն ինձ ամենեքին իբրեւ զՍոդոմ, եւ բնակիչք նորա իբրեւ զԳոմոր։ 15Վասն այնորիկ այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց ի վերայ մարգարէիցն. Ահաւադիկ ես ջամբեցից դոցա ցաւս, եւ արբուցից դոցա ջուր դառնութեան. զի ի մարգարէիցն Երուսաղեմի ել պղծութիւն ընդ ամենայն երկիր։

16Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Մի՛ լսէք բանից մարգարէիցն որ մարգարէանան ձեզ. զի զրաբանեն դոքա զձեզ, զտեսիլն սրտից իւրեանց խօսին, եւ ոչ ի բերանոյ Տեառն։ 17Ասեն ապստամբելոցն ի բանէն Տեառն, թէ՝ Խաղաղութիւն եղիցի ձեզ. եւ ամենեցուն որ գնան ըստ կամաց իւրեանց, եւ՝՝ ամենայնի որ գնայ ըստ մոլորութեան սրտի իւրոյ, ասեն. Ոչ եկեսցէ ի վերայ քո չար։ 18Զի ո՞վ եկաց ի հաստատութեան Տեառն, եւ ետես եւ լուաւ զբան նորա. ո՞վ ունկն եդ բանի իմում եւ լուաւ։ 19Ահաւադիկ շարժումն ի Տեառնէ, եւ բարկութիւն մրրկեալ շարժմամբ ելցէ ի վերայ ամպարշտաց։ 20Եկեսցէ եւ՝՝ մի՛ դարձցի սրտմտութիւն Տեառն, մինչեւ արասցէ եւ հաստատեսցէ զյօժարութիւն սրտի նորա. յետին ժամանակս իմասցին զայն իմանալով։ 21Ոչ առաքեցի զմարգարէսն, եւ նոքա ընթանային. ոչ խօսեցայ ընդ նոսա, եւ նոքա մարգարէանային։ 22Եթէ կացեալ էր ի հաստատութեան իմում, եւ լուուցեալ էր զբանս իմ ժողովրդեան իմում, եւ դարձուցեալ էր զնոսա ի ճանապարհաց իւրեանց չարաց, եւ ի գնացից նոցա չարաց։

23Աստուած մերձաւո՞ր եմ ես, ասէ Տէր, եւ ո՞չ Աստուած հեռաւոր։ 24Եթէ թաքիցէ՞ մարդ ի թաքստեան, եւ ես ոչ տեսից զնա, ասէ Տէր. միթէ զերկինս եւ զերկիր ես ո՞չ լնուցում, ասէ Տէր։ 25Լուայ զինչ խօսին մարգարէքն՝ որ մարգարէանային յանուն իմ սուտ՝ եւ ասէին. Երազ յերազեցաւ ինձ։ 26Մինչեւ յե՞րբ լինիցի ի սրտի մարգարէիցդ որ մարգարէանան ստութիւն. եւ ի մարգարէանալ զկամս սրտից իւրեանց, 27խորհին՝՝ մոռանալոյ ժողովրդեան իմոյ զօրէնս իմ երազովք իւրեանց, զոր պատմէին իւրաքանչիւր ընկերի իւրում, զոր օրինակ մոռացան հարքն դոցա զանուն իմ ի ձեռն Բահաղու։ 28Մարգարէն յորում երազն իցէ՝ պատմեսցէ զերազն իւր, եւ յորում բանն իմ իցէ՝ պատմեսցէ զբանն իմ ճշմարտութեամբ. զի՞նչ է յարդ առ ցորենաւ, ասէ Տէր։ 29Ո՞չ ապաքէն բանք իմ իբրեւ զհուր են, ասէ Տէր, եւ իբրեւ զմուրճ որ հատանէ զվէմ։ 30Վասն այդորիկ ահա ես ի վերայ մարգարէիցդ, ասէ Տէր, որք գողանան զբանս իմ իւրաքանչիւր յընկերէ իւրմէ։ 31Ահաւասիկ ես ի վերայ մարգարէիցդ, ասէ Տէր, որք մերժեն զմարգարէս ի լեզուոյ, եւ նիրհեն զնիրհս իւրեանց՝՝։ 32Ահաւասիկ ես ի վերայ մարգարէիցդ որ մարգարէանան երազս ստութեան, ասէ Տէր, եւ պատմեն զայն, եւ մոլորեցուցանեն զժողովուրդն իմ ստութեամբ իւրեանց եւ մոլորութեամբ իւրեանց. եւ ես ոչ առաքեցի զնոսա, եւ ոչ պատուիրեցի նոցա. եւ օգտութիւն ինչ ոչ օգտեսցեն ժողովրդեանդ այդմիկ, ասէ Տէր։

33Եւ եթէ հարցանիցէ զքեզ ժողովուրդդ այդ, կամ մարգարէ կամ քահանայ, եւ ասասցէ. Զի՞նչ է առածդ Տեառն. եւ ասասցես ցնոսա. Դուք էք առածն. եւ կործանեցից՝՝ զձեզ, ասէ Տէր։ 34Եւ մարգարէ եւ քահանայ եւ ժողովուրդ՝ որ ասիցեն Առած Տեառն, խնդրեցից զվրէժ ի մարդոյն յայնմանէ եւ ի տանէ նորա։ 35Զի՞ ոչ նոյնպէս՝՝ ասիցէք իւրաքանչիւր ցընկեր իւր եւ իւրաքանչիւր ցեղբայր իւր թէ՝ Զի՞նչ պատասխանի արար Տէր, եւ զի՞նչ խօսեցաւ Տէր։ 36Եւ առած Տեառն մի՛ եւս անուանէք, զի առած Տեառն եղիցի մարդոյ բանն նորա. եւ դարձուցանիցէք զբանս Աստուծոյ կենդանւոյ՝ Տեառն զօրութեանց Աստուծոյ մերոյ։ 37Այլ այդպէս ասասջիք ցմարգարէն. Զի՞նչ արար քեզ պատասխանի Տէր, եւ զի՞նչ խօսեցաւ Տէր։ 38Եթէ առած Տեառն ասիցէք, վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր. Փոխանակ զի ասացէք զբանդ՝ առած Տեառն, եւ ես ոչ առաքեցի առ ձեզ՝ ասել. Մի՛ ասիցէք առած Տեառն, 39վասն այդորիկ ահաւասիկ ես առից զձեզ առիւ՝՝, եւ կործանեցից զձեզ եւ զքաղաքդ զոր ետու ձեզ եւ հարցն ձերոց յերեսաց իմոց. 40եւ տաց ի վերայ ձեր նախատինս յաւիտենից, եւ անարգանս յաւիտենից՝ որ ոչ մոռասցին։