1Եւ լուաւ Պասքովր որդի Եմմերայ քահանայ, եւ ինքն էր հրամանատար եւ իշխան տանն Տեառն, յԵրեմիայէ ի մարգարէանալն զբանս զայսոսիկ։ 2Եւ եհար Պասքովր զԵրեմիա մարգարէ, եւ արգել զնա ի վերնադրանդն, որ էր ի դրանն Բենիամինի, ի վերնատանն՝՝ որ էր ի տան Տեառն։ 3Եւ եղեւ ի վաղիւ անդր, եհան Պասքովր զԵրեմիա ի վերնադրանդէ անտի. եւ ասէ ցնա Երեմիա. Ոչ Պասքովր կոչեաց զանուն քո Տէր, այլ Գերի թափառական՝՝։ 4Զի այսպէս ասէ Տէր. Ահաւադիկ ես տաց զքեզ ի գերութիւն հանդերձ ամենայն բարեկամօք քովք՝՝, եւ անկցին ի սուր թշնամեաց իւրեանց, եւ աչք քո տեսցեն. եւ զքեզ՝՝ եւ զամենայն տունդ Յուդայ տաց ի ձեռս թագաւորին Բաբելացւոց, եւ գերեսցեն զնոսա ի Բաբելոն, եւ կոտորեսցեն զնոսա սրով։ 5Եւ տաց զամենայն զօրութիւնս քաղաքիդ այդորիկ եւ զամենայն վաստակս դորա, եւ զամենայն պատիւ դորա, եւ զամենայն գանձս թագաւորիդ Յուդայ տաց ի ձեռս թշնամեաց իւրեանց. եւ յափշտակեսցեն եւ առցեն զնոսա եւ տարցին ի Բաբելոն։ 6Եւ դու, Պասքովր, եւ ամենայն բնակիչք տան քո, երթիջիք գերի ի Բաբելոն, երթիցես եւ անդ մեռանիցիս, եւ անդ թաղեսցիս, դու եւ ամենայն բարեկամք քո, որոց մարգարէացարն ստութիւն։

7Խաբեցեր զիս, Տէր, եւ խաբեցայ, յաղթահարեցեր եւ զօրացար. եղէ ի կատականս. զօր ամենայն հանի ի գլուխ այպանեալ. 8զի դառնութեամբ բանից իմոց արարից այպն զարհամարհութիւն՝՝, եւ ի չուառութենէ բողոք բարձից. զի եղեւ ինձ բան Տեառն ի նախատինս եւ ի կատականս զօրհանապազ։ 9Եւ ասացի. Ոչ անուանեցից զանուն Տեառն՝՝, եւ ոչ եւս խօսեցայց յանուն նորա։ Եւ եղեւ ի սրտի իմում իբրեւ զհուր վառեալ, բորբոքեալ ընդ ոսկերս իմ. եւ լքայ յամենայն կողմանց,՝՝ եւ ոչ կարեմ հանդարտել։ 10Զի լուայ զպարսաւանս բազմաց, շուրջ զինեւ միախուռն ժողովելոց. թէ՝ Արիք եւ յարիցուք ի վերայ նորա ամենայն արք բարեկամք դորա. հնարեցարուք նմա հնարս՝՝, թերեւս խաբեսցի եւ յաղթեսցուք նմա, եւ խնդրեսցուք զվրէժ մեր ի նմանէ։ 11Եւ Տէր ընդ իս էր իբրեւ զպատերազմօղ, եւ զօրացուցանէր. վասն այնորիկ հալածեցին, եւ իմանալ զհնարս ոչ կարէին. յամօթ եղեն յոյժ, զի ոչ ինչ իմացան՝՝. անարգանք նոցա յաւիտենից մի՛ մոռասցին։ 12Եւ Տէ՛ր զօրութեանց, որ կշռես զիրաւունս եւ քննես զսիրտս եւ զերիկամունս, տեսից առ ի քէն զվրէժխնդրութիւն ի վերայ նոցա. զի առ քեզ յայտնեցի զաղերս իմ։ 13Օրհնեցէք զՏէր, գովեցէք զնա, զի փրկեաց զանձն տնանկի ի ձեռաց չարաց։

14Անիծեալ լիցի օրն յորում ծնայ, եւ օրն յորում ծնաւ զիս մայր իմ՝ մի՛ եղիցի ուխտադրութեան։ 15Անիծեալ լիցի մարդն որ ետ աւետիս հօր իմոյ, եւ ասէ թէ՝ Ծնաւ քեզ արու մանուկ, եւ ուրախութեամբ ուրախ առնէր զնա։ 16Եւ եղիցի մարդն այն իբրեւ զքաղաքս զոր կործանեաց Տէր սրտմտութեամբ, եւ ոչ զղջացաւ. լուիցէ գոյժ ընդ առաւօտս եւ աղաղակ ի միջօրեայ ժամանակի։ 17Զի ոչ սպան զիս անդէն յարգանդի, եւ լինէր ինձ մայրն իմ գերեզման, եւ արգանդ յղութեան՝՝ յաւիտենից։ 18Ընդէ՞ր է ինձ այս զի ելի յարգանդէ տեսանել զցաւս եւ զվաստակս, եւ վախճանեցան ամօթով աւուրք իմ։