1Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս ասելով. 2Եւ դու մի՛ առնուցուս քեզ կին, եւ մի՛ ծնցին քեզ ուստերք եւ դստերք ի տեղւոջդ յայդմիկ։ 3Զի այսպէս ասէ Տէր վասն ուստերաց եւ դստերաց որ ծնանիցին ի տեղւոջդ յայդմիկ, եւ վասն մարց նոցա որ ծնանին զնոսա, եւ վասն հարց նոցա որ ծնանին զնոսա յերկրիդ յայդմիկ. 4Ծիւրեալ ախտիւ մեռցին, մի՛ կոծեսցին եւ մի՛ թաղեսցին, այլ խայտառակ՝՝ եղիցին ընդ երեսս երկրի. սրով անկցին եւ սովով սպառեսցին. եւ եղիցին դիակունք նոցա ի կերակուր թռչնոց երկնից եւ գազանաց երկրի։ 5Այսպէս ասէ Տէր. Յաշխարումն նոցա մի՛ մտանիցես, եւ ի կոծ նոցա մի՛ երթիցես, եւ սուգ ի վերայ նոցա մի՛ առնուցուս. զի ի բաց արարի զխաղաղութիւն իմ ի ժողովրդենէն յայնմանէ, ասէ Տէր, եւ զողորմութիւնս եւ զգթութիւնս։ 6Եւ մեռանիցին մեծամեծք եւ փոքունք յերկրին յայնմիկ. մի՛ կոծեսցին եւ մի՛ ցտեսցին եւ մի՛ խզեսցին եւ մի՛ լացցին եւ մի՛ թաղեսցին։ 7Եւ մի՛ բեկցի հաց սգոյ նոցա ի մխիթարութիւն ի վերայ մեռելոյ, եւ մի՛ արբուսցեն բաժակ մխիթարութեան ի վերայ հօր եւ մօր իւրոյ։ 8Ի տուն ըմպելեաց մի՛ մտանիցես նստել ընդ նոսա՝ ուտել եւ ըմպել։ 9Զի այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայելի. Ահաւասիկ ես խափանեցից ի տեղւոջէդ յայդմանէ առաջի աչաց ձերոց, եւ ի ձեր իսկ աւուրս, զձայն ցնծութեան եւ զձայն ուրախութեան, զձայն փեսայի եւ զձայն հարսին։ 10Եւ եղիցի յորժամ պատմեսցես ժողովրդեանն այնմիկ զամենայն պատգամսդ զայդոսիկ, եւ ասասցեն ցքեզ. Ընդէ՞ր խօսեցաւ Տէր ի վերայ մեր զայդ ամենայն չարիս մեծամեծս. զի՞նչ անիրաւութիւն է ի մեզ, կամ ո՞ր մեղք զոր մեղաք առաջի Տեառն Աստուծոյ մերոյ. 11եւ ասասցես ցնոսա. Փոխանակ զի թողին զիս հարքն ձեր, ասէ Տէր, եւ գնացին զհետ աստուածոց օտարաց, եւ ծառայեցին նոցա եւ երկիր պագին նոցա, եւ զիս թողին եւ զօրէնս իմ ոչ պահեցին։ 12Եւ դուք անզգամեցայք առնել առաւել քան զհարսն ձեր. եւ ահաւադիկ դուք երթայք իւրաքանչիւր զհետ հաճոյից սրտից ձերոց չարաց առ ի չլսել ինձ։ 13Եւ ընկեցից զձեզ յերկրէդ յայդմանէ յերկիր՝ զոր ոչ գիտացէք դուք եւ հարքն ձեր, եւ ծառայեսջիք անդ աստուածոց օտարաց ի տուէ եւ ի գիշերի, եւ ոչ արասցեն՝՝ ձեզ ողորմութիւն։

14Վասն այսորիկ ահա աւուրք գան, ասէ Տէր, եւ ոչ եւս ասասցեն. Կենդանի է Տէր որ եհան զորդիսն Իսրայելի յերկրէն Եգիպտացւոց. 15այլ թէ՝ Կենդանի է Տէր որ եհան զորդիսն Իսրայելի յերկրէն հիւսիսոյ, եւ յամենայն աշխարհաց ուր եւ մերժեցան անդր. եւ պատսպարեսցէ զնոսա անդրէն յերկրին իւրեանց զոր ետ հարցն նոցա։

16Ահաւասիկ ես առաքեմ ձկնորսս բազումս, ասէ Տէր, եւ որսասցեն զնոսա. եւ յետ այնորիկ առաքեցից որսորդս բազումս, եւ որսասցեն զնոսա ի վերայ ամենայն լերանց եւ ի վերայ ամենայն բլրոց եւ ի ծակուց վիմաց։ 17Զի աչք իմ ի վերայ ամենայն ճանապարհաց նոցա, եւ ոչ թաքեան յերեսաց իմոց, եւ ոչ ծածկեցան անիրաւութիւնք նոցա առաջի աչաց իմոց։ 18Եւ հատուցից նոցա նախ կրկին զանիրաւութիւնս նոցա, եւ զմեղս նոցա որովք պղծեցին զերկիր իմ մեռելոտւովք գարշելեացն իւրեանց, եւ անօրէնութեամբք նոցա, որովք լցին զժառանգութիւն իմ։

19Տէր, զօրութիւն իմ եւ օգնութիւն իմ եւ ապաւէն իմ յաւուր չարեաց. առ քեզ հեթանոսք եկեսցեն ի ծագաց երկրէ եւ ասասցեն. Որպէս սուտ գործէին հարքն մեր կուռս,՝՝ եւ ոչ գոյր օգուտ ի նոցանէ։

20Եթէ առնիցէ՞ մարդ անձամբ անձին աստուածս՝ եւ նոքա չեն աստուածք։ 21Վասն այնորիկ ահաւասիկ ես ցուցից նոցա ի ժամանակի յայսմիկ զձեռն իմ, ծանուցից նոցա եւ զզօրութիւն իմ. եւ գիտասցեն՝ թէ անուն իմ Տէր է։