1Պատգամն Աստուծոյ, որ եղեւ ի վերայ՝՝ Երեմիայի Քեղկեայ, ի քահանայից անտի՝ որ բնակեալ էր՝՝ յԱնաթովթ յերկրին Բենիամինի։ 2Առ որ եղեւ բան Տեառն յաւուրս Յովսեայ որդւոյ Ամոնայ արքայի Հրէաստանի, յերեքտասաներորդի ամի թագաւորութեան նորա։ 3Եւ եղեւ յաւուրս Յովակիմայ որդւոյ Յովսեայ արքայի Հրէաստանի, մինչեւ ի վախճան մետասաներորդի ամին Սեդեկեայ որդւոյ Յովսեայ արքայի Յուդայ՝ ցգերութիւնն Երուսաղեմի, յամսեանն հինգերորդի։

4Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս եւ ասէ. 5Մինչչեւ ստեղծեալ էր զքեզ յորովայնի՝ գիտեմ զքեզ, եւ մինչչեւ ելեալ էիր յարգանդէ՝ սրբեցի զքեզ, մարգարէ ի հեթանոսս եդի զքեզ։ 6Եւ ասեմ. Որ եսդ Տէր՝՝ Տէր, ահաւասիկ խօսել իսկ ոչ գիտեմ, զի մանուկ եմ ես։ 7Եւ ասէ ցիս Տէր. Մի՛ ասեր եթէ մանուկ եմ ես. զի առ ամենեսեան առ որս առաքեցից զքեզ՝ երթիցես. եւ ըստ ամենայնի զոր միանգամ պատուիրեցից քեզ՝ խօսեսցիս։ 8Մի՛ երկիցես յերեսաց նոցա. զի ընդ քեզ եմ ի փրկել զքեզ, ասէ Տէր։

9Եւ ձգեաց Տէր զձեռն իւր առ իս եւ մերձեցոյց ի բերան իմ, եւ ասէ ցիս. Ահա ետու զբանս իմ ի բերան քո. 10ահա կացուցի զքեզ այսօր ի վերայ ազգաց եւ թագաւորութեանց խլել եւ բրել, կորուսանել եւ յատակել, շինել եւ տնկել։

11Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս եւ ասէ. Զի՞նչ տեսանես, Երեմիա։ Եւ ասեմ. Գաւազան ընգուզի տեսանեմ ես։ 12Եւ ասէ ցիս Տէր. Բարւոք տեսանես. զի զարթուցեալ եմ ես ի բանս իմ առնել զնոսա։

13Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս կրկին անգամ եւ ասէ. Զի՞նչ տեսանես։ Եւ ասեմ. Կատսայ յեռանդան տեսանեմ ես, եւ երեսք նորա յերեսաց հիւսիսոյ։ 14Եւ ասէ ցիս Տէր. Յերեսաց հիւսիսոյ բորբոքեսցին չարիք ի վերայ բնակչաց երկրի։ 15Զի ահաւասիկ ես միախուռն կոչեցից զամենայն թագաւորութիւնս՝՝ թագաւորութեանց ի հիւսիսոյ երկրէ, ասէ Տէր. եկեսցեն եւ արկցեն զիւրաքանչիւր աթոռ ի վերայ սեմոց դրանցն Երուսաղեմի, եւ ի վերայ ամենայն պարսպաց նորա շուրջանակի, եւ ի վերայ ամենայն քաղաքաց Հրէաստանի։ 16Եւ խօսեցայց դատաստանաւ ընդ նոսա վասն ամենայն չարեաց իւրեանց. զի թողին զիս եւ զոհեցին աստուածոց օտարաց, եւ երկիր պագին գործոց ձեռաց իւրեանց։

17Եւ դու պնդեա զմէջ քո, արի եւ ասա նոցա զամենայն զոր միանգամ պատուիրեմ քեզ. մի՛ երկիցես յերեսաց նոցա, եւ մի՛ զանգիտիցես առաջի նոցա, զի ընդ քեզ եմ ես ի փրկել զքեզ, ասէ Տէր՝՝։ 18Բայց ես ահաւադիկ եդի զքեզ այսօր իբրեւ զքաղաք ամուր եւ իբրեւ զսիւն երկաթի եւ իբրեւ զպարիսպ պղնձի ամուր՝ ամենայն՝՝ թագաւորաց Հրէաստանի եւ իշխանաց նորա եւ քահանայից նորա եւ ժողովրդեան երկրին։ 19Եւ մարտիցեն ընդ քեզ եւ քեզ ինչ ոչ կարասցեն ստնանել, զի ես ընդ քեզ եմ ի փրկել զքեզ, ասէ Տէր։