1Եւ եղեւ այր ի լեռնէն Եփրեմայ, եւ անուն նորա Միքա։ 2Եւ ասէ ցմայր իւր. Զհազար եւ զհարեւր արծաթոյն զոր առեր առ քեզ, եւ երդուար եւ ասես յականջս իմ թէ՝՝ արծաթն առ իս է, ես առի զայն։ Եւ ասէ մայր նորա. Օրհնեալ լիցիս, որդեակ իմ, ի Տեառնէ։ 3Եւ դարձոյց անդրէն զհազար եւ զհարեւր արծաթոյն առ մայր իւր. եւ ասէ մայր նորա. Սրբելով սրբեցի զարծաթն Տեառն ի ձեռանէ իմմէ եւ առանձինն՝՝, առնել դրօշեալ եւ ձուլածոյ. եւ արդ դարձուցից զնա առ քեզ։ 4Եւ դարձոյց զարծաթն առ մայր իւր, եւ ա՛ռ մայր նորա երկերիւր արծաթոյ, եւ ետ զայն ցձուլիչ, եւ արար զայն դրօշեալ եւ ձուլածոյ. եւ եղեւ ի տան Միքայի։ 5Եւ տուն Միքայի՝ նմա տուն Աստուածոյ. եւ արար եփուդ եւ թերափ. եւ ելից զձեռս միոյ յորդւոց իւրոց, եւ եղեւ նմա ի քահանայ։ 6Յաւուրսն յայնոսիկ ոչ գոյր թագաւոր Իսրայելի, եւ այր իւրաքանչիւր զհաճոյս աչաց իւրոց առնէր։

7Եւ եղեւ պատանեակ մի ի Բեթղեհեմէ Յուդայ, յազգէ տոհմին Յուդայի, եւ ինքն Ղեւտացի, եւ բնակէր նա անդ։ 8Եւ գնաց այրն ի քաղաքէ Բեթղեհեմի Յուդայ պանդխտել ուր եւ գտանիցէ. եւ եկն մինչեւ ցլեառնն Եփրեմի եւ մինչեւ ցտունն Միքայ՝ առնել զճանապարհ իւր։ 9Եւ ասէ ցնա Միքա. Ուստի՞ գաս։ Եւ ասէ ցնա. Ղեւտացի եմ ես ի Բեթղեհեմէ Յուդայ, եւ երթամ պանդխտանալ ուր եւ գտանիցեմ։ 10Եւ ասէ ցնա Միքա. Նիստ աստ առ իս, եւ լեր ինձ ի հայր եւ ի քահանայ. եւ ես տաց քեզ տասն արծաթոյ աւուրց յաւուրս՝՝ եւ զոյգս ձորձոց եւ ռոճիկ որով կեցցես։ Եւ չոգաւ Ղեւտացին։ 11Եւ սկսաւ պանդխտանալ առ առնն, եւ եղեւ նմա պատանեակն իբրեւ զմի յորդւոց նորա։ 12Եւ ելից Միքա զձեռս Ղեւտացւոյն, եւ եղեւ նմա պատանեակն ի քահանայ, եւ էր ի տան Միքայ։ 13Եւ ասէ Միքա. Այժմ գիտացի եթէ բարի արար ինձ Տէր, զի եղեւ ինձ Ղեւտացին ի քահանայ։