1Հապա նախ զայդ արբ, վաղվաղակի հետ արա. երկիր Զաբուղոնի եւ երկիր Նեփթաղեմի՝ ճանապարհ ծովու. եւ այլք որ բնակեալ էք զծովեզերբդ, եւ յայն կոյս Յորդանանու. Գալիլեա հեթանոսաց, կողմանք Հրէաստանի։՝՝ 2Ժողովուրդ որ գնայր ընդ խաւար՝ ետես լոյս մեծ, եւ որ բնակեալ էք յաշխարհի եւ ի ստուերս մահու՝ լոյս ծագեսցէ ձեզ։ 3Զմեծ մասն ժողովրդեանդ զոր իջուցեր յուրախութիւն քո, եւ ուրախ եղիցին՝՝ առաջի քո՝ որպէս ուրախ լինիցին ի հունձս, եւ որպէս որ բաժանիցենն զաւար. 4զի վերացաւ ի նոցանէ լուծն որ կայր ի վերայ, եւ գաւազանն որ ի վերայ պարանոցի նոցա. զի զգաւազան պահանջողացն մերժեաց՝՝ որպէս եւ յաւուրն Մադիամու. 5զի զամենայն պատմուճան եւ զհանդերձ ժողովեալ նենգութեամբ՝ տուգանօք տուժեսցին։ Այլ նոքա կամէին թէ հրձիգ լեալ էին։՝՝

6Զի մանուկ ծնաւ մեզ, որդի տուաւ մեզ, որոյ իշխանութիւն իւր եղեւ ի վերայ ուսոց իւրոց. եւ անուն կոչեցաւ նմա՝ Հրեշտակ մեծի խորհրդոյ,՝՝ Սքանչելի, Խորհրդակից, Աստուած Հզօր. Իշխան, Հայր հանդերձելոյ աշխարհին։ 7Եւ ես ածից զխաղաղութիւն ի վերայ իշխանաց նորա, եւ առողջութիւն նմա. մեծ է իշխանութիւն՝՝ նորա, եւ խաղաղութեան նորա չիք սահման յաթոռն Դաւթի նստցի, եւ զարքայութիւն նորա յաջողեսցէ, եւ զօրացուսցէ՝՝ զնա իրաւամբք եւ արդարութեամբ, յայսմ հետէ եւ յաւիտեանս ժամանակաց։ Նախանձ Տեառն զօրութեանց արասցէ զայս։

8Մահ արձակեաց Տէր ի վերայ Յակոբայ, եկն եհաս ի վերայ Իսրայելի։ 9Եւ ծանիցեն ամենայն ժողովուրդն Եփրեմեան եւ որ նստինն ի Սամարիա, որ հպարտութեամբ եւ ամբարտաւանութեամբ սրտից խօսեցան եւ ասեն. 10Աղիւսք անկան, այլ եկայք վէմս տաշեսցուք. զմայրս եւ զեղեւնափայտս հարցուք, եւ շինեսցուք մեզ աշտարակ։ 11Եւ կործանեսցէ Աստուած զյարուցեալսն ի վերայ լերին Սիոնի, եւ զթշնամիս Յուդայ ցրուեսցէ. 12զԱսորեստան՝՝ յելիցն արեւու, եւ զՅոյնս ի մտիցն արեւու. ոյք ուտէին զԻսրայէլ բերանալիր ամենայն բերանով։ Ի վերայ այսր ամենայնի ոչ դարձաւ բարկութիւն նորա, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեալ է։

13Եւ ժողովուրդն ոչ դարձաւ մինչեւ վիրաւորեցաւ՝՝, եւ զՏէր զօրութեանց ոչ խնդրեցին։ 14Եւ բարձ Տէր յԻսրայելէ զգլուխն եւ զվերջն, զմեծն եւ զփոքր՝՝ ի միում աւուր. 15(զծերն եւ զակնառուն՝ այն առաջն է, եւ զմարգարէն որ զանօրէնութիւնն ուսուցանէր՝ այն վերջն է։) 16Եւ եղիցի որ երանիցեն ժողովրդեանս այսմիկ՝ մոլորեալք եւ մոլորեցուցանիցեն. որպէս զի կլանիցեն զդոսա՝՝։ 17Վասն այսորիկ ի վերայ երիտասարդաց նոցա ոչ եղիցի ուրախ Աստուած, եւ որբոց նոցա եւ այրեաց մի՛ ողորմեսցի, զի ամենեքին անօրէնք են եւ չարք, եւ ամենայն բերան խօսի զանիրաւութիւն։ Ի վերայ այսր ամենայնի ոչ դարձաւ բարկութիւնն, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեալ է։

18Եւ վառեսցի իբրեւ զհուր անօրէնութիւն, եւ իբրեւ զսէզ չորացեալ այրեսցի ի հրոյ՝՝. եւ վարեսցի յանտառս մայրեաց. եւ շուրջ զամենայն բլրովք նոցա հուր ճարակեսցի։ 19Վասն սրտմտութեան բարկութեան Տեառն հրձիգ լիցի երկիրն ամենայն, եւ եղիցի ժողովուրդն այրեցեալ իբրեւ ի հրոյ. այր եղբօր իւրում մի՛ ողորմեսցի։ 20Այլ խոտորեսցի յաջակողմն իւր առ քաղցի, եւ կերիցէ զձախակողմն իւր, եւ մի՛ յագեսցի մարդ ուտելով զմարմինս բազկաց իւրոց. 21զի կերիցէ Մանասէ զԵփրեմ, եւ Եփրեմ զՄանասէ, եւ ի միասին պաշարեսցեն զՅուդա։ Ի վերայ այսր ամենայնի ոչ դարձաւ բարկութիւն նորա, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեալ է։