1Եւ եղեւ յաւուրս Աքազու Յովաթամայ, որդւոյ Ոզիայ, թագաւորին Հրէաստանի, ել Ռասիմ արքայ Արամայ, եւ Փակէէ որդի Ռովմեղայ արքայի Իսրայելի ի վերայ Երուսաղեմի, տալ ընդ նմա պատերազմ. եւ ոչ կարացին պաշարել զնա՝՝։ 2Ազդ եղեւ ի տուն Դաւթի եւ ասեն. Միաբանեաց Արամ ընդ Եփրեմայ, եւ զարհուրեցաւ անձն նորա եւ անձն ժողովրդեան նորա, զոր օրինակ շարժիցի յանտառի ծառ մի ի հողմոյ։ 3Եւ ասէ Տէր ցԵսայի. Ել ընդ առաջ Աքազու, դու եւ մնացեալ որդին քո Յասուբ, հանդէպ աւազանին վերին՝՝ ճանապարհի ագարակին թափչի. 4եւ ասասցես ցնա. Զգոյշ լեր, հանդարտեա, եւ մի՛ երկնչիր, եւ մի՛ զարհուրեսցի անձն քո յերկուց փայտից խանձողացն ծխելոց, զի յորժամ հասանիցէ բարկութիւն սրտմտութեան իմոյ, դարձեալ բժշկեցից։ Եւ որդին Արամայ եւ որդին Ռովմեղայ։՝՝ 5Զի խորհեցան խորհուրդ չար, Եփրեմ եւ որդին Ռովմեղայ զքէն եւ ասեն. 6Ելցուք ի Հրէաստան, խօսեսցուք ընդ նոսա, դարձուսցուք զնոսա՝՝ առ մեզ, եւ կացուսցուք նոցա թագաւոր զորդին Տաբեղայ. 7այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Մի՛ կացցէ խորհուրդն այն, եւ մի՛ եղիցի. 8այլ գլուխ Արամայ Դամասկոս, եւ գլուխ Դամասկոսի Ռասիմ. եւ այլ եւս վաթսուն եւ հինգ ամ, եւ ապա պակասեսցէ թագաւորութիւնն Եփրեմայ ի ժողովրդենէ անտի՝՝։ 9Եւ գլուխ Եփրեմայ Սոմորովն, եւ գլուխ Սոմորովնի որդին Ռովմեղայ. եւ եթէ ոչ հաւատայցէք, եւ ոչ ի միտ առնուցուք՝՝։

10Եւ յաւել Տէր խօսել ընդ Աքազու եւ ասէ. 11Խնդրեա դու քեզ նշան ի Տեառնէ Աստուծոյ քումմէ ի խորութեան կամ ի բարձրութեան։ 12Եւ ասէ Աքազ. Ոչ խնդրեցից եւ ոչ փորձեցից զՏէր։ 13Եւ ասէ. Արդ լուարուք, տուն Դաւթի. Թեթե՞ւ ինչ թուիցի ձեզ աշխատութիւն հասուցանել մարդկան, եւ զիա՞րդ հասուցանէք աշխատութիւն Տեառն՝՝։ 14Վասն այդորիկ տացէ ձեզ Տէր ինքնին նշան. Ահա կոյսն յղասցի եւ ծնցի որդի, եւ կոչեսցեն զանուն նորա Էմմանուէլ։ 15Եւղ եւ մեղր կերիցէ. մինչչեւ ինչ իցէ ծանուցեալ նորա կամ ախորժեալ յառաջագոյն զչարութիւն, ընտրեսցէ զբարին։ 16Վասն այնորիկ մինչչեւ ծանուցեալ իցէ մանկանն զբարի կամ զչար, անարգեսցէ զչարն եւ ընտրեսցէ զբարին. եւ մնասցէ երկիրդ յորմէ՝՝ դուդ կասկածես՝ յերեսաց երկուց թագաւորացն։ 17Այլ ածցէ Աստուած ի վերայ քո եւ ի վերայ ժողովրդեան քո եւ ի վերայ տան հօր քո աւուրս՝ որ չեւ եւս են եկեալ, յորմէ օրէ եհան Եփրեմ ի Հրէաստանէ զարքայն՝՝ Ասորեստանեայց։ 18Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ շարժեսցէ Տէր զճանճիւռնն՝ որ տիրեսցէ՝՝ յայնկոյս գետոյն Եգիպտացւոց, եւ զձիաստացն որ է յերկրին Ասորեստանեայց։ 19Եւ եկեսցեն ամենեքեան, եւ հանգիցեն ի ձորս երկրիդ եւ ի ծերպս վիմաց, եւ յայրս, եւ յամենայն փապարս եւ յամենայն փայտս։ 20Յաւուր յայնմիկ գերծցէ Տէր սրովն մեծաւ եւ արբեցելով, որ է յայնկոյս գետոյն թագաւորին Ասորեստանեայց՝՝, զգլուխ եւ զմազ ոտից, եւ զմօրուսն սրբեսցէ։ 21Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ բուծցէ մարդ երինջ մի յարջառոց եւ մաքիս երկուս. 22եւ եղիցի ի բազմութենէ կաթինն՝ կերիցէ եւղ. զի եւղ եւ մեղր կերիցէ ամենայն որ մնացեալ իցէ յերկրին։ 23Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ, եղիցի ամենայն տեղի ուր իցէ հազար որթ՝ հազար կշռոյ սկեղ. խոպանասցի եւ ի փուշ դարձցի. 24նետողք եւ աղեղնաւորք մտանիցեն անդր. զի խոպանացեալ եւ փշաբեր եղիցի ամենայն երկիր. 25եւ ամենայն լեառն արօրադիր ակօսաբեկ լիցի. եւ մի՛ հասցէ անդր երկեւղ. զի եղիցի ի խոպանէն եւ ի փշոյ՝ յարօտ գառին եւ ի կոխան եզին։՝՝