1Տէր ո՞՝՝ հաւատաց լրոյ մերում, եւ բազուկ Տեառն ո՞ւմ յայտնեցաւ։ 2Պատմեցաք առաջի նորա իբրեւ զմանուկ,՝՝ իբրեւ զարմատ ի ծարաւուտ երկրէ. ոչ գոյր նորա տեսիլ եւ ոչ փառք. տեսաք մեք զնա, եւ ոչ գոյր նորա տեսիլ եւ ոչ գեղեցկութիւն. 3այլ տեսիլ նորա անարգ՝ նուազեալ քան զամենայն որդւոց մարդկան. այր մի ի հարուածս, եւ գիտէ համբերել ցաւոց. զի դարձուցեալ զերեսս իւր՝ անարգեցաւ եւ ոչ ինչ համարեցաւ։ 4Նա զմեղս մեր բառնայ եւ վասն մեր չարչարի, եւ մեք համարեցաք զնա ի ցաւս եւ ի հարուածս եւ ի չարչարանս իբրեւ յԱստուծոյ։՝՝ 5Բայց նա վիրաւորեցաւ վասն մեղաց մերոց, եւ պատժեցաւ վասն մերոց անօրէնութեանց. խրատ խաղաղութեան մերոյ ի նմա, եւ նորա վիրօքն բժշկեցաք։ 6Ամենեքեան իբրեւ ոչխարք մոլորեալք. այր ի ճանապարհի իւրում մոլորեցաւ, եւ Տէր մատնեաց զնա առ մեղս մեր. 7եւ նա առ վշտին՝՝ ոչ բանայ զբերան իւր. իբրեւ ոչխար ի սպանդ վարեցաւ, եւ իբրեւ որոջ առաջի կտրչի անմռունչ կայ, այնպէս ոչ բանայ զբերան իւր։ 8Առ խոնարհութեան նորա դատաստան նորա՝՝ բարձաւ, եւ զազգատոհմն նորա ո՞ պատմեսցէ, զի բառնան յերկրէ կեանք նորա՝՝. յանօրէնութեանց ժողովրդեան իմոյ ի մահ վարեցաւ։ 9Եւ տաց զչարս փոխանակ գերեզմանի նորա, եւ զմեծամեծս փոխանակ մահու նորա՝՝. զի անօրէնութիւն ոչ գործեաց, եւ ոչ գտաւ նենգութիւն ի բերան նորա։

10Եւ Տէր կամի սրբել զնա ի վիրաց անտի։ Եթէ տաջիք զվասն մեղացն, անձինք ձեր տեսցեն զաւակ երկայնակեաց. եւ կամի Տէր ի ձեռն նորա բառնալ ի ցաւոց անձին նորա, 11ցուցանել նմա լոյս եւ ստեղծուլ իմաստութեամբ, արդարացուցանել զարդարն՝ որ մտադիւրն ծառայեաց բազմաց՝՝, եւ զմեղս նոցա նա վերացուսցէ։ 12Վասն այնորիկ նա ժառանգեսցէ զբազումս, եւ զաւար հզօրաց բաշխեսցէ՝՝. փոխանակ զի ի մահ մատնեցաւ անձն նորա՝՝, եւ ընդ անօրէնս համարեցաւ. եւ նա զմեղս բազմաց վերացոյց եւ վասն անօրէնութեանց նոցա մատնեցաւ՝՝։