Եսայիա մարգարեյի գիրք

41

1Նորոգեցարուք առ իս կղզիք. զի իշխանք նորոգեսցին զօրութեամբ, մերձեսցին՝ խօսեսցին միանգամայն, եւ ապա զիրաւունս պատմեսցեն։՝՝ 2Ո՞ զարթոյց յարեւելից զարդարութիւն, եւ կոչեաց զհետ իւր. երթիցէ եւ տացէ հատուցումն յանդիման հեթանոսաց. զարհուրեցուսցէ զթագաւորս, եւ տացէ հողոյ զսուրս նոցա, եւ իբրեւ զխռիւ մերժեսցէ զնետս նոցա։ 3Եւ արասցէ զնոսա փախստականս, եւ անցցէ խաղաղութեամբ զճանապարհս ոտից իւրոց։ 4Արդ ասիցէ՞ք թէ ոչ գայցէ. ո՞ ազդեաց՝ եւ արար զայս ամենայն, կոչեաց զնա՝ որ կոչէրն յազգացն առաջնոց։՝՝ Ես Տէր առաջին, եւ ես նոյն եմ առ յապա։ 5 զիս հեթանոսք՝՝ եւ երկեան. եւ սարսեցին ամենայն ծագք երկրի. մերձեցան եւ եկին ի միասին. 6եդին ի մտի իւրաքանչիւր ընդ ընկերի եւ ընդ եղբօր օգնական լինել. եւ ասիցեն. 7Քաջալերեսցէ հիւսն զդարբին. կռել կոփել, ուռն հարկանել. եւ ասիցէ. Նպաստ եղեւ ինձ։ Եւ բեւեռեցին զնոսա բեւեռօք, եւ դիցեն ի գետնի, եւ ոչ շարժեսցին։՝՝ 8Բայց դու, ծառայ իմ, Յակոբ՝ զոր ընտրեցի, զաւակդ Աբրահամու՝ զոր սիրեցի, 9որում օգնական եղէ ի ծագաց երկրի, եւ ի դիտաց նորա կոչեցի զքեզ, եւ ասացի՝՝ թէ՝ Ծառայ իմ ես դու եւ ընտրեցի զքեզ, եւ ոչ թողից զքեզ։ 10Մի՛ երկնչիր, զի ընդ քեզ եմ. ՛ խաբիր, զի ես եմ քո, որ զօրացուցի զքեզ եւ օգնեցի քեզ, եւ զգուշացայ քեզ աջով արդարութեան իմոյ։ 11Ահաւադիկ ամաչեսցեն եւ պատկառեսցեն ամենայն հակառակորդք քո, եւ եղիցին նոքա իբրեւ զչեղեալս, եւ կորիցեն ամենայն դատախազք քո։ 12Խնդրեսցես զնոսա, եւ ոչ գտցես զմարդսն որ թշնամանեցին զքեզ. եւ եղիցին իբրեւ պատերազմողքն քո։ 13Զի ես եմ Տէր Աստուած քո, որ ունիմ զաջոյ ձեռանէ քումմէ, որ ասեմ ցքեզ թէ՝ Մի՛ երկնչիր, ես օգնեցից քեզ։ 14Մի՛ երկնչիր, որդնդ Յակոբեան, զածածդ Իսրայելեան. ես օգնեցի քեզ, Աստուած, որ փրկելոցն է զքեզ՝ Սուրբն Իսրայելի։ 15Ահաւասիկ արարից զքեզ իբրեւ զանիւս նորս սղոցաձեւ կամնասայլից. կասեսցես զլերինս եւ մանրեսցես զբլուրս, եւ արասցես զնոսա իբրեւ զփոշի. 16եւ . հողմք առցեն զնոսա եւ մրրիկք ցրուեսցեն. բայց դու ուրախ լիցիս ի ՝ ի Սրբութիւնս Իսրայելի։

17Եւ ցնծասցեն տնանկք՝՝ եւ կարօտեալք որ խնդրէին եւ ոչ գտանէին, եւ լեզուք նոցա ի ծարաւոյ ցամաքէին. ես Տէր Աստուած լուայց նոցա, Աստուած Իսրայելի, եւ ոչ թողից զնոսա։ 18Այլ բացից գետս ի վերայ լերանց, եւ ի մէջ դաշտաց աղբեւրս. արարից զանապատն ի ճահիճս ջուրց, եւ զերկիրն ծարաւուտ ի վտակս։ 19Եւ բղխեցուցից յանջուր երկրին զմայրն եւ զտօսախն, զմուրտն եւ զնոճն եւ զսօսն, զսարդն եւ զսարոյն եւ զկաղամախն, զգին եւ զփայտն իւղոյ։՝՝ 20Զի տեսցեն եւ գիտասցեն եւ ծանիցեն եւ իմասցին ի միասին՝ թէ ձեռն Տեառն արար զայս ամենայն, եւ Սուրբն Իսրայելի հաստատեաց։

21Մերձեալ են ձեր, ասէ Տէր Աստուած. մերձեալ են իրաւունք ձեր՝՝, ասէ Թագաւորն Յակոբայ։ 22Մերձեսցին եւ ձեզ որ ինչ անցք անցանելոց իցեն. եւ կամ՝՝ զառաջինսն եթէ զինչ էին՝ ասացէք. ի մտի դիցուք, եւ զի՛նչ առաջին եւ զի՛նչ առ յապա։ 23Ասացէք մեզ, պատմեցէք մեզ՝՝ որ ինչ ի վախճանի լինիցի, եւ գիտասցուք, եթէ աստուածք իցէք. բարի արարէք, չար արարէք, տեսցուք միանգամայն եւ զարմասցուք՝ 24թէ ուստի՛ իցէք դուք եւ ուստի՛ գործուած ձեր. զի յերկրէ պիղծս ընտրեցին զձեզ։ 25Բայց ես զարթուցից զհիւսիսայինն եւ զարեւելեայն. կոչեսցին յանուն իմ, եկեսցեն իշխանք. եւ իբրեւ զկաւ բրտի զոր բրուտն կոխէ՝ այնպէս կոխիցիք։ 26Ո՞ պատմեսցէ զայն՝ որ ի սկզբանէն է՝՝, զի գիտասցուք. եւ զեւս յառաջագոյնսն, եւ ասասցուք թէ՝ Ճշմարիտ է. չիք ասէ յառաջագոյն՝՝, եւ ոչ որ լսէ զբանս ձեր։ 27Սկիզբն արարից զՍիոն, եւ զԵրուսաղէմ մխիթարեցից ի ճանապարհի. 28զի ի հեթանոսաց աւադիկ ոչ ոք է, եւ ի կռոց նոցա ոչ ոք է որ պատմէ. եւ եթէ հարցից եւս զնոսա թէ՝ Ուստի՞ էք, ոչ տացեն ինձ պատասխանի։ 29Զի ընդունայն են որ առնեն զձեզ, եւ սնոտի են որ ստեղծանեն զձեզ։՝՝

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1895)