1Ուրախ լեր, անապատ ծարաւի՝՝. ցնծասցէ անապատն եւ ծաղկեսցէ իբրեւ զշուշան։ 2Եւ ծաղկեսցէ եւ ցնծասցէ անապատն Յորդանանու, եւ՝՝ փառքն Լիբանանու տացի նմա եւ պատիւն Կարմեղայ, եւ ժողովուրդ իմ տեսցէ՝՝ զփառս Տեառն եւ զբարձրութիւն Աստուծոյ մերոյ։

3Զօրացարուք, ձեռք լքեալք եւ ծունկք կթուցեալք. 4մխիթարեցարուք, կարճամիտք սրտիւք՝՝. զօրացարուք եւ մի՛ երկնչիք. ահաւասիկ Աստուած մեր հատուցանէ դատաստան եւ հատուսցէ՝՝, ինքնին եկեսցէ եւ փրկեսցէ զձեզ։ 5Յայնժամ աչք կուրաց բացցին եւ ականջք խլից լուիցեն։ 6Յայնժամ վազեսցէ կաղն իբրեւ զեղջերու, եւ պարզ լիցի լեզու ծանրախօսաց՝՝. զի ջուր բղխեաց յանապատի, եւ գետ ի ծարաւուտ երկրի։ 7Եւ եղիցի անջուրն յաղտիւրս, եւ աղբեւր ջուրց ի ծարաւուտ երկրի. անդ եղիցի ուրախութիւն հաւուց եւ մակաղատեղք խաշանց. անդ մարգագետինք եւ խաղք. 8անդ եղիցի ճանապարհ մաքրեալ, եւ ճանապարհ սուրբ կոչեսցի, եւ մի՛ անցցէ ընդ նա պիղծ, եւ մի՛ եղիցի անդ ճանապարհ պղծոց. այլ ցրուեալքն գնասցեն ընդ նա եւ մի՛ մոլորեսցին։՝՝ 9Մի՛ եղիցի անդ առեւծ, եւ մի ի գազանաց չարաց ընդ այն մի՛ անցանիցէ, եւ մի՛ ամենեւին գտցի ի նմա. այլ ընդ նա գնասցեն փրկեալքն եւ ժողովեալքն վասն Տեառն։ 10Դարձցին՝՝ եւ եկեսցեն ի Սիոն ցնծութեամբ, եւ ուրախութիւն յաւիտենից ի վերայ գլխոց նոցա. զի ի վերայ գլխոց նոցա օրհնութիւն եւ՝՝ ցնծութիւն, եւ ուրախութիւն հասցէ նոցա. մերժեցան ցաւք եւ տրտմութիւնք՝՝ եւ հեծութիւնք։