1Լուարուք զբան Տեառն, որդիք Իսրայելի, զի դատաստան Տեառն է ընդ բնակիչս երկրի, զի ոչ գոյ ճշմարտութիւն, եւ ոչ ողորմութիւն, եւ ոչ գիտութիւն Աստուծոյ ի վերայ երկրի։ 2Անէծք եւ ստութիւն եւ սպանութիւն եւ գողութիւն եւ շնութիւն հեղեալ ի վերայ երկրի՝՝, եւ արիւն ընդ արիւնս խառնին։ 3Վասն այնորիկ սուգ առցէ երկիր, եւ նուաղեսցի ամենայն բնակչօք իւրովք, եւ գազանօք անապատի, եւ սողնովք երկրի՝՝, եւ թռչնովք երկնից. եւ ձկունք ծովու պակասեսցին։ 4Զի ոչ ոք իցէ որ դատիցի, եւ ոչ այն որ յանդիմանեսցէ. բայց ժողովուրդ իմ իբրեւ զքահանայն հակառակօղ։ 5Եւ տկարասցին ի տուէ, եւ տկարասցի եւ մարգարէն ընդ քեզ. գիշերոյ նմանեցուցի զմայրն քո։

6Նմանեցաւ ժողովուրդ իմ այնմիկ՝ յորում ոչ գոյր գիտութիւն՝՝. զի դու զգիտութիւն մերժեցեր, մերժեցից եւ ես զքեզ, զի մի՛ եւս քահանայասցիս ինձ. եւ մոռացար զօրէնս Աստուծոյ քո, մոռացայց եւ ես զորդիսն քո։ 7Ըստ բազմութեան իւրեանց՝ նոյնպէս եւ մեղան ինձ. զփառս նոցա յանարգութիւն հասուցից։ 8Զմեղս ժողովրդեան իմոյ կերիցեն, եւ անիրաւութեամբք իւրեանց առցեն՝՝ զանձինս իւրեանց։ 9Եւ եղիցի որպէս ժողովուրդն՝ նոյնպէս եւ քահանայն. եւ խնդրեցից վրէժ ի նմանէ, ըստ ճանապարհաց նորա եւ ըստ խորհրդոց նորա հատուցից նմա։ 10Կերիցեն, եւ մի՛ յագեսցին. պոռնկեցան, եւ մի՛ յաջողեսցին. զի զՏէր թողին, անխտիր լինել ի պոռնկութիւն։

11Եւ զգինի եւ զարբեցութիւն ընկալաւ սիրտ ժողովրդեան իմոյ։ 12Ի քուեայս հարցանէին, եւ գաւազանօք նորա պատմէին նմա.՝՝ այսով պոռնկութեան մոլորեցան, եւ պոռնկեցան յԱստուծոյ իւրեանց։ 13Ի գլուխս լերանց զոհէին եւ ի վերայ բլրոց զենուին, ի ներքոյ կաղնեաց եւ կաղամախեաց եւ վարսաւոր ծառոց, զի հաճոյ թուէր հովանին. վասն այնորիկ պոռնկեսցին դստերք ձեր. եւ շնասցին հարսունք ձեր։ 14Եւ ոչ արարից այց դստերաց ձերոց յորժամ պոռնկեսցին, եւ հարսանց ձերոց՝ յորժամ շնասցին. զի նոքա ընդ պոռնիկս թաթաւէին եւ ընդ նուիրեալսն զոհէին, եւ ժողովուրդն քո որ ոչ իմանայր զայն՝ խառնակէր ընդ պոռնիկս։

15Բայց դու, Իսրայէլ, մի՛ տգէտ լինիր, եւ Յուդա,՝՝ մի՛ մտանէք ի Գաղգաղա, եւ մի՛ ելանէք ի տուն Ովնայ, եւ մի՛ երդնուցուք ի Տէր կենդանի։ 16Զի իբրեւ երինջ լծընկէց եղեւ ինձ Իսրայէլ. արդ արածեսցէ զնոսա Տէր իբրեւ զգառն յանդորրու։ 17Հաղորդ կռոց Եփրեմ, եդ անձին իւրում գայթակղութիւն. ցանկացան կռոցն Քանանացւոց, ամենեքեան սիրեցին զգինի, թողէք նմա։ 18Պոռնկեցան պոռնկութեամբ, սիրեցին զանարգութիւն ի հպարտութենէ նորա։ 19Մրրիկ հողմոյ շնչեսցէ ի թեւս նորա, եւ ամաչեսցեն ի սեղանոց՝՝ իւրեանց։