1Եւ բանից գլուխ խօսիցս՝ այնպիսի ունիմք քահանայապետ, որ նստաւ ընդ աջմէ Մեծութեան աթոռոյն յերկինս, 2սրբութեանցն պաշտօնեայ, եւ խորանին ճշմարտութեան զոր Տէրն կանգնեաց եւ ոչ մարդ։ 3Զի ամենայն քահանայապետ վասն մատուցանելոյ զզոհս եւ զպատարագս կայ. ուստի հարկ է եւ նմա ունել ինչ զոր մատուցանիցէ։ 4Զի եթէ էր յերկրի, թերեւս չէր իսկ քահանայ. զի գոյին որ՝՝ մատուցանէին ըստ օրինացն պատարագ. 5որք առակաւ եւ օրինակաւ պաշտէին երկնաւորացն, որպէս եւ հրամայեցաւ Մովսիսի, յորժամ գործելոց էր զվրան ժամուն. Տեսջիր, ասէ, արասցես զամենայն ըստ օրինակին որ ցուցաւ քեզ ի լերինն։ 6Բայց արդ առատագոյն եւս պաշտաման եհաս Յիսուս, որչափ լաւագոյն եւս ուխտի է միջնորդ՝ որ յառաւել աւետիսն օրինադրեցաւ։

7Զի եթէ առաջինն անարատ էր, ապա երկրորդին տեղի ոչ խնդրէր։ 8Նա աւանիկ բամբասէ զնոսա. եւ ասէ. Ահաւասիկ աւուրք եկեսցեն, ասէ Տէր, եւ կատարեցից ի վերայ տանն Իսրայելի եւ ի վերայ տանն Յուդայ ուխտ նոր. 9ոչ ըստ ուխտին զոր եդի ընդ հարս նոցա յաւուրն յորում առի ի ձեռն հանել զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց. եւ զի նոքա ոչ կացին յուխտին իմում, եւ ես անփոյթ արարի զնոցանէ, ասէ Տէր ամենակալ։ 10Այլ այս է ուխտն զոր եդից տանն Իսրայելի յետ աւուրցն այնոցիկ, ասէ Տէր, տաց զօրէնս իմ ի միտս նոցա, եւ ի սիրտս նոցա գրեցից զնոսա, եւ եղէց նոցա Աստուած, եւ նոքա եղիցին ինձ ի ժողովուրդ։ 11Եւ ոչ եւս ուսուցանիցեն իւրաքանչիւր զքաղաքակից իւր եւ իւրաքանչիւր զեղբայր իւր, եւ ասիցեն թէ՝ Ծանիր զՏէր. զի ամենեքին ծանիցեն զիս ի փոքրկանց մինչեւ ցմեծամեծս նոցա. 12զի քաւիչ եղէց անիրաւութեանց նոցա, եւ զմեղս նոցա եւ զանօրէնութիւնս այլ ոչ եւս յիշեցից։ *

13Արդ ասելովն նոր՝ հնացոյց զառաջինն. եւ որ հնանայն եւ ծերանայ՝ մերձ է յապականութիւն։ ՎՋ