1Ուստի, եղբարք սուրբք, երկնաւոր կոչմանն բաժանորդք, նայեցարուք ընդ Առաքեալն եւ ընդ Քահանայապետ խոստովանութեան մերոյ ընդ Յիսուս Քրիստոս. 2որ հաւատարիմ է արարչին իւրոյ, որպէս եւ Մովսէս յամենայն տան նորա։ 3Զի առաւել եւս փառաց քան զՄովսէս արժանի եղեւ, որչափ առաւել պատիւ ունիցի քան զտունն՝ տանն առնելի։ 4Զի ամենայն տուն կազմի յումէ կազմի. իսկ որ զամենայնն արար՝ Աստուած է։ 5Մովսէս հաւատարիմ է յամենայն տան նորա իբրեւ զծառայ առ ի վկայութենէ բանից ասացելոց. 6այլ Քրիստոս իբրեւ որդի ի վերայ տան իւրոյ. որոյ տունն մեք իսկ եմք, միայն թէ զհամարձակութիւն եւ զպարծանս յուսոյն մինչեւ ի վախճան հաստատուն ունիցիմք։

7Վասն որոյ այսպէս ասէ Հոգին Սուրբ. Այսօր եթէ ձայնի նորա լուիցէք, 8մի՛ խստացուցանէք զսիրտս ձեր իբրեւ ի դառնութեանն՝ յաւուրն փորձութեան յանապատի, 9ուր փորձեցին զիս հարքն ձեր, քննեցին զիս եւ տեսին զգործս իմ զքառասուն ամ. 10վասն որոյ տաղտկացայ ազգաւն այնուիկ, եւ ասացի. Միշտ մոլորեալ են սրտիւք։ Եւ նոքա ոչ ծանեան զճանապարհս իմ. 11որպէս երդուայ ի բարկութեան իմում թէ՝ Մտցեն ի հանգիստ իմ։ *

ԵԶ.

12Տեսէք, եղբարք, գուցէ երբեք լինիցի յումեք ի ձէնջ սիրտ չար անհաւատութեան՝ ապստամբ լինել յԱստուծոյ կենդանւոյ։ 13Այլ մխիթարեցէք զմիմեանս զօրհանապազ՝ մինչդեռ այսօրդ առաջի կայ՝՝, զի մի՛ ոք խստասցի ի ձէնջ խաբէութեամբ մեղաց։ 14Քանզի բաժանորդք եղեաք Քրիստոսի, միայն թէ զսկիզբն հաստատութեանն մինչեւ ի վախճան պինդ կալցուք. 15յասելն. Այսօր եթէ ձայնի նորա լուիցէք, մի՛ խստացուցանէք զսիրտս ձեր իբրեւ ի դառնութեանն։ * 16Քանզի ոմանք լուան եւ դառնացուցին, այլ ոչ ամենեքեան որ՝՝ ելեալ էին յԵգիպտոսէ ի ձեռն Մովսիսի։ 17Յումէ՞ տաղտկացաւ զքառասուն ամ. ո՞չ ապաքէն ի յանցուցելոցն, որոց ոսկերքն անկան յանապատի անդ։ 18Ո՞ւմ երդուաւ չմտանել ի հանգիստն իւր, եթէ ոչ՝ անհաւատիցն։ 19Եւ տեսանեմք զի ոչ կարացին մտանել վասն անհաւատութեանն։