1Եւ անկեալ Յովսէփ ի վերայ երեսաց հօր իւրոյ ելաց զնա, եւ համբուրեաց զնա։ 2Եւ հրաման ետ Յովսէփ ծառայից իւրոց դիազարդաց պատել զհայրն իւր. եւ պատեցին դիապատիկքն զԻսրայէլ։ 3Եւ լցան նորա աւուրք քառասուն, զի այնպէս թուէին աւուրք թաղելոց. եւ սուգ առ վասն նորա Եգիպտոս աւուրս եւթանասուն։ 4Եւ իբրեւ անցին աւուրք սգոյն, խօսեցաւ Յովսէփ ընդ իշխանսն փարաւոնի եւ ասէ. Եթէ գտի շնորհս առաջի ձեր, խօսեցարուք ընդ փարաւոնի եւ ասացէք. 5Հայր իմ երդմնեցոյց զիս եւ ասէ. Ահաւասիկ ես մեռանիմ. ի շիրմի անդ զոր փորեցի ես ինձ յերկրին Քանանացւոց, անդ թաղեսցես զիս. արդ ելեալ թաղեցից զհայրն իմ, եւ եկից։ 6Եւ ասէ փարաւոն. Ել թաղեա զհայր քո, որպէս եւ երդմնեցոյց զքեզ։

7Եւ ել Յովսէփ թաղել զհայր իւր. ելին ընդ նմա եւ ամենայն ծառայք փարաւոնի, եւ ծերք տան նորա եւ ամենայն ծերք երկրին Եգիպտացւոց։ 8Եւ ամենայն համօրէն տուն Յովսեփայ եւ եղբարք նորա, եւ ամենայն հայրենի բնակութիւն նորա. եւ զազգատոհմ եւ զոչխար եւ զարջառ թողին յերկրին ի Գեսեմ։ 9Ելին ընդ նմա եւ կառք եւ հեծեալք, եւ եղեն բանակ մեծ յոյժ։ 10Եւ հասին ի կալն Ատադայ, որ է յայնկոյս Յորդանանու. եւ կոծեցան զնա անդ կոծ մեծ եւ սաստիկ յոյժ. եւ արար հօր իւրում սուգ զեւթն օր։ 11Տեսին բնակիչք երկրին Քանանացւոց զսուգն ի կալն Ատադայ, եւ ասեն. Սուգ մեծ է Եգիպտացւոց. վասն այնորիկ կոչեաց զանուն նորա Սուգ Եգիպտոսի, որ է յայնկոյս Յորդանանու։ 12Եւ արարին նմա այնպէս որդիքն Իսրայելի, որպէս պատուիրեաց նոցա։ 13Բարձին զնա եւ թաղեցին զնա անդ.՝՝ եւ տարան զնա որդիքն իւր յերկիրն Քանանացւոց, եւ թաղեցին յայրին կրկնում, զոր ստացաւ Աբրահամ ի ստացուածս շիրմի յԵփրոնէ Քետացւոյ յանդիման Մամբրէի։ 14Եւ դարձաւ Յովսէփ յԵգիպտոս, ինքն եւ եղբարք իւր, եւ ամենեքին որ ելեալ էին ընդ նմա թաղել զհայրն նորա։

15Իբրեւ տեսին եղբարքն Յովսեփայ եթէ մեռաւ հայրն նոցա, ասեն. Գուցէ ոխս ունիցի ընդ մեզ Յովսէփ, եւ հատուցանիցէ մեզ հատուցումն զամենայն չարեացն զոր անցուցաք ընդ նա։ 16Եկին առ Յովսէփ եւ ասեն. Հայր քո երդմնեցոյց զմեզ՝՝ մինչչեւ վախճանեալ էր նորա, ասէ. 17Այսպէս ասասջիք ցՅովսէփ. Թողցես դոցա զյանցանսն եւ զմեղս իւրեանց, զի չարիս անցուցին ընդ քեզ. եւ արդ ներեա յանցանաց ծառայից Աստուծոյ հօր քո։ Եւ ելաց Յովսէփ վասն բանիցն զոր խօսեցան ընդ նմա։ 18Եւ եկեալ առ նա եղբարցն իւրոց՝ անկան առաջի նորա եւ ասեն. Ահաւասիկ մեք ծառայք քո եմք։ 19Եւ ասէ ցնոսա Յովսէփ. Մի՛ երկնչիք, քանզի եւ ես Աստուծոյ եմ՝՝։ 20Դուք խորհեցարուք զինէն ի չարութիւն, եւ Աստուած խորհեցաւ վասն իմ՝՝ ի բարութիւն. որպէս եղեւ իսկ յաւուր յայսմիկ, զի կերակրեցի՝՝ ժողովուրդ բազում։ Եւ ասէ ցնոսա. 21Մի՛ երկնչիք, ես կերակրեցից զձեզ եւ զտունս ձեր։ Եւ մխիթարեաց զնոսա, եւ սփոփեաց զսիրտս նոցա։ 22Եւ բնակեաց Յովսէփ յԵգիպտոս, ինքն եւ եղբարք իւր,՝՝ եւ ամենայն համօրէն տուն հօր իւրոյ. եւ եկեաց Յովսէփ ամս հարեւր եւ տասն։ 23Եւ ետես Յովսէփ զորդիս Եփրեմի մինչեւ յերրորդ ազգ. եւ որդիք Մաքիրայ որդւոյ Մանասէի ծնան յերանս Յովսեփայ։ 24Եւ խօսեցաւ Յովսէփ ընդ եղբարս իւր եւ ասէ. Ես աւասիկ մեռանիմ. այցելութեամբ այց արասցէ ձեզ Աստուած, եւ հանցէ զձեզ յերկրէս յայսմանէ յերկիրն զոր երդուաւ Աստուած տալ հարցն մերոց Աբրահամու, Իսահակայ եւ Յակոբայ։ 25Եւ երդմնեցոյց Յովսէփ զորդիսն Իսրայելի եւ ասէ. Յայցելութեանն յորում այց առնիցէ ձեզ Աստուած՝ հանջիք եւ զիմ ոսկերս աստի ընդ ձեզ։ 26Եւ վախճանեցաւ Յովսէփ ամաց հարեւր եւ տասանց. եւ թաղեցին զնա, եւ եդին զնա ի տապանի յԵգիպտոս։