1Կոչեաց Յակոբ զորդիսն իւր եւ ասէ. Ժողովեցարուք, զի պատմեցից ձեզ ինչ, որ պատահիցէ ձեզ ի վախճանի աւուրց։ 2Ժողովեցարուք, եւ լուարուք, որդիք Յակոբայ. լուարուք Իսրայելի հօր ձերում։

3Ռուբէն, անդրանիկ իմ, դու զօրութիւն իմ եւ սկիզբն որդւոց իմոց, խստութեամբ գնացեր եւ խստութեամբ յանդգնութեամբ թշնամանեցեր։ 4Իբրեւ զջուր մի՛ եռասցիս՝՝. զի ելեր յանկողինս հօր քո, յայնժամ պղծեցեր. զանկողինս յոր ելեր՝՝։

5Շմաւոն եւ Ղեւի եղբարք. կատարեցին զանիրաւութիւն ի կամաց իւրեանց՝՝։ 6Ի խորհուրդս նոցա մի՛ մտցէ անձն իմ, եւ ժողովս նոցա ոչ հաճեսցին միտք իմ. զի սրտմտութեամբ իւրեանց սպանին զարս, եւ ցանկութեամբ իւրեանց կարթակոտոր արարին զցուլս։ 7Անիծեալ սրտմտութիւն նոցա, զի յանդուգն էր. եւ ոխութիւն նոցա, զի խիստ էր. բաժանեցից զնոսա ի մէջ Յակոբայ, եւ ցրուեցից զնոսա ի մէջ Իսրայելի։

8Յուդա, զքեզ օրհնեսցեն եղբարք քո. ձեռք քո ի վերայ թիկանց թշնամեաց քոց. երկիր պագցեն քեզ որդիք հօր քո։ 9Կորիւն առիւծու Յուդա. ի շառաւիղէ ելեր, որդեակ իմ. ելեր բազմեցար, ննջեցեր իբրեւ զառեւծ եւ իբրեւ զկորիւն առիւծու. ո՞ յարուցանէ զնա։ 10Մի՛ պակասեսցէ իշխան ի Յուդայ, եւ մի՛ պետ յերանաց նորա, մինչեւ եկեսցեն նմա հանդերձեալքն՝՝, եւ նա է ակնկալութիւն հեթանոսաց։ 11Կապեսցէ զորթոյ զյաւանակ իւր, եւ զգնդակէն՝ զյաւանակ իշոյն. լուասցէ գինւով զպատմուճան իւր, եւ արեամբ խաղողոյ զհանդերձս իւր։ 12Զուարթագին են աչք նորա ի գինւոյ եւ սպիտակ ատամունք իւր քան զկաթն։

13Զաբուղոն յեզերս ծովու բնակեսցէ, եւ ինքն նաւահանգիստ նաւաց, եւ ձգեսցի մինչեւ ի Սիդոն։

14Իսաքար բարւոյ ցանկացաւ՝՝, հանգուցեալ ի մէջ վիճակաց։ 15Տեսեալ զհանգիստն զի գեղեցիկ էր, եւ զերկիրն զի պարարտ էր, եդ զուս իւր յաշխատել, եւ եղեւ այր արդիւնարար՝՝։

16Դան դատեսցէ զժողովուրդ իւր իբրեւ զմի այր ի մէջ՝՝ Իսրայելի։ 17Եւ եղիցի Դան օձ դարանակալ ի ճանապարհի՝՝, հարկանել զգարշապար երիվարի, եւ ընկենուլ զհեծեալն յետս։ 18Եւ մնալ փրկութեան Տեառն՝՝։ 19Գադ հինի ելցէ՝՝, եւ ինքն ելցէ հինիւ զհետ նոցա։

20Ասերայ պարարտ հաց իւր, եւ ինքն տացէ կերակուր իշխանաց։

21Նեփթաղիմ ծառ բարձրացեալ, աճեցուցանել արմտեօք, զգեցուցանել արմտեօք զգեղեցկութիւն։

22Որդեակ աճեցեալ Յովսէփ, որդեակ աճեցեալ նախանձելի. որդեակ իմ մատաղ, առ իս դարձիր։ 23Զոր բանսարկուք բամբասէին եւ դատափետ առնէին, եւ ոխանային ընդ նմա արք աղեղանց։ 24Եւ փշրեցան զօրութեամբ աղեղունք իւրեանց, եւ լուծան ջիղք բազկաց նոցա ձեռամբ Հզօրին Յակոբայ. անտի որ զօրացոյց զԻսրայէլ, 25յԱստուծոյ հօրն քո, եւ օգնեաց քեզ Աստուած իմ, եւ օրհնեաց զքեզ օրհնութիւն երկնից ի վերուստ, եւ զօրհնութիւն երկրի՝ լի ամենայնիւ. վասն օրհնութեանց ստեանց եւ արգանդի։ 26Օրհնութեանց հօր քո եւ մօր քո, որ զօրացան քան զօրհնութիւնս լերանց մշտնջենաւորաց, եւ քան զօրհնութիւնս բլրոց յաւիտենականաց, եղիցի ի վերայ գլխոյ Յովսեփայ, եւ ի վերայ գլխոյ եղբարցն որոց առաջնորդեաց։՝՝

27Բենիամին գայլ յափշտակող, զայգունն դեռ եւս ուտիցէ, եւ առ երեկս բաշխիցէ կերակուրս։

28Ամենեքեան սոքա որդիք Յակոբայ՝ ազգք՝՝ երկոտասան. եւ այս է զոր խօսեցաւ ընդ նոսա հայրն իւրեանց, եւ օրհնեաց զնոսա. իւրաքանչիւր ըստ օրհնութեան իւրում օրհնեաց զնոսա։ 29Եւ պատուիրեաց նոցա եւ ասէ ցնոսա. Ես յաւելում առ ժողովուրդ իմ. թաղեցէք զիս ընդ հարս իմ յայրի անդ որ է յագարակին Եփրոնի Քետացւոյ. 30յայրին որ յանդի անդ է, ի կրկնում, յանդիման Մամբրէի յերկրին Քանանացւոց՝ զոր ստացաւ Աբրահամ զայրն յԵփրոնէ Քետացւոյ ի ստացուածս շիրմի։ 31Անդ թաղեցին զԱբրահամ եւ զՍառա զկին նորա. անդ թաղեցին զԻսահակ եւ զՌեբեկա կին նորա. անդ թաղեցին զԼիա։ Ի ստացուածի ագարակին եւ այրին որ է ի նմա առ ի յորդւոցն Քետայ։ 32Եւ դադարեաց Յակոբ ի պատուիրելոյ որդւոցն իւրոց, եւ առեալ զոտս իւր անդէն ի մահիճսն՝ պակասեաց, եւ յաւելաւ առ ժողովուրդ իւր։