1Եւ եկին երկու հրեշտակքն ի Սոդոմ ընդ երեկս. եւ Ղովտ նստէր առ դրան Սոդոմացւոցն։ Իբրեւ ետես Ղովտ, յարեաւ ընդ առաջ նոցա, եւ երկիր եպագ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր, 2եւ ասէ. Ահաւասիկ ես, տեարք, եկայք ի տուն ծառայի ձերոյ, հանգերուք, եւ լուացից զոտս ձեր. եւ կանխեալ ընդ առաւօտս երթիջիք զճանապարհ ձեր։ Եւ ասեն. Ոչ, այլ ի քաղաքամիջի աստ ագցուք։ 3Եւ բռնադատեաց զնա յոյժ, եւ խոտորեցան առ նա եւ մտին ի տուն նորա. եւ արար նոցա ընթրիս, եւ բաղարջ եփեաց նոցա եւ կերան։

4Մինչչեւ ի քուն մտեալ էր նոցա, եւ արք քաղաքին Սոդոմացւոց պատեցին զտունն յերիտասարդաց մինչեւ ցծերս, ամենայն ժողովուրդն ի միասին։ 5Եւ կոչէին արտաքս զՂովտ եւ ասէին ցնա. Ո՞ւր են արքն որ մտին առ քեզ գիշերի, ած զնոսա առ մեզ զի գիտասցուք զնոսա։ 6Եւ ել առ նոսա Ղովտ արտաքոյ դրանն, եւ զդուռն ձգեաց զկնի իւր։ 7Եւ ասէ ցնոսա. Քաւ լիցի ձեզ, եղբարք, մի՛ գործէք զայդ չարիս։ 8Են իմ երկու դստերք որ զայր ոչ գիտեն, հանից զնոսա առ ձեզ, եւ արարէք ընդ նոսա որպէս հաճոյ իցէ ձեզ. բայց միայն արանցդ այդոցիկ մի՛ ինչ մեղ առնիցէք. որովհետեւ մտին ընդ յարկաւ գերանաց իմոց։ 9Եւ ասեն. Ի բաց կաց. մտեր բնակել պանդխտութեամբ, միթէ եւ դատաստա՞ն եւս դատել. այժմ եւ զքեզ եւս չարչարեսցուք առաւել քան զնոսա։ Եւ բռնադատէին զայրն, զՂովտ, յոյժ, եւ մերձ էին զդուրսն խորտակել։ 10Եւ ձգեալ արանցն զձեռս իւրեանց կորզեցին յինքեանս զՂովտ ի տուն անդր, եւ զդուրս տանն փակեցին։ 11Եւ զարսն որ առ դուրս տանն կային՝ հարին կուրութեամբ ի փոքուէ մինչեւ ցմեծն, եւ լքան խնդրել զդուրսն։

12Եւ ասեն արքն ցՂովտ. Է՞ ոք քո աստ փեսայ կամ որդիք կամ դստերք, կամ այլ ոք քո իցէ՞ ի քաղաքի աստ. հան զնոսա ի տեղւոջէ յայսմանէ։ 13Զի կորուսանելոց եմք մեք զքաղաքս զայս. զի բարձրացաւ աղաղակ սոցա առաջի Տեառն. եւ առաքեաց զմեզ Տէր սատակել զսա։ 14Ել Ղովտ եւ խօսեցաւ ընդ փեսայս իւր որ առնլոց էին զդստերս նորա, եւ ասէ. Արիք եւ ելէք ի տեղւոջէ աստի յայսմանէ, զի սատակէ Տէր զքաղաքս։ Եւ թուէր ծաղր առնել յաչս փեսայից իւրոց։

15Եւ իբրեւ եղեւ առաւօտ, փութացուցանէին հրեշտակքն զՂովտ եւ ասէին. Արի առ զկին քո եւ զերկուս դստերս քո զոր ունիս, եւ ել աստի, զի մի՛ եւ դու կորնչիցիս ընդ անօրէնութիւնս քաղաքիդ։ 16Եւ նոքա խռովեցան՝՝. եւ կալան հրեշտակքն զձեռանէ նորա եւ զձեռանէ կնոջ նորա եւ զձեռանէ երկուց դստերաց նորա, զի խնայեաց Տէր ի նա, եւ հանին զնա եւ եդին արտաքոյ քաղաքին։ 17Եւ եղեւ իբրեւ հանին զնոսա արտաքս, ասեն. Ապրեցո զանձն քո, մի՛ դառնայցես յետս, եւ մի՛ կայցես յամենայն կողմանս աշխարհիդ՝՝. զերծիր ի լեառն, գուցէ ընդ նոսա ըմբռնիցիս։ 18Եւ ասէ Ղովտ ցնոսա. Աղաչեմ, Տէր, 19որովհետեւ եգիտ ծառայ քո ողորմութիւն առաջի քո, եւ մեծ արարեր զարդարութիւն քո զոր առնես յիս ապրել անձին իմոյ. եւ արդ ես ոչ կարեմ զերծանել ի լեառն, գուցէ հասանիցեն ինձ չարիքն եւ մեռանիցիմ։ 20Ահա քաղաքս այս մերձ է անկանել ի նա, որ է փոքրիկ, անդ ապրեցայց. (եւ չէ՞ փոքր,) եւ կեցցէ անձն իմ վասն քո՝՝։ 21Եւ ասէ ցնա. Ահաւասիկ արարի մեծարանս երեսաց քոց եւ ի բանիդ յայդմիկ՝ չկործանել զքաղաքն վասն որոյ խօսեցար։ 22Եւ արդ փութա զերծանել ի նա, զի ոչ կարեմ առնել իրս ինչ մինչեւ անկանիցիս անդր. վասն այնորիկ կոչեաց զանուն քաղաքին այնորիկ Սեգովր։ 23Արեգակն ծագեաց յերկիր, եւ Ղովտ եմուտ ի Սեգովր։ 24Եւ Տէր տեղաց ի Սոդոմ եւ ի Գոմոր ծծումբ եւ հուր ի Տեառնէ յերկնից, 25եւ կործանեաց զքաղաքսն զայնոսիկ եւ զամենայն կողմանսն եւ զամենայն բնակիչս քաղաքացն եւ զամենայն բոյս՝՝ երկրին։ 26Եւ դարձաւ կինն Ղովտայ յետս, եւ եղեւ արձան աղի։

27Եւ կանխեալ Աբրահամ ընդ առաւօտն ի տեղին ուր կայր առաջի Տեառն, 28եւ հայեցաւ յերեսս Սոդոմացւոց եւ Գոմորացւոց, եւ յամենայն երեսս երկրի գաւառին. եւ ետես եւ ահա ելանէր բոց երկրին իբրեւ մրրիկ հնոցի։

29Եւ եղեւ ի սատակել Տեառն զամենայն քաղաքսն շուրջ զբնակութեամբն՝՝ յիշեաց Աստուած զԱբրահամ, եւ եհան արձակեաց զՂովտ ի միջոյ կործանմանն, ի կործանել Տեառն զքաղաքսն յորս բնակեալ էր ի նոսա Ղովտ։

30Եւ ել Ղովտ ի Սեգովրայ, եւ նստէր ի լերինն, եւ երկոքին դստերք նորա ընդ նմա. քանզի երկեաւ բնակել ի Սեգովր. եւ բնակեաց յայրի անդ ինքն եւ երկոքին դստերք նորա ընդ նմա։ 31Եւ ասէ երէցն ցկրտսերն. Հայր մեր ծերացեալ է, եւ չիք ոք յերկրի որ մտանիցէ առ մեզ, որպէս օրէն է ամենայն երկրի։ 32Եկ եւ արբուսցուք հօր մերում գինի, եւ ննջեսցուք ընդ նմա, եւ յարուսցուք ի հօրէ մերմէ զաւակ։ 33Եւ արբուցին հօրն իւրեանց գինի ի գիշերին յայնմիկ. եւ եմուտ երէցն ննջեաց ընդ հօրն իւրում զգիշերն զայն՝՝. եւ ոչ գիտէր ի ննջելն նորա եւ ի յառնել։ 34Եւ եղեւ ի վաղիւ անդր եւ ասէ երէցն ցկրտսերն. Ահա ննջեցի ես երէկ ընդ հօր իմում. արբուսցուք նմա գինի եւ ի գիշերիս յայսմիկ, եւ մուտ ննջեա ընդ նմա, եւ յարուսցուք զաւակ ի հօրէ մերմէ։ 35Եւ արբուցին եւ յայնմ գիշերի գինի հօրն իւրեանց, եւ եմուտ կրտսերն եւ ննջեաց ընդ հօրն իւրում. եւ ոչ գիտէր ի ննջելն նորա եւ ի յառնել։ 36Եւ յղացան երկոքին դստերքն Ղովտայ ի հօրէն իւրեանց։ 37Եւ ծնաւ երէցն որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Մովաբ. ասէ. Ի հօրէ իմմէ։՝՝ Նա է հայր Մովաբացւոց մինչեւ ցայսօր ժամանակի։ 38Ծնաւ եւ կրտսերն որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Ամման. ասէ. Որդի ազգի իմոյ։՝՝ Նա է հայր Ամոնացւոց մինչեւ ցայսօր ժամանակի։