Ի վերայ Ծուրայ։՝՝

1Եւ եղեւ յամին մետասաներորդի որ օր մի էր ամսոյն, եղեւ բան Տեառն առ իս եւ ասէ. 2Որդի մարդոյ, փոխանակ զի ոտնհար եղեւ Ծուր ի վերայ Երուսաղեմի, եւ ասէ. Վաշ վաշ, զի բեկաւ կորեաւ, առ իս դարձցին ազգքն, որովհետեւ լին աւերեցաւ՝՝, 3վասն այսորիկ այսպէս ասէ Ադոնայի Տէր. Ահաւադիկ ես ի վերայ քո, Ծուր, եւ հանից ի վերայ քո ազգս բազումս, որպէս ելանէ ծովդ ալեօք իւրովք։ 4Եւ կործանեսցեն զպարիսպս Ծուրայ, եւ կործանեսցեն զաշտարակս նորա. եւ հոսեցից զհող նորա ի նմանէ, եւ արարից զնա յապառաժ. 5եւ ձգանք ուռկանաց եղիցին ի մէջ ծովուն, զի ես խօսեցայ, ասէ Տէր Տէր. եւ եղիցի յաւար ազգացն. 6եւ դստերք նորա ի դաշտի սրով սպանցին, եւ ծանիցեն զի ես եմ Տէր։

7Զի այսպէս ասէ Ադոնայի Տէր. Ահաւադիկ ես ածից ի վերայ քո, Ծուր, զՆաբուքոդոնոսոր արքայ Բաբելացւոց ի հիւսիսոյ, որ է արքայ արքայից. կառօք եւ երիվարօք, գունդագունդ հեծելովք ազգաց բազմաց յոյժ։ 8Նա զդստերս քո ի դաշտի սրով կոտորեսցէ, եւ զքեւ շուրջ պահ դիցէ, եւ փոս փորեսցէ, եւ պատնէշ կանգնեսցէ եւ զամրութիւն զինուց. 9եւ զգեղարդունս իւր յանդիման քո կանգնեսցէ, եւ զպարիսպ քո՝՝ եւ զաշտարակս կործանեսցէ սրով իւրով։ 10Եւ ի բազմութենէ հեծելոց նորա ծածկեսցէ զքեզ փոշի նոցա, ի ձայնէ հեծելոց եւ յանուոց կառաց նոցա շարժեսցին պարիսպք քո ի մտանելն նորա ի դրունս քո, որպէս որ մտանիցէ ի դաշտէ ի քաղաք՝՝։ 11Սմբակօք երիվարաց իւրեանց կոխեսցեն զհրապարակս քո, եւ զազգդ քո սրով կոտորեսցէ, եւ զհաստատութիւն զօրութեան քո յերկիր կործանեսցէ։ 12Եւ աւար առցէ զզօրութիւնս քո, եւ կողոպտեսցէ զինչս քո, եւ կործանեսցէ զպարիսպս քո, եւ զցանկալի ապարանս քո տապալեսցէ, եւ զքարինս եւ զփայտս եւ զհողն ի ծովն ամասցէ։ 13Եւ քակտեսցէ զբազմութիւն արուեստականաց քոց, եւ ձայն երգոց մի՛ եւս լուիցի ի քեզ։ 14Եւ արարից զքեզ յապառաժ, եւ եղիցիս ի ձգանս ուռկանաց. եւ մի՛ եւս շինեսցիս, զի ես խօսեցայ, ասէ Ադոնայի Տէր։

15Զի այսպէս ասէ Տէր Տէր ցԾուր. Ո՞չ ապաքէն ի ձայնէ կործանման քո, ի հեծելոյ վիրաւորաց քոց, ի մերկանալոյ սրոյ ի միջի քում, շարժեսցին կղզիք քո։ 16Եւ իջցեն յաթոռոց իւրեանց ամենայն իշխանք ազգաց ծովուդ, եւ վերացուսցեն զխոյրս իւրեանց ի գլխոց՝՝ իւրեանց, եւ զպէսպէս հանդերձս իւրեանց մերկասցին, տագնապելով տագնապեսցին. յերկիր կործանեսցին, եւ զարհուրեսցին ի կորստեան իւրեանց, եւ յոգւոց հանցեն՝՝ ի վերայ քո. 17ողբս առցեն ի վերայ քո եւ ասասցեն. Զիա՜րդ կորեար, քակտեցար ի մէջ ծովու, քաղաքդ հոյակապ, որ եղեր զօրացեալ ի մէջ ծովու՝ դու եւ բնակիչ քո, որ զարհուրեցուցանէիր զամենայն բնակիչս քո։ 18Եւ՝՝ երկիցեն կղզիք յօրէ կործանման քո, եւ խռովեսցին կղզիք ծովուդ ի քերքելոյն քումմէ։

19Զի այսպէս ասէ Տէր Տէր. Յորժամ տաց զքեզ քաղաքդ աւերակ՝ իբրեւ զքաղաքս որ բնաւ չիցեն բնակեալ, ի հանել ինձ ի վերայ քո զանդունդսն, եւ ծածկեսցեն զքեզ ջուրք բազումք. 20եւ իջուցից զքեզ առ իջեալսն ի խորխորատ, առ ժողովն յաւիտենից. եւ բնակեցուցից զքեզ ի խորս երկրի, իբրեւ զաւերակսն՝՝ յաւիտենից, ընդ իջեալսն յաւիտենից ի խորխորատ. զի մի՛ եւս բնակեսցես, եւ մի՛ կանգնեսցիս յերկիր կենաց. 21ի կորուստ մատնեցից զքեզ՝՝, եւ ոչ եւս իցես. եւ խնդրեսցիս, եւ ոչ գտանիցիս յաւիտեան։