1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. Մուտ առ փարաւոն, զի ես խստացուցի զսիրտ նորա եւ զսիրտ ծառայից նորա, զի կարգաւ եկեսցեն նշանքն իմ ի վերայ նոցա։ 2Որպէս զի պատմիցէք յականջս որդւոց ձերոց, եւ որդւոց որդւոց ձերոց, որչափ խաղացի ընդ Եգիպտացիսդ, եւ զնշանս իմ զոր արարի ի նոսա, եւ ծանիջիք թէ ես եմ Տէր։

3Մտին Մովսէս եւ Ահարոն առաջի փարաւոնի, եւ ասեն ցնա. Այսպէս ասէ Տէր Աստուածն Եբրայեցւոց. Մինչեւ յե՞րբ ոչ կամիցիս ամաչել յինէն՝՝. արձակեա զժողովուրդ իմ զի պաշտեսցեն զիս։ 4Ապա թէ ոչ կամիցիս դու արձակել զժողովուրդ իմ, ահաւասիկ ես ածից ի սոյն ժամու վաղիւ մարախ սաստիկ ի վերայ ամենայն սահմանաց քոց։ 5Եւ ծածկեսցէ զամենայն երեսս երկրի, եւ ոչ կարիցես՝՝ տեսանել զերկիր. եւ կերիցէ զամենայն նշխարն զոր եթող ձեզ կարկուտն, եւ կերիցէ զամենայն փայտ բուսեալ ձեզ ի վերայ երկրի։ 6Եւ լցցին տունք քո եւ տունք ամենայն ծառայից քոց, եւ տունք յամենայն երկրիդ Եգիպտացւոց. զոր ոչ երբեք տեսին հարք ձեր եւ ոչ հաւք նոցա, յորմէ օրէ եղեն յերկրի մինչեւ ցայսօր։ Եւ խոյս տուեալ ել ի փարաւոնէ։

7Ասեն ցնա ծառայքն փարաւոնի. Մինչեւ յե՞րբ իցէ մեզ խոչդ այդ. արձակեա զմարդիկն զի պաշտեսցեն զՏէր Աստուած իւրեանց. եթէ գիտե՞լ կամիցիս զի կորեաւ Եգիպտոս։ 8Եւ դարձուցին զՄովսէս եւ զԱհարոն առ փարաւոն. եւ ասէ ցնոսա. Երթայք պաշտեցէք զՏէր Աստուած ձեր. բայց ո՞վ եւ ո՞վ իցեն որ երթայցեն։ 9Եւ ասէ Մովսէս. Երիտասարդօք հանդերձ եւ ծերովք մերովք երթիցուք. ուստերօք եւ դստերօք մերովք, արջառով եւ ոչխարով մերով երթիցուք, զի տօն է Տեառն Աստուծոյ մերոյ՝՝։ 10Եւ ասէ ցնոսա. Եղիցի այդպէս, Տէր ընդ ձեզ, քանզի արձակեմ զձեզ. միթէ եւ զստացուա՞ծս ձեր. տեսանէք զի չարիք կան ի ձեզ՝՝։ 11Մի՛ այդպէս. այլ երթիցեն արք եւեթ, եւ պաշտեսցեն զԱստուած՝՝. քանզի զայդ իսկ խնդրէիք դուք։ Եւ հանին զնոսա յերեսաց փարաւոնի։

12Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ձգեա զձեռն քո ի վերայ երկրիդ Եգիպտացւոց, եւ ելցէ մարախ ի վերայ երկրիդ Եգիպտացւոց, եւ կերիցէ զամենայն բանջար երկրիդ, եւ զամենայն պտուղ ծառոց՝՝ զոր եթող կարկուտն։ 13Եւ ամբարձ Մովսէս զձեռն իւր յերկինս՝՝. եւ ած Տէր հողմ հարաւոյ յերկիր զտիւն ամենայն եւ զգիշերն ամենայն. իբրեւ առաւօտ եղեւ, եւ հողմ հարաւոյ առ զմարախն։ 14Եւ եհան յամենայն երկիրն Եգիպտացւոց, եւ դադարեցոյց ի վերայ ամենայն սահմանացն Եգիպտացւոց. յառաջ քան զայն ոչ եղեւ այնպիսի մարախ, եւ յետ այնորիկ ոչ եղեւ այնպիսի։ 15Եւ ծածկեաց զամենայն երեսս երկրին, եւ ապականեցաւ երկիրն՝՝, եւ եկեր զամենայն բանջար երկրին եւ զամենայն պտուղ ծառոց որ մնաց ի կարկտէ անտի. եւ ոչ մնաց կանաչ, ոչ ի ծառս եւ ոչ յամենայն բանջար դաշտի յամենայն երկրին Եգիպտացւոց։

16Եւ փութացաւ փարաւոն կոչել զՄովսէս եւ զԱհարոն, եւ ասէ. Մեղայ առաջի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ եւ ձեզ։ 17Արդ ներեցէք այսմ եւս յանցանաց իմոց, եւ աղաչեցէք առ Տէր Աստուած ձեր, եւ փարատեսցէ յինէն զմարախս՝՝ զայս։ 18Եւ ել Մովսէս ի փարաւոնէ, եւ եկաց յաղօթս առ Աստուած։ 19Եւ դարձոյց Տէր հողմ սաստիկ ի ծովէ, եւ առ զմարախն եւ ամաց ի ծովն Կարմիր. եւ ոչ մնաց մարախ յամենայն երկրին Եգիպտացւոց։ 20Եւ խստացոյց Տէր զսիրտն փարաւոնի, եւ ոչ արձակեաց զորդիսն Իսրայելի։

21Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ձգեա զձեռն քո յերկինս, եւ եղիցի խաւար ի վերայ երկրիդ Եգիպտացւոց, խաւար շօշափելի։ 22Ձգեաց Մովսէս զձեռն իւր յերկինս, եւ եղեւ խաւար եւ մէգ եւ մութ ի վերայ ամենայն երկրին Եգիպտացւոց զերիս աւուրս։ 23Եւ ոչ ոք տեսանէր զեղբայր իւր զերիս աւուրս՝՝, եւ ոչ յարեաւ ոք յանկողնէ իւրմէ զերիս աւուրս. բայց ամենայն որդւոցն Իսրայելի լոյս էր յամենայն բնակութիւնս իւրեանց։

24Եւ կոչեաց փարաւոն զՄովսէս եւ զԱհարոն՝՝ եւ ասէ ցնոսա. Երթայք պաշտեցէք զՏէր Աստուած ձեր՝՝, բայց զարջառ եւ զոչխար ձեր աստէն թողէք, եւ այլ աղխդ ձեր երթիցեն ընդ ձեզ։ 25Եւ ասէ Մովսէս. Նա եւ դու եւս տացես մեզ ողջակէզս եւ զոհս զոր առնիցեմք Տեառն Աստուծոյ մերում։ 26Այլ մեր անասուն իսկ երթիցէ ընդ մեզ, եւ ոչ թողուցումք եւ ոչ կճղակ մի. քանզի ի նոցանէ առնուցումք պաշտել զՏէր Աստուած մեր. եւ մեք ոչ գիտեմք զինչ մատուցանիցեմք Տեառն Աստուծոյ մերում՝՝ մինչեւ անդր հասանիցեմք։ 27Եւ խստացոյց Տէր զսիրտն փարաւոնի, եւ ոչ կամեցաւ արձակել զնոսա։ 28Եւ ասէ փարաւոն. Ի բաց գնա յինէն. զգոյշ լեր անձին քում, մի՛ եւս յաւելուցուս տեսանել զերեսս իմ. զի յորում աւուր երեւիս դու ինձ, մեռանիս։ 29Եւ ասէ Մովսէս. Ասացեր. ոչ եւս երեւեցայց երեսաց քոց։