1Նայեցարուք, երկինք, եւ խօսեցայց, եւ լուիցէ երկիր զպատգամս բերանոյ իմոյ։ 2Ակնկալեսցի իբրեւ զանձրեւ բարբառ իմ, եւ իջցեն իբրեւ զցօղ պատգամք իմ, իբրեւ զանձրեւ ի վերայ սիզոյ եւ իբրեւ զտեղատարափ ի վերայ խոտոյ. 3զի զանուն Տեառն կարդացի. տուք օրհնութիւն Տեառն Աստուծոյ մերոյ։ 4Աստուած՝ որոյ ճշմարիտ են գործք նորա, եւ ամենայն ճանապարհք նորա իրաւամբք, Աստուած հաւատարիմ է եւ ոչ գոյ ի նմա անիրաւութիւն, արդար եւ անարատ է Տէր։ 5Մեղան եւ ոչ նմա որդիք արատոյ՝՝, ազգ թեւր եւ խոտորեալ։ 6Զա՞յդ Տեառն հատուցանէք այդպէս, ժողովուրդ յիմար եւ ոչ իմաստուն. ո՞չ նա է Հայրն որ ստացաւ զքեզ, արար զքեզ եւ հաստատեաց զքեզ։ 7Յուշ լիցին քեզ աւուրքն յաւիտենից, իմացարուք զամսն ազգաց յազգս. հարց ցհարսն քո եւ պատմեսցեն քեզ. եւ ցծերս քո, եւ ասասցեն քեզ։ 8Յորժամ բաժանեաց Բարձրեալն զազգս ամենայն, որպէս սփռեաց՝՝ զորդիսն Ադամայ, կացոյց սահմանս ազգաց ըստ թուոյ որդւոց Աստուծոյ, 9եղեւ բաժին Տեառն ժողովուրդ իւր, Յակոբ վիճակ ժառանգութեան իւրոյ Իսրայէլ։ 10Բաւական եղեւ նմա յանապատի, ի ծարաւ տօթոյ յանջրդի պաշտպանեաց զնա եւ խրատեաց եւ պահեաց զնա իբրեւ զբիբ ական։ 11Իբրեւ զարծուի ի ծածկել զբոյն իւր, եւ ի ձագս իւր գթացաւ՝՝. տարածեաց զթեւս իւր եւ ընկալաւ զնա եւ բարձեալ բերէր զնա ի վերայ միջնողանց իւրոց. 12Տէր միայն ածէր զնոսա, եւ ոչ գոյր ընդ նոսա աստուած օտար։ 13Եհան զնոսա ի զօրութիւն՝՝ երկրի, կերակրեաց զնոսա արդեամբք անդաստանաց. դիեցոյց մեղր ի վիմէ եւ եւղ յապառաժ վիմէ. 14կոգի կովուց եւ կաթն մաքեաց, հանդերձ ճարպով գառանց եւ խոյոց, որդւոց ցլուց եւ նոխազաց՝ ընդ ճարպոյ երիկամանց ցորենոյ. եւ զարիւն խաղողոյ ըմպէին գինի։ 15Եկեր Յակոբ եւ յագեցաւ,՝՝ յօրացաւ եւ անկուշեաց սիրելին. գիրացաւ, ստուարացաւ եւ լայնացաւ, եւ եթող զՏէր Աստուած զԱրարիչ իւր, եւ ապստամբեաց յԱստուծոյ փրկչէ իւրմէ՝՝։ 16Բարկացուցին զիս օտարոտւովք, եւ գարշելեօք իւրեանց դառնացուցին զիս։ 17Զոհեցին դիւաց եւ ոչ Աստուծոյ, դից՝ զորս ոչ գիտէին, նորք եւ առժամայնք եկեալ, զորս ոչ գիտէին՝՝ հարք ձեր։ 18Թողեր զԱստուած որ ծնաւ զքեզ, մոռացար զԱստուած զկերակրիչն քո։ 19Ետես Տէր եւ նախանձեցաւ, եւ սրտմտեցաւ վասն բարկութեան՝՝ ուստերաց եւ դստերաց իւրոց. 20եւ ասաց. Դարձուցից զերեսս իմ ի նոցանէ, եւ ցուցից նոցա՝՝ զինչ լինելոց իցէ ի վախճանի աւուրց՝՝. զի ազգ թեւր են, որդիք՝ յորս ոչ գոն հաւատք. 21նոքա նախանձեցուցին զիս չաստուածովք, եւ բարկացուցին զիս կռովք իւրեանց. եւ ես նախանձեցուցից զնոսա չազգաւ, եւ անմիտ ժողովրդեամբ բարկացուցից զնոսա։ 22Զի հուր բորբոքեալ է ի բարկութենէ իմմէ, այրեսցէ մինչեւ ի դժոխս ներքինս. կերիցէ զերկիր եւ զարմտիս նորա, բորբոքեսցէ զհիմունս լերանց։ 23Կուտեցից ի նոսա չարիս, եւ զնետս իմ սպառեցից ի նոսա։ 24Մաշեալք սովով եւ կերակրով թռչնոց. լարս առանց բժշկութեան՝՝ եւ ժանիս գազանաց առաքեցից ի նոսա, սրտմտութեամբ քարշել զնոսա ընդ երկիր՝՝։ 25Արտաքուստ անզաւակեսցէ զնոսա սուր, եւ ի շտեմարանաց երկեւղ. զերիտասարդն հանդերձ կուսիւն, եւ զստնդիացն հանդերձ հաստատելով ծերով։ 26Ասացի բամ՝ Ցրեցից զնոսա, դադարեցուցից ի մարդկանէ զյիշատակս նոցա. 27թէ ոչ վասն բարկութեան թշնամեաց. զի մի՛ երկայնակեացք լինիցին, եւ զի մի՛՝՝ բարձրասցին հակառակորդքն եւ ասիցեն, թէ՝ Ձեռն մեր բարձր եւ ոչ Տէր արար զայս ամենայն։ 28Զի ազգ խորհրդակորոյս են, եւ ոչ գոյ ի նոսա իմաստութիւն. 29եւ ոչ խորհեցան ի միտ առնուլ զայս. արդ ընկալցին առ յապա ժամանակս՝՝։ 30Զիա՞րդ հալածեսցէ մի զհազարս, եւ երկուք շարժեսցեն զբեւրս, եթէ ոչ Աստուած վաճառեաց զնոսա։ 31Զի ոչ են իբրեւ զԱստուած մեր աստուածք՝՝ նոցա, եւ թշնամիք մեր վատախորհուրդք։ 32Զի յորթոյ Սոդոմայ է որթ նոցա, եւ ուռ նոցա ի Գոմորայ. խաղող նոցա՝ խաղող լեղի, եւ ողկոյզ նոցա՝ դառնութիւն. 33սրտմտութիւն վիշապաց գինի նոցա. եւ սրտմտութիւն իժից առանց բժշկութեան։ 34Ո՞չ ապաքէն այս ամենայն ժողովեալ է առ իս, եւ կնքեալ կայ ի գանձի իմում։ 35Յաւուր վրէժխնդրութեան հատուցից՝՝, ի ժամանակի յորում սխալեսցէոտն նոցա. զի մերձ է օր կորստեան նոցա, եւ հասեալ պատրաստեալ կայ ձեզ։ 36Զի դատեսցէ Տէր զժողովուրդ իւր, եւ ի ծառայս իւր մխիթարեսցի. զի ետես զնոսա լուծեալս եւ լքեալս եւ մատնեալս ի գերութիւն։ 37Եւ ասաց Տէր. Ո՞ւր են աստուածք նոցա՝ յորս յուսացեալ էին ի նոսա՝՝, 38զորոց զճարպ զոհից նոցա ուտէիք եւ ըմպէիք՝՝ զգինի նուիրաց նոցա. յարիցեն օգնեսցեն ձեզ եւ եղիցին ձեր թիկունք։ 39Տեսէք, տեսէք զի ես եմ, եւ չիք այլ ոք՝՝ բաց յինէն. ես սպանանեմ եւ ես կեցուցանեմ, հարկանեմ եւ բժշկեմ, եւ ոչ ոք իցէ որ հանիցէ ի ձեռաց իմոց։ 40Զի ամբարձից յերկինս զձեռս իմ, եւ երդուայց յաջ իմ՝՝, եւ ասացից. Կենդանի եմ ես յաւիտեանս. 41զի սրեցից իբրեւ զփայլակն զսուսեր իմ, եւ կալցի զդատաստանաց ձեռն իմ, հատուցից վրէժս թշնամեաց իմոց, եւ ատելեաց իմոց հատուցից։ 42Արբեցուցից զնետս իմ յարենէ, եւ սուր իմ կերիցէ միս յարենէ վիրաւորաց եւ գերութեան, ի գլխոց իշխանաց թշնամեաց։ Ուրախ լերուք, երկինք, հանդերձ նովաւ, եւ երկիր պագցեն նմա ամենայն որդիք Աստուծոյ։՝՝ 43Ուրախ լերուք, ազգք, ընդ ժողովրդեան նորա, եւ զօրացուսցեն զնա ամենայն հրեշտակք Աստուծոյ, զի խնդրի վրէժ արեան որդւոց նորա. եւ խնդրեսցէ վրէժ եւ հատուսցէ դատաստանս թշնամեաց՝՝, եւ ատելեացն հատուսցէ եւ սրբեսցէ Տէր զերկիր ժողովրդեան իւրոյ։

Եւ գրեաց Մովսէս զօրհնութիւնս զայս յաւուր յայնմիկ, եւ ուսոյց զսա որդւոցն Իսրայելի՝՝։

44Եւ եմուտ Մովսէս ի ժողովուրդն, եւ խօսեցաւ զամենայն բանս օրինացս այսոցիկ՝՝ յականջս ժողովրդեանն, ինքն եւ Յեսու որդի Նաւեայ։ 45Եւ կատարեաց Մովսէս խօսել ընդ ամենայն Իսրայելի, 46եւ ասէ ցնոսա. Զգոյշ լերուք սրտիւք ձերովք ամենայն բանիցս այսոցիկ, զորոց ես դնեմ վկայութիւն ընդ ձեզ այսօր, զոր պատուիրիցէք որդւոց ձերոց, պահել եւ առնել զամենայն բանս օրինացս այսոցիկ։ 47Զի ոչ եթէ բան ինչ ընդունայն իցէ ձեզ. զի սա է կեանք ձեր, եւ վասն այսր բանի երկայնօրեայք լինիցիք ի վերայ երկրին յոր դուք անցանէք ընդ Յորդանան ժառանգել զնա։

48Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի ի նմին աւուր եւ ասէ. 49Ել դու ի լեառնն Աբարիմ, ի լեառն Նաբաւ, որ է յերկրին Մովաբու յանդիման Երիքովի, եւ տես զերկիրն զոր ես տաց որդւոցն Իսրայելի ի կալուածս. 50եւ վախճանեաց անդէն ի լերինն յոր ելանիցես, եւ յաւելիր ի ժողովուրդ քո, զոր օրինակ մեռաւ Ահարոն եղբայր քո ի Հովր լերինն, եւ յաւելաւ առ ժողովուրդ իւր. 51փոխանակ զի հեստեցէք բանին իմոյ ի մէջ որդւոցն Իսրայելի ի վերայ ջուրցն Հակառակութեան ի Կադէս, յանապատին ի Սին. զի ոչ սրբեցէք զիս ի մէջ որդւոցն Իսրայելի։ 52Յանդիման տեսցես զերկիրն, եւ անդր մի՛ մտանիցես։