Երկրորդ Օրինաց
21
1Եւ եթէ գտանիցի վիրաւոր յերկրի քում զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ ժառանգել, եւ անկեալ դնիցի ի դաշտի, եւ ոչ գիտիցեն զայն որ խոցեացն զնա. 2ելցէ ծերակոյտն քո եւ դատաւորքն քո, եւ չափեսցեն շուրջ զվիրաւորաւն զվայրս քաղաքացն. 3եւ եղիցի քաղաք որ հուպ իցէ ի վիրաւորն, առցէ ծերակոյտ քաղաքին այնորիկ երինջ մի յարջառոց որ ընդ գործ չիցէ մտեալ եւ լուծ չիցէ ձգեալ. 4եւ իջուսցեն ծերակոյտ ժողովրդեանն զերինջն ի ձոր մի ապառաժ ուր չիցէ գործեալ եւ ոչ սերմանեալ, եւ կարթակոտոր արասցեն՝՝ զերինջն ի ձոր անդր։ 5Եւ մատիցեն քահանայքն Ղեւտացիք, զի զնոսա ընտրեաց Տէր Աստուած քո կալ առաջի իւր եւ օրհնել յանուն նորա. եւ ըստ բերանոյ նոցա վճարեսցի ամենայն հակառակութիւն եւ ամենայն գրգռութիւն։ 6Եւ ամենայն ծերակոյտ քաղաքին այնորիկ որ հուպ իցէ ի վիրաւորն, լուասցեն զձեռս իւրեանց ի վերայ գլխոյ երնջուն կարթահարելոյ ի ձորն. 7եւ պատասխանի տուեալ ասասցեն. Ձեռք մեր ոչ հեղին զարիւնս զայս, եւ աչք մեր ոչ տեսին. 8քաւեա զժողովուրդ քո զԻսրայէլ զոր փրկեցեր, Տէր, զի մի՛ եկեսցէ արիւնս անպարտ ի վերայ ժողովրդեան քո Իսրայելի։ Եւ քաւեսցի ի նոցանէ արիւնն. 9եւ բարձցես դու զարիւնն անպարտ ի ձէնջ։ եւ եթէ արասցես զբարին եւ զհաճոյ առաջի Տեառն Աստուծոյ քո՝՝։
10Եւ եթէ ելանիցես ի պատերազմ ի վերայ թշնամեաց քոց, եւ մատնեսցէ զնոսա Տէր Աստուած քո ի ձեռս քո, եւ աւարեսցես զաւար՝՝ նոցա, 11եւ տեսանիցես յաւարին կին գեղեցիկ տեսլեամբ, եւ ցանկասցիս նմա, եւ առցես զնա քեզ կնութեան, 12եւ տարցիս զնա ի տուն քո, եւ գերծցես զգլուխ նորա, եւ սրբեսցես զեղնգունս նորա. 13եւ հանցես զհանդերձ գերութեան նորա՝՝, եւ նստցի ի տան քում, եւ լացցէ զհայր եւ զմայր իւր զաւուրս ամսոյ միոյ. եւ ապա մտցես առ նա եւ բնակեսցես ընդ նմա, եւ եղիցի քո կին։ 14Եւ եղիցի եթէ ոչ հաճեսցիս ընդ նա, արձակեսցես զնա ազատ. եւ վաճառելով մի՛ վաճառեսցես զնա արծաթոյ, եւ մի՛ անարգեսցես զնա, քանզի լլկեցեր զնա։
15Եւ եթէ լինիցին առն միում երկու կանայք, եւ լինիցի ի նոցանէ մին սիրելի եւ մեւսն ատելի, եւ ծնանիցին նմա որդիս, սիրելին եւ ատելին, եւ լինիցի որդի անդրանիկ ատելւոյն, 16եւ եղիցի յաւուր յորում ժառանգեցուցանիցէ որդւոց իւրոց զինչս իւր, մի՛ իշխեսցէ անդրանկացուցանել զորդի սիրելւոյն, անտես արարեալ զորդի ատելւոյն զանդրանիկ. 17այլ զանդրանիկ ատելւոյն ծանիցէ՝ տալ նմա կրկին յամենայնէ որ ինչ գտանիցի նորա. զի նա է սկիզբն որդւոց նորա, եւ նմա անկ է անդրանկութիւնն՝՝։
18Եւ եթէ իցէ ուրուք որդի խեռ եւ անզգամ, եւ ոչ լսիցէ ձայնի հօր եւ մօր իւրոյ, եւ խրատիցեն զնա եւ ոչ անսայցէ նոցա. 19կալցին զնա հայր եւ մայր նորա, եւ տարցին զնա առ ծերակոյտ քաղաքին իւրեանց եւ ի դուռն տեղւոյն իւրեանց. 20եւ ասասցեն ցարս քաղաքին իւրեանց. Որդիս մեր այս խեռ է եւ անզգամ, եւ ոչ լսէ ձայնի մերում, հանգանակող է եւ արբշիռ։ 21Եւ քարկոծեսցեն զնա արք քաղաքին նորա քարամբք եւ մեռցի. եւ բարձջիք զչարն ի միջոյ ձերմէ. եւ լուեալ այլոցն՝ զահի հարկանիցին։
22Եւ եթէ հասանիցեն ումեք մեղք մահապարտութեան եւ մեռանիցի, կախեսջիք զնա զփայտէ. 23եւ մի՛ ագանիցի մարմին նորա ի փայտին, այլ թաղելով թաղեսջիք զնա ի նմին աւուր. զի անիծեալ յԱստուծոյ է ամենայն որ կախիցի զփայտէ. եւ մի՛ պղծիցէք զերկիրն զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ ի ժառանգութիւն։