1Եւ եթէ ելանիցես ի պատերազմ ի վերայ թշնամեաց քոց, եւ տեսանիցես երիվարս եւ հեծեալս եւ ազգ բազում քան զքեզ, մի՛ երկնչիցիս ի նոցանէ, զի Տէր Աստուած քո ընդ քեզ է որ եհան զքեզ յերկրէն Եգիպտացւոց։ 2Եւ եղիցի յորժամ մերձենայցես ի պատերազմ, մատուցեալ քահանայն խօսեսցի ընդ ազգին, 3եւ ասասցէ ցնոսա. Լուր, Իսրայէլ. դուք դիմեալ երթայք այսօր ի պատերազմ աւադիկ ի վերայ թշնամեաց ձերոց, մի՛ լքանիցին սիրտք ձեր, եւ մի՛ երկնչիցիք եւ մի՛ զարհուրիցիք, եւ մի՛ խուսիցէք յերեսաց նոցա. 4զի Տէր Աստուած մեր երթայ առաջի ձեր ընդ ձեզ՝ տալ պատերազմ վասն ձեր ընդ թշնամիս ձեր, ապրեցուցանել զձեզ։

5Եւ խօսեսցին դպիրքն ընդ ժողովրդեանն եւ ասասցեն. Այր ոք որոյ շինեալ իցէ տուն նորաշէն, եւ ոչ իցէ արարեալ նմա նաւակատիս, գնասցէ եւ դարձցի ի տուն իւր. գուցէ մեռանիցի ի պատերազմի, եւ այլ այր առնիցէ նմա նաւակատիս։ 6Եւ այր ոք որոյ տնկեալ իցէ այգի, եւ չիցէ ուրախ լեալ ի նմանէ, գնասցէ եւ դարձցի անդրէն ի տուն իւր. գուցէ մեռանիցի ի պատերազմի, եւ այլ այր ուրախ լինիցի ի նմանէ։ 7Եւ այր ոք որոյ խօսեալ իցէ կին, եւ չիցէ առեալ զնա, գնասցէ եւ դարձցի ի տուն իւր. գուցէ մեռանիցի ի պատերազմի, եւ այլ այր առնուցու զնա։ 8Եւ յաւելցեն դպիրքն խօսել ընդ ժողովրդեանն եւ ասասցեն. Այր ոք որ երկնչիցի եւ վատասիրտ սրտիւ իցէ, գնասցէ եւ դարձցի ի տուն իւր. զի մի՛ զանգիտեցուսցէ զսիրտ եղբօր իւրոյ իբրեւ զիւրն։ 9Եւ եղիցի յորժամ դադարեսցեն դպիրքն ի խօսելոյ ընդ ժողովրդեանն, կացուսցեն իշխանս զօրուն առաջնորդս ժողովրդեանն։

10Եւ եթէ մերձենայցես ի քաղաք տալ պատերազմ ընդ նմա, կոչեսցես զնոսա ի խաղաղութիւն։ 11Եւ եղիցի եթէ տայցեն խաղաղութեան պատասխանի եւ բացցեն քեզ, եղիցի ամենայն ժողովուրդն որ գտանիցին ի նմա հարկատուք եւ հնազանդեալք քեզ։ 12Ապա թէ ոչ հնազանդեսցին քեզ, եւ արասցեն ընդ քեզ պատերազմ, պաշարեսցես զնա. 13եւ մատնեսցէ զնա Տէր Աստուած քո ի ձեռս քո, եւ հարցես զամենայն արու նորա կոտորմամբ սրոյ, 14բաց ի կանանց եւ ի կահուէ եւ յամենայն անասնոյ. եւ զամենայն ինչ զինչ եւ գտանիցի ի քաղաքին, եւ զամենայն աղխ առցես քեզ յաւարի. եւ կերիցես զամենայն զաւար թշնամեաց քոց զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ։ 15Նոյնպէս արասցես ընդ ամենայն քաղաքս ընդ յոյժ հեռաւորս, որք ոչ ի քաղաքաց ազգացն այնոցիկ իցեն։ 16Բայց ի քաղաքաց ազգացն այնոցիկ զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ զերկիր նոցա ի ժառանգութիւն, մի՛ ապրեցուցանիցէք ի նոցանէ զամենայն շնչաւոր. 17այլ նզովելով նզովեսջիք զնոսա, զՔետացին եւ զԱմովրհացին եւ զՔանանացին եւ զՓերեզացին եւ զԽեւացին եւ զՅեբուսացին եւ զԳերգեսացին՝՝, զոր օրինակ պատուիրեաց Տէր Աստուած քո. 18զի մի՛ ուսուցանիցեն ձեզ առնել զամենայն գարշութիւնս իւրեանց, զոր արարին դիցն իւրեանց, եւ մեղանչիցէք առաջի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ։

19Եւ եթէ նստեալ պաշարեսցես զքաղաք աւուրս բազումս մարտնչել ընդ նմա յառնուլ զնա, մի՛ հարկանիցես զծառատունկ նորա արկանելով ի նմա երկաթ. այլ կերիցես ի նմանէ, եւ զնա մի՛ հարկանիցես. միթէ մա՞րդ իցէ ձեռատունկն որ յանդի անդ իցէ՝ մտանել յերեսաց քոց ի պատնէշ։ 20Այլ զփայտ զոր գիտիցես թէ չիցէ պտղաբեր, զայն հարցես եւ կոտորեսցես, եւ շինեսցես պատնէշ շուրջ զքաղաքաւն որ տայցէ ընդ քեզ պատերազմ, մինչեւ մատնեսցի։