Տեսիլ հինգերորդ։՝՝

1Ես Նաբուքոդոնոսոր ուրախ էի ի տան իմում եւ զուարճացեալ. 2երազ տեսի եւ զարհուրեցոյց զիս, եւ խռովեցայ յանկողնի իմում, եւ տեսիլ գլխոյ իմոյ տագնապեաց զիս։ 3Եւ տուաւ հրաման յինէն ածել առաջի իմ զամենայն իմաստունս Բաբելացւոց, զի զմեկնութիւն երազոյն ցուցցեն ինձ։ 4Եւ մտին առաջի իմ գէտք եւ մոգք եւ իղձք եւ քաղդեայք, եւ զերազն ասացի առաջի նոցա, եւ զմեկնութիւն նորա ոչ ցուցին ինձ. 5մինչեւ եկն Դանիէլ որում անուն էր Բաղտասար՝ ըստ անուան աստուծոյ իմոյ, զի Հոգի Սուրբ Աստուծոյ գոյ ի նմա. 6ցոր եւ ասացի թէ՝ Բաղտասար իշխան, գիտեա զոր ես տեսի. գիտեմ եթէ Հոգի Սուրբ Աստուծոյ՝՝ գոյ ի քեզ, եւ ամենայն խորհուրդք ոչ ծածկին ի քէն՝՝. արդ լուր դու զտեսիլ երազոյն իմոյ զոր տեսի, եւ զմեկնութիւն նորա ասասցես ինձ։

7Տեսանէի յանկողնի իմում՝՝, եւ ահա ծառ մի ի մէջ երկրի, եւ բարձրութիւն նորա բազում յոյժ։ 8Մեծացաւ ծառն եւ զօրացաւ, եւ բարձրութիւն նորա եհաս մինչեւ յերկինս, եւ լայնութիւն նորա ի ծագս ամենայն երկրի։ 9Տերեւ նորա գեղեցիկ, եւ պտուղ նորա բազում, եւ կերակուր ամենայնի ի նմա. ի ներքոյ նորա բնակեալ էին գազանք վայրի, եւ յոստս նորա հանգուցեալ էին թռչունք երկնից, եւ ի նմանէ կերակրէր ամենայն մարմին։

10Տեսանէի ի տեսլեան գիշերոյ յանկողնի իմում, եւ ահա զուարթուն եւ սուրբ իջանէր յերկնից, 11եւ բարբառէր զօրութեամբ եւ ասէր այսպէս. Հատէք զծառդ եւ քշտեցէք զոստս դորա, թօթափեցէք զտերեւս դորա, եւ զպտուղս դորա ցրուեցէք. շարժեսցին գազանքդ ի ներքոյ դորա, եւ թռչունքդ յոստոց դորա։ 12Բայց զշառաւիղ արմատոյ դորա թողէք յերկրի, երկաթապատ եւ պղնձապատ ի դալար վայրի, եւ ի ցօղոյ երկնից հանգիցէ, եւ ընդ գազանս անապատի բաժին դորա, եւ ի խոտ երկրի. 13սիրտ նորա ի մարդկանէ փոխեսցի, եւ սիրտ գազանաց տացի նմա, եւ եւթն ժամանակք փոխեսցին ի վերայ նորա։ 14Մեկնութեամբ զուարթնոյ՝՝ է բանս, եւ պատգամ սրբոց է հարցուածս. զի ծանիցեն կենդանիք եթէ տիրէ Բարձրեալն թագաւորութեան մարդկան, եւ ում կամի տացէ զնա. եւ զարհամարհն ի մարդկանէ յարուցանէ ի վերայ նորա։ 15Այս է երազն զոր տեսի ես Նաբուքոդոնոսոր արքայ. եւ դու, Բաղտասար, ասա ինձ զմեկնութիւն նորա. զի ամենայն իմաստունք թագաւորութեան իմոյ ոչ կարացին ցուցանել ինձ զմեկնութիւն նորա. այլ դու, Դանիէլ, կարող ես, զի Հոգի Սուրբ Աստուծոյ՝՝ գոյ ի քեզ։

16Յայնժամ Դանիէլ որում անուն էր Բաղտասար՝ հիացաւ իբրեւ ժամ մի, եւ խորհուրդք նորա խռովեցուցանէին զնա։ Պատասխանի ետ թագաւորն եւ ասէ ցնա. Բաղտասար, երազն եւ մեկնութիւն նորա մի՛ տագնապեցուսցեն զքեզ։ Ետ պատասխանի Բաղտասար եւ ասէ. Տէր, երազն ատելեաց քոց, եւ մեկնութիւն նորա թշնամեաց քոց։ 17Ծառն զոր տեսանէիր մեծացեալ եւ զօրացեալ, որոյ բարձրութիւնն հասանէր յերկինս եւ լայնութիւն նորա յամենայն երկիր, 18եւ տերեւ նորա գեղեցիկ եւ պտուղ նորա բազում, եւ կերակուր ամենայնի ի նմա, ի ներքոյ նորա բնակեալ էին գազանք անապատի, եւ յոստս նորա հանգուցեալ թռչունք երկնից, 19դու ես, արքայ, զի մեծացար եւ զօրացար, եւ մեծութիւն քո բարձրացաւ, եհաս մինչեւ յերկինս, եւ տէրութիւն քո ի ծագս ամենայն երկրի։ 20Եւ զի տեսանէիր, արքայ, զի զուարթունն եւ սուրբ իջանէր յերկնից եւ ասէր. Կտրեցէք զծառդ եւ ապականեցէք զդա, բայց զշառաւիղ արմատոյ դորա թողէք յերկրի, երկաթապատ եւ պղնձապատ ի դալար վայրի, եւ ի ցօղոյ երկնից հանգիցէ, եւ ընդ գազանս անապատի բաժին նորա, մինչեւ եւթն ժամանակք փոխեսցին ի վերայ նորա. 21այս է մեկնութիւն նորա, արքայ. եւ դատաստանք Բարձրելոյն հասեալ ի վերայ տեառն իմոյ արքայի. 22եւ զքեզ հալածեսցեն ի մարդկանէ, եւ ընդ գազանս անապատի եղիցի բնակութիւն քո, եւ խոտ իբրեւ արջառոյ ջամբեսցեն քեզ, եւ ի ցօղոյ երկնից հանգիցես, եւ եւթն ժամանակք փոխեսցին ի վերայ քո, մինչեւ ծանիցես թէ տիրէ Բարձրեալն թագաւորութեան մարդկան՝ եւ ում կամի՝ տացէ զնա։ 23Եւ զի ասաց թէ՝ Թողէք զշառաւիղ արմատոյ ծառոյն, թագաւորութիւն քո քեզ մնայ՝ մինչեւ ծանիցես զիշխանութիւն երկնաւորին՝՝։ 24Վասն այդորիկ, արքայ, խրատ իմ հաճոյ թուեսցի քեզ, եւ զմեղս քո ողորմութեամբ քաւեսջիր՝՝, եւ զանօրէնութիւնս քո՝ գթովք տնանկաց, թերեւս երկայնամիտ լիցի ի վերայ յանցանաց քոց Աստուած՝՝։

25Այս ամենայն եկն եհաս ի վերայ Նաբուքոդոնոսորայ արքայի։ 26Յետ երկոտասան ամսոյն, մինչդեռ ի վերայ տաճարի թագաւորութեան իւրոյ ճեմէր ի Բաբելոն, 27խօսել սկսաւ թագաւորն եւ ասէ. Ո՞չ այս այն մեծ Բաբելոն է զոր եսն շինեցի ի տուն թագաւորութեան հաստատութեամբ զօրութեան իմոյ՝ ի պատիւ փառաց իմոց։ 28Եւ մինչդեռ բանքն ի բերան էին թագաւորին, ձայն եղեւ յերկնից եւ ասէ. Քեզ ասեմ, Նաբուքոդոնոսոր արքայ, թագաւորութիւն քո անցեալ է ի քէն. 29եւ ի մարդկանէ հալածեսցեն զքեզ, եւ ընդ գազանս անապատի բնակութիւն քո, եւ խոտ իբրեւ արջառոյ ջամբեսցեն քեզ, եւ եւթն ժամանակք փոխեսցին ի վերայ քո, մինչեւ ծանիցես թէ տիրէ Բարձրեալն թագաւորութեան մարդկան, եւ ում կամի՝ տացէ զնա։ 30Ի նմին ժամու բանն կատարեցաւ ի վերայ Նաբուքոդոնոսորայ. եւ ի մարդկանէ հալածեցաւ, եւ խոտ իբրեւ արջառ ուտէր, եւ ի ցօղոյ երկնից մարմին նորա ներկաւ, մինչեւ վարսք նորա իբրեւ զառիւծուց մեծացան, եւ եղնգունք նորա իբրեւ զթռչնոց։

31Եւ յետ կատարածի աւուրցն, ես Նաբուքոդոնոսոր զաչս իմ յերկինս համբարձի, եւ միտք իմ առ իս դարձան. եւ զԲարձրեալն օրհնեցի, եւ զկենդանին յաւիտենից գովեցի եւ փառաւորեցի. զի իշխանութիւն նորա իշխանութիւն յաւիտենական, եւ տէրութիւն նորա ազգաց յազգս։ 32Եւ ամենայն բնակիչք երկրի իբրեւ զոչինչ համարեցան. ըստ կամաց իւրոց առնէ ի զօրութեան երկնից, եւ ի բնակութեան երկրի. եւ չիք որ ընդդէմ դառնայցէ ձեռին նորա եւ ասիցէ թէ՝ Զի՛նչ գործեցեր։ 33Ի նմին ժամանակի միտք իմ առ իս դարձան, եւ ի պատիւ թագաւորութեան իմոյ եկի. եւ կերպարանք՝՝ իմ առ իս դարձան, եւ իշխանք իմ եւ մեծամեծք իմ խնդրեցին զիս, եւ անդրէն ի թագաւորութիւն իմ հաստատեցայ, եւ մեծութիւն առաւել յաւելաւ ինձ։

34Արդ ես Նաբուքոդոնոսոր օրհնեմ եւ առաւել բարձրացուցանեմ եւ փառաւոր առնեմ զԱրքայն երկնից, զի ամենայն գործք նորա ճշմարիտ են, եւ շաւիղք նորա իրաւունք, եւ զամենեսին ոյք գնան ամբարտաւանութեամբ՝ կարօղ է խոնարհեցուցանել։