1Եւ եկն Ռոբովամ ի Սիւքեմ, վասն զի ի Սիւքեմ գայր ամենայն Իսրայէլ թագաւորեցուցանել զնա։ 2Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Յերոբովամ որդի Նաբատայ, եւ ինքն էր յԵգիպտոս փախուցեալ յերեսաց արքայի Սողոմոնի, եւ բնակէր Յերոբովամ յԵգիպտոս՝՝ եւ դարձաւ Յերոբովամ յԵգիպտոսէ։ 3Առաքեցին եւ կոչեցին զնա, եւ եկն Յերոբովամ եւ ամենայն եկեղեցին Իսրայելի առ արքայ՝՝ Ռոբովամ եւ ասեն. 4Հայր քո խստացոյց զլուծ մեր. եւ արդ թուլացո զխիստ ծառայութիւն հօր քո, եւ զլուծ նորա զծանր զոր եդ ի վերայ մեր, եւ ծառայեսցուք քեզ։ 5Եւ ասէ ցնոսա. Երթայք մինչեւ յաւուրս երիս, եւ եկեսջիք առ իս։ Եւ գնաց ժողովուրդն։ 6Եւ ժողովեաց արքայ Ռոբովամ զծերսն որք կային առաջի Սողոմոնի հօր նորա մինչդեռ կենդանի էր նա, եւ ասէ. Զիա՞րդ թուի ձեզ, եւ զի՞նչ խորհիք պատասխանի առնել ժողովրդեանն այնմ բան ինչ։ 7Եւ խօսեցան ընդ նմա եւ ասեն. Եթէ այսօր լինիս բարի ժողովրդեանդ այդմ, եւ հաճոյ լիցիս եւ խօսեսցիս ընդ նոսա բանս բարիս, եւ եղիցին քեզ ծառայք զամենայն աւուրս։ 8Եւ եթող զխորհուրդ ծերոցն զոր խորհեցան ընդ նմա, եւ խորհեցաւ ընդ մանկտի սննդակիցսն իւր որք կային առաջի նորա. 9եւ ասէ ցնոսա. Զի՞նչ թուի ձեզ, եւ պատասխանի տաց բան ժողովրդեանն այնմիկ որք խօսեցան ընդ իս եւ ասացին. Թողացո ի լծոյն զոր եդ հայր քո ի վերայ մեր։ 10Եւ խօսեցան ընդ նմա մանկտին սննդակիցքն նորա. Այսպէս խօսեսցիս ընդ ժողովրդեանն որ խօսեցաւ ընդ քեզ եւ ասաց. Հայր քո ծանրացոյց զլուծն մեր, եւ դու թող մեզ. այսպէս ասասցես. Փոքր մատնս իմ ստուարագոյն է քան զմէջ հօր իմոյ. 11եւ արդ հայրն իմ խրատեաց զձեզ ծանր լծով, եւ ես յաւելից ի լուծն ձեր. հայր իմ խրատեաց զձեզ գաւազանօք, եւ ես խրատեցից զձեզ կարճօք։

12Եկն Յերոբովամ եւ ամենայն ժողովուրդն առ Ռոբովամ յաւուրն երրորդի, որպէս խօսեցաւ արքայ եւ ասաց. Դարձջիք առ իս յաւուրն երրորդի։ 13Եւ պատասխանի արար արքայ խիստ, եւ եթող արքայ Ռոբովամ զխորհուրդ ծերոցն, 14եւ խօսեցաւ ընդ նոսա ըստ խորհրդոյ մանկանցն եւ ասէ. Հայրն իմ ծանրացոյց զլուծ ձեր, եւ ես յաւելից յայն. հայրն իմ խրատեաց զձեզ գաւազանօք, եւ ես խրատեցից զձեզ կարճօք։ 15Եւ ոչ լուաւ արքայ ժողովրդեանն. վասն զի էր կործանումն յԱստուծոյ. եւ հաստատեաց՝՝ Տէր զբան իւր զոր խօսեցաւ ի ձեռն Աքիայ Սիլովնացւոյ յաղագս Յերոբովամու որդւոյ Նաբատայ եւ ամենայն Իսրայելի. եւ՝՝ ոչ լուաւ արքայ նոցա. 16պատասխանի ետ ժողովուրդն արքայի եւ ասեն. Զի՞նչ բաժին կայ մեր ընդ Դաւթի, եւ կամ ժառանգութիւն ընդ որդւոյն Յեսսեայ. երթ գնա ի բնակութիւնս քո, Իսրայէլ. եւ արդ տես դու զտուն քո, Դաւիթ։ Եւ գնաց ամենայն Իսրայէլ ի բնակութիւնս իւր։ 17Եւ արքն Իսրայելի մնացեալքն՝՝ ի քաղաքս Յուդայ թագաւորեցուցին ի վերայ իւրեանց զՌոբովամ։ 18Եւ առաքեաց արքայ Ռոբովամ զԱդոնիրամ որ էր ի վերայ հարկացն, եւ քարկոծեցին զնա որդիքն Իսրայելի քարամբք, եւ մեռաւ։ Եւ արքայ Ռոբովամ փութացաւ ելանել ի կառս իւր եւ փախչել յԵրուսաղէմ։ 19Եւ անգոսնեաց Իսրայէլ զտունն Դաւթի մինչեւ յօրս յայս։