Ա Թեսաղոնիկեցիս

2

ԲԴ.

1Դուք ինքնին գիտէք, եղբարք, զմուտն մեր առ ձեզ, զի ոչ ընդունայն ինչ եղեւ. 2այլ յառաջագոյն չարչարեալք եւ թշնամանեալք որպէս եւ դուք իսկ գիտէք, ի մէջ Փիլիպեցւոց, համարձակեցաք Աստուծով մերով՝ պատմել ձեզ զաւետարանն Աստուծոյ մեծաւ պատերազմաւ։ 3 մխիթարութիւնն մեր ոչ ի մոլորութենէ է եւ ոչ ի պղծութենէ եւ ոչ նենգութեամբ. 4այլ որպէս ընտրեցաք յԱստուծոյ հաւատարիմ լինել աւետարանին, նոյնպէս եւ խօսիմք, ոչ իբրեւ մարդկան հաճոյ լինել, այլ Աստուծոյ որ քննէ զսիրտս մեր։ 5Զի ոչ երբեք բանիւք ողոքանաց եղեաք առ ձեզ, որպէս եւ դուք իսկ գիտէք, եւ ոչ ի պատճառս ագահութեան, որպէս եւ վկայէ. 6եւ ոչ խնդրէաք փառս ի մարդկանէ, ոչ ի ձէնջ եւ ոչ յայլոց։ 7Կարող էաք որպէս Քրիստոսի առաքեալս ծանրանալ, այլ եղեաք հեզք ի միջի ձերում, որպէս դայեակ մի՝ որ մանկունս։ 8Նոյնպէս եւ մեք գթայաք ի ձեզ, հաճոյ թուէր մեզ տալ ձեզ ոչ միայն զաւետարանն Աստուծոյ, այլ եւ զանձինս մեր, քանզի սիրելիք մեր եղերուք։ 9Յիշէք, եղբարք, զվաստակն մեր եւ զջան, զի զցայգ եւ զցերեկ գործէաք վասն չծանրանալոյ ումեք ի ձէնջ, եւ քարոզէաք ձեզ զաւետարանն Աստուծոյ։ 10Դուք ինքնին վկայէք, եւ Աստուած, ո՛րպէս սրբութեամբ եւ արդարութեամբ եւ անբծութեամբ ձեզ հաւատացելոցդ եղեաք. 11որպէս եւ գիտէք իսկ, զի զիւրաքանչիւր ոք ի ձէնջ, իբրեւ զորդիս, 12մխիթարէաք եւ սփոփէաք, եւ դնէաք վկայութիւն գնալ ձեզ արժանապէս Աստուծոյ, որ կոչեացն զձեզ յիւր արքայութիւնն եւ ի փառս։ 13Վասն այնորիկ եւ մեք գոհանամք զԱստուծոյ անպակաս, զի առեալ զլուր բանին Աստուծոյ առ ի մէնջ՝ ընկալարուք, ոչ իբրեւ զբան մարդկան, այլ որպէս ճշմարտիւ զբան Աստուծոյ, որ եւ յաջողեալ իսկ է ի ձեզ հաւատացեալսդ։ 14Զի դուք նմանողք եղերուք, եղբարք, եկեղեցեացն Աստուծոյ որ են ի Հրէաստանի ի Քրիստոս Յիսուս. զի զնոյն չարչարանս չարչարեցայք եւ դուք ի ձերոց ազգականաց, որպէս եւ նոքայն ի Հրէից. 15որք եւ զՏէրն Յիսուս սպանին եւ զմարգարէսն, եւ զմեզ հալածեցին, եւ Աստուծոյ յաչաց ելին, եւ ամենայն մարդկան հակառակ եղեն. 16եւ արգելուին զմեզ խօսել հեթանոսաց զի ապրեսցին, զի կատարեսցեն զմեղս իւրեանց յամենայն . քանզի հասեալ է ի վերայ նոցա բարկութիւն մինչեւ ի սպառ։

ԲԶ.

17Այլ մեք, եղբարք, թէպէտ եւ որբ մնացաք ի ձէնջ առ ժամանակ մի երեսօք եւ ոչ սրտիւք, առաւել եւս փութացաք տեսանել զերեսս ձեր մեծաւ ցանկութեամբ։ 18Վասն այսորիկ կամեցայ գալ առ ձեզ ես Պաւղոս մի անգամ եւ երկիցս, եւ խափանեաց զմեզ Սատանայ։ 19Քանզի ո՞վ է մեր յոյս կամ խնդութիւն կամ պարծանաց մերոց, եթէ ոչ դուք ի Տէր առաջի Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի ի նորա գալստեանն։ 20Զի դուք էք մեր եւ խնդութիւն։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1895)