1Եւ մեռաւ Սամուէլ, եւ ժողովեցան ամենայն Իսրայէլ եւ կոծեցան զնա, եւ թաղեցին զնա ի տան իւրում յԱրիմաթեմ։ Եւ յարեաւ Դաւիթ եւ էջ յանապատն Մաոնայ։

2Եւ էր այր մի ի Մաոն, եւ հօտք իւր՝՝ ի Կարմեղոս, եւ այրն մեծատուն էր յոյժ. եւ նորա էին ոչխարք երեք հազարք, եւ այծք հազար. եւ եղեն կտուրք հօտիցն ի Կարմեղոս։ 3Եւ անուն նորա Նաբաղ, եւ անուն կնոջ նորա Աբիգեա. եւ կին նորա առատ իմաստութեամբ եւ գեղեցիկ տեսլեամբ յոյժ. եւ այրն խիստ եւ չար խորհրդովք եւ այր շնաբարոյ։

4Եւ լուաւ Դաւիթ յաւուր յայնմիկ՝՝ եթէ կտրէ Նաբաղ Կարմեղացի զհօտս իւր։ 5Եւ առաքեաց Դաւիթ մանկունս տասն, եւ ասէ Դաւիթ ցմանկունսն. Ելէք ի Կարմեղոս՝ եւ երթայք առ Նաբաղ, եւ հարցէք յանուն իմ զողջունէ նորա, 6եւ ասասջիք այսպէս ի սոյն աւուրս՝՝ Ողջ իցես, դու եւ տուն քո եւ ամենայն որ ինչ քո՝ ողջ լիցի։ 7Եւ արդ աւասիկ լուայ եթէ կտուրք են հօտից քոց որ ընդ մեզ էին յանապատի աստ՝՝, եւ ոչ արգելաք զդոսա, եւ ոչ խուեցաք զդոսա եւ ոչ իւիք զամենայն աւուրս որչափ եւ էին ընդ մեզ ի Կարմեղոս։ 8Հարց ցմանկտիդ քո եւ պատմեսցեն քեզ, եւ գտցեն մանկունքդ շնորհս առաջի աչաց քոց, զի ի բարի աւուր եկին. արդ տացես որչափ ինչ եւ գտցէ ձեռն քո ծառայից քոց, եւ որդւոյ քում Դաւթի։ 9Եւ եկին մանկունքն Դաւթի, եւ խօսեցան զբանսն ընդ Նաբաղայ, ըստ ամենայն բանիցն այնոցիկ յանուն Դաւթի։ 10Ըմբոստացաւ, եւ՝՝ ետ պատասխանի ծառայիցն Դաւթի եւ ասէ. Ո՞ Դաւիթ, կամ ո՞ որդին Յեսսեայ. բազմացեալ են այսօր ծառայք գնացականք իւրաքանչիւր յերեսաց տեառն իւրոյ։ 11Արդ առնուցում զհաց իմ եւ զգինի իմ եւ զզենլիս իմ զոր զենի կտրողաց իմոց պատրուճակս, եւ տայցե՞մ արանց զորս ոչ գիտիցեմ ուստի իցեն։ 12Եւ դարձան մանկունքն Դաւթի ի ճանապարհ իւրեանց, եւ եկին պատմեցին Դաւթի ըստ բանիցն այնոցիկ։ 13Եւ ասէ Դաւիթ ցարսն իւր. Ածէք ընդ մէջ իւրաքանչիւր զսուր իւր։ Եւ ածին ընդ մէջ այր իւրաքանչիւր զսուսեր իւր. ած ընդ մէջ եւ Դաւիթ զսուր իւր. եւ ելին զհետ Դաւթի իբրեւ արք չորեքհարեւր, եւ երկերիւրն եւս անդէն նստան առ կարասին։

14Եւ Աբիգեայ կնոջ Նաբաղու պատմեաց մի ոմն ի մանկտւոյ անտի եւ ասէ. Ահա առաքեաց Դաւիթ հրեշտակս յանապատէն օրհնել զտէր մեր, եւ նա խուսեաց ի նոցանէն՝՝։ 15Եւ արքն երախտաւոր էին մեզ յոյժ, եւ ոչ արգելին զմեզ, եւ ոչ իւիք խուեցին զմեզ՝ որչափ եղեաք ընդ նոսա ի բացի։ 16Եւ իբրեւ զպարիսպ էին մեզ զցայգ եւ զցերեկ զամենայն աւուրսն որչափ էաք ընդ նոսա եւ արածէաք զխաշինսն։ 17Եւ արդ գիտասցես եւ տեսցես զինչ գործեսցես. զի վճարեալ է չարութիւն ի վերայ տեառն մերոյ, եւ ի վերայ ամենայն տան նորա. եւ նա այր ժանտ է, եւ ոչ գոյ խօսել ընդ նմա։

18Եւ աճապարեաց Աբիգեա, եւ ա՛ռ երկերիւր նկանակ եւ երկուս ամանս գինւոյ եւ հինգ ոչխար հասուցեալ եւ հինգ արդու փոխնդոյ եւ կայթ մի չամիչ՝՝, եւ պաղատիտս երկերիւր, եւ եդ ի վերայ իշոց։ 19Եւ ասէ ցմանկտին իւր. Երթայք յառաջագոյն քան զիս, եւ ես գամ զկնի ձեր։ Եւ առն իւրում Նաբաղայ ոչ եհան ի վեր։ 20Եւ եղեւ ընդ ելանել նորա յէշն եւ ընդ իջանել ընդ զանխուլ լերինն, եւ ահա Դաւիթ եւ արք նորա իջանէին ընդ առաջ նորա, եւ դիպեցաւ նոցա։ 21Եւ ասէ Դաւիթ. Զուր ուրեմն պահեցի զամենայն ինչ Նաբաղու յանապատի անդ, եւ ոչ խուեցաք առնուլ յամենայնէ որ ինչ էր նորա եւ ոչ ինչ. եւ հատոյց ինձ չար երախտեաց իմոց։ 22Օն եւ օն արասցէ Աստուած Դաւթի, եւ օն եւ օն յաւելցէ, եթէ թողից յամենայնէ Նաբաղու մինչեւ ցառաւօտն որ զորմով միզիցէ։

23Իբրեւ ետես Աբիգեա զԴաւիթ փութացաւ եւ վազեաց յիշոյն, եւ անկաւ առաջի Դաւթի ի վերայ երեսաց իւրոց, եւ երկիր եպագ նմա յերկիր։ 24Եւ անկաւ առ ոտս նորա եւ ասէ. Յիս, տէր, վնաս իմ. բայց խօսեսցի աղախին քո յականջս քո, եւ լուիցես բանից աղախնոյ քո։ 25Մի՛ դիցէ տէր իմ զսիրտ իւր ի վերայ առն ժանտի Նաբաղայ. զի ըստ անուան նորա եւ ինքն է. Նաբաղ անուն նորա, եւ անզգամութիւն ընդ նմա. եւ ես աղախին քո ոչ տեսի զմանկունս քո զոր առաքեցեր։ 26Եւ արդ կենդանի է Տէր եւ կենդանի է անձն քո, որպէս արգել զքեզ Տէր չգալ յարիւն անպարտ, այլ պահել զձեռն քո առ քեզ. եւ արդ եղիցին իբրեւ զՆաբաղ թշնամիք քո եւ որ խնդրիցեն տեառն իմում չարիս։ 27Եւ արդ առ զօրհնութիւնս զայս զոր եբեր աղախին քո տեառն իմում. եւ տացես մանկտւոյդ որ կան առաջի տեառն իմոյ։ 28Եւ բարձ զվնաս աղախնոյ քո. զի առնելով արասցէ Տէր տեառն իմում տուն հաւատարիմ. զի զպատերազմ տեառն իմոյ Տէր՝՝ պատերազմի, եւ չարութիւն մի՛ երբեք գտցի ի քեզ։ 29Եւ ոչ յարիցէ՝՝ մարդ հալածել զքեզ, եւ խնդրել զանձն քո. եւ եղիցի անձն տեառն իմոյ ծրարեալ ի ծրարի կենաց Տեառն Աստուծոյ՝՝, եւ զանձն թշնամեաց քոց պարսաքարեսցես ի մէջ պարսատկաց։ 30Եւ եղիցի յորժամ արասցէ Տէր տեառն իմում զամենայն բարիս զոր խօսեցաւ ածել ի վերայ քո, եւ տացէ զքեզ պատուիրանաւ առաջնորդ ի վերայ Իսրայելի, 31մի՛ լիցի պղծութիւն եւ գայթագղութիւն ի սրտի տեառն իմոյ հեղուլ զարիւն արդար տարապարտուց, եւ պահեսցի ձեռն տեառն իմոյ առ իւր՝՝. եւ բարի արասցէ Տէր տեառն իմում, եւ յիշեսցես զաղախին քո բարի առնել նմա՝՝։

32Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբիգեա. Օրհնեալ Տէր Աստուած Իսրայելի որ առաքեացն զքեզ այսօր ընդ առաջ իմ. 33եւ օրհնեալ բարք քո, եւ օրհնեալ լիցիս դու որ արգելեր զիս այսօր աստ չերթալ յարիւն, եւ պահել զձեռն իմ առ իս։ 34Բայց կենդանի է Տէր Աստուած Իսրայելի, որ արգել զիս այսօր յառնելոյ քեզ չար. զի թէ չէիր փութացեալ եւ եկեալ ընդ առաջ իմ. քանզի ասացի, թէ ոչ մնասցէ՝՝ Նաբաղայ մինչեւ ցլոյս առաւօտու որ զորմով միզիցէ։ 35Եւ ա՛ռ Դաւիթ ի ձեռաց նորա զամենայն ինչ զոր եբեր նմա. եւ ասէ ցնա. Ել ի տուն քո խաղաղութեամբ. տես զի լուայ ձայնի քում, եւ ակն առի երեսաց քոց։

36Եւ գնաց Աբիգեա առ Նաբաղ. եւ էր խրախութիւն ի տան նորա իբրեւ զխրախութիւն թագաւորի, եւ սիրտ Նաբաղու զուարճացեալ էր յինքեան, եւ ինքն արբեալ էր յոյժ. եւ ոչ պատմեաց նմա բան մի մեծ կամ փոքր մինչեւ ցլոյս առաւօտուն։ 37Եւ եղեւ ընդ առաւօտն, իբրեւ սթափեցաւ Նաբաղ ի գինւոյ անտի, պատմեաց նմա կինն իւր զբանս զայսոսիկ. եւ մեռաւ սիրտ նորա ի նմա, եւ եղեւ իբրեւ զքար։ 38Եւ եղեն իբրեւ աւուրք տասն, եւ եհար Տէր զՆաբաղ, եւ մեռաւ։

39Եւ լուաւ Դաւիթ եթէ մեռաւ Նաբաղ, եւ ասէ. Օրհնեալ Տէր Աստուած որ դատեաց զդատաստանս նախատանաց իմոց ի ձեռաց Նաբաղայ. եւ զծառայ իւր ապրեցոյց ի ձեռաց չարեաց, եւ զչարութիւն Նաբաղայ դարձոյց Տէր ի գլուխ նորա։ Եւ առաքեաց Դաւիթ եւ խօսեցաւ ընդ Աբիգեայ առնուլ զնա իւր կնութեան։ 40Եւ եկին ծառայքն Դաւթի առ Աբիգեա ի Կարմեղոս, խօսեցան ընդ նմա եւ ասեն. Դաւիթ առաքեաց զմեզ առ քեզ առնուլ զքեզ իւր կնութեան։ 41Եւ յարեաւ երկիր եպագ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր եւ ասէ. Ահաւասիկ կայ աղախին քո ի ստրկութիւն լուանալոյ զոտս ծառայից տեառն իմոյ։ 42Եւ փութացեալ յարեաւ Աբիգեա, ել յէշ. եւ հինգ աղջիկ գնացին զհետ նորա, եւ չոգաւ զհետ ծառայիցն Դաւթի, եւ եղեւ նորա կին։

43Եւ զԱքինովամ ա՛ռ Դաւիթ յԵզրայելէ. եւ էին նորա երկոքեան կանայք։ 44Եւ Սաւուղ ետ զՄեղքող դուստր իւր զկին Դաւթի՝ Փաղտիելի որդւոյ Յեմեսսեայ Ռովմացւոյ։