1Ե՛մ ե՛մ եւ ես մարդ մահկանացու հանգոյն ամենեցուն. եւ ծնունդ հողածնի նախաստեղծին։ Եւ յորովայնի մօր նկարեցայ մարմին, 2եւ տասնամսեայ ժամանակաւ՝ մածեալ արեամբ ՚ի սերմանէ առն եւ ՚ի ցանկութենէ քնոյ ՚ի վերայ հասելոյ։ 3Եւ ես եղեալ՝ զհասարակաց օդն ձգեցի յիս. եւ ՚ի նոյն ՚ի նմանավիշտ յերկիր անկայ։ Զառաջին բարբառն զնմանն ամենեցուն նո՛յնգունակ լացեալ, 4՚ի խանձարուրս սնայ եւ ՚ի հոգս։ 5Ո՛չ ոք ՚ի թագաւորաց այլազգ ինչ սկիզբն կալաւ լինելոյ։ 6Մի՛ մուտ է ամենեցուն յաշխարհ՝ եւ մի՛ ել հասարակաց։ 7Վասն այնորիկ խնդրեցի աղօթիւք, եւ տուաւ ինձ հանճար. կոչեցի՝ եւ ե՛կն ինձ հոգի իմաստութեան։ 8Եւ նախամեծա՛ր ընտրեցի զնա քան զիշխանութիւնս եւ զաթոռս։ Եւ զմեծութիւն ոչի՛նչ համարեցայ առ նորա՛ համեմատութեամբ։ 9Ո՛չ նմանեցուցի նմա զակա՛նս պատուականս. զի ամենայն ոսկի առ նովաւ՝ իբրեւ սակաւ մի՛ աւազ, եւ իբրեւ զկա՛ւ համարեսցի արծաթ առաջի նորա։ 10Քան զառողջութիւն եւ զգեղեցկութիւն՝ սիրեցի՛ զնա, եւ ընտրեցի զնա նախ փոխանա՛կ լուսոյ ունել. զի անքո՛ւն է լոյսն որ ՚ի նմանէ է։ 11Եւ եկին ինձ բարութիւնք միանգամայն ընդ նմա, եւ անթի՛ւ մեծութիւնք ՚ի ձեռին նորա։ 12Ուրա՛խ եղէ ընդ ամենեսին որոց առաջնորդէր իմաստութիւն. բայց գիտէի ո՛չ զնա՝ թէ ծնո՛ւնդ իցէ սոցա։ 13Առանց նենգութեան ուսայ, եւ առանց նախանձո՛ւ բաշխեցից. զմեծութիւն նորա ո՛չ թաքուցից, 14զի անպակաս գա՛նձ է նա մարդկան։ Որով որք վարեցան՝ առ Աստուած առաքեցին զբարեկամութիւն, վասն առ ՚ի խրատուէ պարգեւացն ընծայեալք։ 15Բայց ինձ տացէ՛ Աստուած ասել ըստ միտս, եւ խորհել արժանաւոր ըստ բանից ասացելոց. զի նա՛ իսկ եւ իմաստութեան առաջնորդ է, եւ իմաստնոց ուղղիչ։ 16Զի ՚ի ձեռի՛ն նորա եմք, եւ մե՛ք՝ եւ բանք մեր, եւ ամենայն հանճար՝ եւ գործոց խելամտութիւն։ 17Զի նա՛ ետ ինձ զանվրէպ գիտութիւն զեղելոցս, գիտել զհաստատութիւն աշխարհի, եւ զազդեցութիւն բնութեանց. 18զսկիզբն եւ զկատարած եւ զմէջ ժամանակաց. զշրջանաց փոփոխումն, եւ զշրջել ժամանակաց։ 19Զտարեաց բոլորմունս, եւ զաստեղաց դիրս. 20զբարս անասնոց, եւ զգազանութիւն գազանաց. զհողմոց բռնութիւնս, եւ զխօսս մարդկան. զայլակերպութիւնս տնկոց, եւ զզօրութիւնս արմատոց. 21որ ինչ ծածուկ՝ եւ որ ինչ յայտնի՝ գիտացի։ Զի ամենեցունց ճարտարապետն ուսո՛յց ինձ իմաստութիւն։ 22Զի գո՛յ ՚ի նմա հոգի մտաւոր, սուրբ, միածին, բազմաբաշխ, նուրբ, դիւրաշարժ, պարզ, անարատ, յայտնի, անվրէպ, բարեսէր, երագ, անարգե՛լ, բարերար, 23մարդասէր, հաստատուն, զգուշաւոր, անհոգ, ամենազօր, ամենահայեաց, եւ ամենայն իրաց բաւական. մտաւորաց, սրբոց, նրբից։ 24Քան զամենայն շարժունս շարժնագո՛յն է իմաստութիւն. դարմանէ եւ ընդմտանէ ընդ ամենայն վասն յստակութեան։ 25Քանզի ճաճա՛նչ է Աստուծոյ զօրութեանն, եւ ծագումն ճշմարիտ փառաց Ամենակալին. վասն այնորիկ եւ ո՛չ մի ինչ պղծեալ խառնի ՚ի նա։ 26Քանզի նշո՛յլ է մշտնջենաւոր լուսոյն, եւ հայելի անարա՛տ Աստուծոյ ազդեցութեանն. եւ պատկեր առատութեան նորա։ 27Մի՛ է՝ եւ ամենայնի կարօղ. կա՛յ յինքեան՝ եւ զամենայն նորոգէ. եւ ըստ ազգաց յոգի՛ս սուրբս փոփոխի. բարեկամս Աստուծոյ եւ մարգարէս յարդարէ։

28Ո՛չ զոք սիրէ Աստուած՝ բայց զայն որ ընդ իմաստութեան բնակիցէ։ 29Զի գեղեցկագո՛յն է նա քան զարեգակն, եւ քան զամենա՛յն դիրս աստեղաց. ընդ լուսոյ համեմատեալ՝ առաւե՛լ գտանի. 30զի զնա գիշեր փոխանակէ, բայց իմաստութեանն ո՛չ յաղթէ չարութիւն։