1Եւ իբրեւ կատարեցին նոքա ուտե՛լ զընթրիսն, տարա՛ն զՏուբիա առ աղջիկն։ 2Եւ իբրեւ եմուտ, յիշեաց նա զբանսն Հռափայելի, եւ առ նա զաճիւնախառն զկրակն խնգոցն. եւ եդ ՚ի վերայ նորա զսիրտ ձկանն եւ զլեարդն՝ եւ ծխեաց։ Եւ իբրեւ հոտոտեցաւ դեւն զհոտն զայն՝ փախեա՛ւ ՚ի վերին կողմն սահմանացն Եգիպտոսի. 3եւ կապեաց զնա հրեշտակն։ Եւ իբրեւ մտին յանկողին երկոքին. 4յարեա՛ւ Տուբիա ՚ի գահոյից անտի՝ եւ ասէ. Արի՛ եւ դու քոյր՝ եւ կացցուք յաղօթս՝ եւ ողորմեսցի մեզ Աստուած։ Եւ սկսաւ Տուբիա կալ յաղօթս։ 7Եւ ասէ. Օրհնեալ ես դու Տէր Աստուած հարցն մերոց, եւ օրհնեալ է անուն քո սուրբ՝ եւ փառաւորեալ մինչեւ յաւիտեանս. օրհնեսցե՛ն զքեզ երկինք եւ ամենայն ստացուածք քո։ 8Դո՛ւ արարեր զԱդամ եւ ետուր նմա օգնական զԵւա, հաստատութիւն նմա զկինն նորա. եւ ՚ի նոցանէն եղեւ ամենայն զաւակ մարդկան. դու ասացեր եթէ՝ Ո՛չ է բարւոք լինել մարդոյն միայն. արասցուք նմա օգնական նման նմա։ 9Եւ արդ Տէր՝ ո՛չ եթէ վասն պոռնկութեան ինչ առնում ես ինձ զքոյրս զայս՝ այլ ճշմարտութեամբ. նայեա՛ց Տէր 10եւ ողորմեա՛ց ինձ, զի ՚ի միասին ծերասցուք։ Եւ ասէ աղջիկն ընդ նմա։ Եւ ննջեցին երկոքին ՚ի միասին ՚ի գիշերին յայնմիկ։ 11Եւ չոգաւ Հռագուէլ. եւ փորեաց նմա գերեզման. 12քանզի երկնչէր, եթէ գուցէ եւ նա մեռանիցի։ 13Եւ եկն Հռագուէլ ՚ի տուն իւր. 14եւ ասէ ցՀեդնա ցկին իւր. Յղեա՛ դու զմի ոք յաղախնա՛ց այդի, եւ տեսցէ թէ կենդանի՛ է. ապա թէ ոչ՝ թաղեսցո՛ւք զնա՝ եւ մի՛ ոք գիտասցէ։ 15Եւ եմուտ աղախինն, եւ ետես զերկոսեան զի ննջէին։ 16Եւ ել նա եւ պատմեաց նոցա՝ եթէ կենդանի՛ են։ 17Եւ օրհնեաց Հռագուէլ զԱստուած՝ եւ ասէ. Օրհնեա՛լ ես դու Տէր Աստուած յամենայն օրհնութիւնս եւ ՚ի փառս քո. եւ օրհնեսցեն զքեզ ամենայն սուրբք քո, եւ ամենայն ստեղծուածք քո, եւ ընտրեալք քո օրհնեսցեն զքեզ մինչեւ յաւիտեանս։ 18Օրհնեա՛լ ես դու Տէր Աստուած զի ուրա՛խ արարեր զիս, եւ ո՛չ անց ընդ իս որպէս եւ կարծէին. այլ ըստ բազում ողորմութեանդ քոյ արարե՛ր դու ընդ մեզ։ 19Օրհնեա՛լ ես դու Տէր զի ողորմեցար երկոցունց միամօրուցս. արա՛ դու Տէր ընդ սոսա զողորմութիւնս քո. կատարեա՛ դու զկեանս սոցա ողջութեամբ եւ ուրախութեամբ։ 20Եւ հրամայեաց նա ծառայից իւրոց խնուլ զգերեզմանն։ 22Եւ արար նոցա հարսանիս աւուրս չորեքտասան։ 23Եւ ասէ ցնա Հռագուէլ. Երդմնեցուցանե՛մ զքեզ՝ մի՛ գնասցես դու աստի մինչեւ կատարեսցին աւուրք չորեքտասան հարսանեացս. 24եւ ապա առցես դու զկէս ընչից իմոց, եւ երթիցես դու եւ աղջիկդ խաղաղութեամբ առ հայրն քո. եւ զայլն ամենայն առնուցուք՝ յորժամ մեռանիցիմք ես եւ կինս իմ։