1Եւ ՚ի տօնին մեծի որ է սո՛ւրբն յեւթներորդ շաբաթուն, արարին ինձ ճա՛շ մեծ. եւ բազմեցայ ուտել եւ ըմպել։ 2Եւ տեսի՛ ես առաջի իմ խորտիկս բազմապատիկս, եւ ասեմ ես ցորդին իմ. Ե՛րթ ա՛ծ դու յեղբարցն մերոց յաղքատաց զորս եւ գտանես, եւ ես մնա՛մ քեզ։ 3Եւ եկն՝ եւ ասէ. Հա՛յր, մի՛ ոմն յազգէս մերմէ՝ որոյ թափեալ են ոտք նորա, եւ անկեալ պճղունք նորա. եւ կա՛յ ՚ի հրապարակի անդ մեռեա՛լ։ 4Եւ իմ մինչչեւ՛ էր ճաշակեալ՝ չոգայ առի՛ զնա եւ բերի ՚ի տուն իմ մինչեւ եմուտ արեգակն. 5եւ ընդ երեկս լուացայ եւ ուտէի զհացն իմ տրտմութեամբ։ 6Եւ յիշեցի՛ ես զմարգարէութիւնն Ամովսայ՝ որպէս եւ ասացն. Դարձցի՛ն տարեկանքն ձեր ՚ի սուգ, եւ ամենայն ուրախութիւնք ձեր ՚ի տրտմութիւն։ Եւ լացի յոյժ։ 7Եւ յորժամ եմուտ արեգակն, փորեցի եւ թաղեցի զնա։ 8Եւ մերձաւորքն իմ ա՛յպն առնէին՝ եւ ասէին. Արդ ո՞չ եւս երկնչի մեռանել վասն իրացս այսոցիկ. զի վասն որոյ հալածեցաւն. դարձեալ եկեալ թաղէ՞ զդիակունսն։ 9Եւ ՚ի նմին գիշերի դարձա՛յ իբրեւ թաղեցին. 10եւ ննջեցի ես պղծեալ առ որմոյ գաւթին եւ զերեսս իմ ո՛չ ծածկեցի։ 18Եւ ո՛չ գիտէի թէ ճնճղուկք նստէին յառաստաղս անդ. եւ աչօք բացօք ՚ի վեր հայէի, եւ ծրտէին ձագքն ջերմաջերմ յաչս իմ։ Եւ երթեալ իմ առ բժիշկս ո՛չ ինչ օգնէին ինձ։ Եւ Աքիաքարոս դարմանէր զիս ռոճկօք իւրովք, մինչեւ չոգա՛յ ես յԵղմայիդայ։ 19Եւ կինն իմ մանէ՛ր եւ գործէր ձեռօք իւրովք՝ եւ տայր տերանցն։ 20Եւ նոքա տային զվարձս նորա. եւ յաւելին եւ ետուն նմա ո՛ւլ մեւս եւս։ 21Եւ յորժամ եկն նա առ իս, սկսաւ կագե՛լ ընդ իս. եւ ասեմ ես ցնա. Ուստի՞ բերեր դու զուլդ զայդ, մի՞թէ գողունի՛ է, տո՛ւր անդր ցտեարս իւր. զի ո՛չ են ինձ օրէն ուտել զգողունի։ 22Եւ ասէ կինն իմ. Պատի՛ւ ետուն ինձ վասն վարձուց իմոց։ Եւ ես անհաւատացի նմա, այլ ստիպէի տա՛լ ցտեարս իւր. եւ ես իբրեւ զամօթի հարկանէի ՚ի նմանէ։ Եւ նա ասէ ցիս. Ո՞ւր են արդ ողորմութիւնքն քո եւ արդարութիւնքն. զի ահաւասիկ յայտնի՛ եղեն քեզ։