Յաղագս մահու, եւ պէսպէս խրատուց

1Ո՞վ մահ՝ որպէ՛ս զի դառն է յիշատակ քո մարդոյ խաղաղացելոյ ՚ի վերայ ստացուածոց իւրոց: 3Ո՞ մահ՝ զի գեղեցիկ են դատաստանք քո, կարօտելոյ առն, եւ նուաղելոյ ՚ի զօրութենէ: 5Այս դատաստանք ՚ի Տեառնէ ամենայն մսեղեաց: 6Իսկ արդ՝ զի՞ յապաղես ՚ի կամաց Բարձրելոյն: 8Գարշ եւ պեղծ են ծնունդք մեղաւորաց: 9Որդւոց մեղաւորաց կորիցէ ժառանգութիւն. 10զհայր ամբարիշտ եւ որդիք բամբասեն: 11Վա՜յ ձեզ մարդիկ ամբարիշտք՝ որ թողէք զօրէնս Աստուծոյ Բարձրելոյն: 16եւ անուն բարի յաւիտենական: 17Խրատ խաղաղութեան պահեա ո՛րդեակ, եւ անուն բարի յաւիտենական: