7եւ ընդ այնոսիկ մի՛ խորհիր դու, որ ընդ ակամբ նայիցին ՚ի քեզ, այլեւ ՚ի նախանձաւորաց քոց թագուսջի՛ր զբանս քո: Մի՛ ընդ առն ամբարշտի՝ վասն աստուածպաշտութեան, եւ մի՛ ընդ առն անիրաւի՝ վասն արդարութեան։

9՚Ի նենգաւոր խորհրդակցաց պահեա՛ զանձն քո. եւ ընդ այնոսիկ մի՛ խորհիր դու, որ ընդ ակամբ նայիցին ՚ի քեզ, այլեւ ՚ի նախանձաւորաց քոց թագուսջի՛ր զբանս քո: Մի՛ ընդ առն ամբարշտի՝ վասն աստուածպաշտութեան, եւ մի՛ ընդ առն անիրաւի՝ վասն արդարութեան։ 12Մի՛ ընդ առն վատասրտի՝ վասն պատերազմի, եւ մի՛ ընդ առն վաճառականի՝ վասն վաճառաց փոփոխելոյ։ 13Մի՛ ընդ առն չարական՝ վասն գոհութեան, եւ մի՛ ընդ առն անողորմի՝ վասն գթոյ, եւ մի՛ ընդ առն վատի՝ վասն ամենայն գործոյ։ 14Մի՛ ընդ առն վարձկանի՝ վասն վարձուց իւրոց, մի՛ ընդ վատ ծառայի՝ վասն մեծագործ հրամանի. ընդ այնոսիկ մի՛ խառներ զխորհուրդս քո: 15Այլ ընդ առն աստուածապաշտի արասցես զխորհուրդս քո. մանաւանդ եթէ ստուգեալ գիտասցես՝ թէ զպատուիրանս Աստուծոյ պահեալ է: 17Եթէ ոչ գտցես այսպէս՝ հաստատեա՛ դու ՚ի քեզ զխորհուրդս սրտի քում, զի ոչ գոյ քեզ հաւատարիմ քան զնա: 19Եւ ՚ի վերայ այսր ամենայնի զԲարձրեալն աղաչեսջիր, զի ուղղեսցէ ճշմարտութեամբ զճանապարհս քո: 20Սկիզբն ամենայն գործոյ՝ բանք են, եւ առաջին քան զամենայն գործ՝ խորհուրդ: 21Շաւիղք առակաց ՚ի սիրտ, զի չորք առաջք ծագեն ՚ի նմանէ, բարի եւ չար՝ կեանք եւ մահ: 22Գոյ այր խորագէտ բազմաց խրատիչ, եւ անձին իւրում անպիտան: 23Է՛ որ ճարտարաբան լինի բանիւք՝ 24եւ յամենայն իմաստութենէ պակասեալ գտանի, զի չէ՛ տուեալ նմա շնորհք ՚ի Տեառնէ. 25եւ իմաստութիւն՝ յանձն ի՛ւր է, եւ պտուղ իմաստութեան իւրոյ ՚ի բերան իւր հաւատարիմ: 27Այր իմաստուն լցցի օրհնութեամբ, եւ երանեսցեն նմա բազումք՝ որ հային ընդ նա. 29եւ անուն նորա կեցցէ յաւիտեան: 32Ո՞րդեակ՝ մի՛ ագահեր դու յամենայն փափկութիւնս քո, եւ մի՛ շռայլիր դու ՚ի պէսպէս խորտիկս, 33զի ՚ի բազում խորտկաց մտանեն ցաւք: 34Յագահութենէ բազումք մեռան. իսկ որ զգոյշ լինի անձին իւրոյ՝ յաւելու ՚ի կեանս: