1Որ պահէ զօրէնս՝ յաճախէ ՚ի պատուիրանս. 3եւ որ առնէ զողորմութիւն՝ նուիրէ Տեառն օրհնութիւն: 4Հաճոյ է Տեառն մեկնել ՚ի չարէ, 5եւ փրկութիւն ոգւոց՝ ապրել ՚ի գեհենէ: 9Պատարագ առն արդարոյ ընդունելի է, եւ յիշատակ պատարագաց նորա մի մոռասցի: 10Պաշտեա՛ զՏէր յակն առատութեան, եւ մի՛ գձուձ առներ զպտուղ ձեռաց քոց: 11Յամենայն տուրս քո զուա՛րթ կալ զերեսս, եւ ուրախութեամբ պաշտեա՛ զտասանորդս: 15Մի՛ հայիր ՚ի պատարագս անօրինաց, զի Տէր ինքն դատաւոր է, եւ ո՛չ է ակնառութիւն առաջի նորա: 16Զաղօթս զրկելոյն լսէ վաղվաղակի, 17եւ ո՛չ արհամարհէ զայրին եւ զորբն՝ յորժամ սփռէ զաղօթս իւր առաջի նորա. 23եւ զհասակս անողորմից խորտակեսցէ. եւ զբազմութիւն ամբարտաւանից ջնջեսցէ: 26Իբրեւ զի գեղեցիկ է ողորմութիւն ՚ի ժամանակս նեղութեան՝ որպէս անձրեւ ՚ի ժամանակս երաշտութեան: