1Իսկ արդ՝ զի՞նչ ասիցեմք զգտանելն Աբրահամու նահապետին մերոյ ըստ մարմնոյ։ 2Զի եթէ Աբրահամու գործո՛վք էր արդարացեալ, ունել ունէ՛ր պարծանս, այլ ո՛չ առ Աստուած։ 3Իսկ զի՞նչ ասիցէ գիր. Հաւատաց Աբրահամ յԱստուած, եւ համարեցա՛ւ նմա յարդարութիւն։ * 4Բայց այնմ որ գործիցէն, ո՛չ համարին վարձքն ըստ շնորհաց, այլ ըստ պարտեա՛ց։ 5Իսկ այնմ որ ո՛չն գործիցէ, բայց հաւատայցէ յայն որ արդարացուցանէ զամպարիշտս, համարին հաւատք նորա յարդարութիւն։ 6Որպէս եւ Դաւիթ ասէ զերանութիւն մարդոյ, որում Աստուած համարի արդարութիւն առա՛նց գործոց։ 7Երանի՛ որոց թողան անօրէնութիւնք, եւ որոց ծածկեցան մեղք իւրեանց։ 8Երանեա՛լ է այր՝ որում ո՛չ համարեսցի Տէր զմեղս նորա։ * 9Արդ՝ երանութիւնս այս ՚ի վերայ թլփատութեա՞նն է, թէ ՚ի վերայ անթլփատութեան. քանզի ասե՛մք եթէ համարեցան Աբրահամու հաւատքն յարդարութիւն։ 10Արդ՝ զիա՞րդ համարեցան. մինչդեռ ՚ի թլփատութեա՞նն էր՝ եթէ յանթլփատութեանն. ո՛չ ՚ի թլփատութեանն, այլ յանթլփատութեանն։ 11Եւ նշանա՛կ առ զթլփատութիւնն, կնի՛ք արդարութեան հաւատոց, որ յանթլփատութենէ անտի։ Զի եղիցի նա հա՛յր ամենայն հաւատացելոց որ յանթլփատութենէ անտի իցեն. առ ՚ի համարելո՛յ եւ նոցա յարդարութիւն. 12եւ հայր թլփատութեան, որոց ո՛չ ՚ի թլփատութենէ անտի եւ եթ, այլեւ որոց երթայցե՛ն ընդ հե՛տս անթլփատութեան հաւատոց հօր մերոյ Աբրահամու։ 13Զի ո՛չ եթէ օրինօքն են աւետիքն Աբրահամու՝ եւ զաւակի նորա՝ ժառանգ լինել աշխարհի, այլ ՚ի հաւատոցն արդարութենէ։ 14Զի եթէ որք յօրինացն են, ժառա՛նգք իցեն. ապա ընդունա՛յն են հաւատքն՝ եւ դատա՛րկ աւետիքն։ 15Քանզի օրէնքն զբարկութիւն գործեն. բայց ուր ո՛չ են օրէնք, եւ ո՛չ յանցանք ինչ։ 16Վասն այսորիկ ՚ի հաւատո՛ց անտի, զի ըստ շնորհա՛ցն իցէ. առ ՚ի լինելոյ հաստատո՛ւն աւետեացն ամենայն զաւակին. ո՛չ այնմ միայն՝ որ յօրինաց անտի, այլ եւ ա՛յնմ որ ՚ի հաւատո՛ցն Աբրահամու. որ է հա՛յր մեր ամենեցուն. 17որպէս եւ գրեալ է՝ եթէ հայր ազգա՛ց բազմաց արարից զքեզ, առաջի Աստուծոյ. որում հաւատացն՝ եթէ կենդանի՛ առնէ զմեռեալս, եւ կոչէ զչգոյն իբրեւ զգո՛յ։ * 18Որ յանյո՛յսն յուսով հաւատաց, լինել նմա հա՛յր ազգաց բազմաց. որպէս եւ ասացա՛ւն, թէ ա՛յնպէս եղիցի զաւակ քո։ * 19Եւ նա՝ ո՛չ երկմտեաց ՚ի հաւատոցն, թէպէտ եւ հայեցաւ ՚ի մարմին իւր՝ այնուհետեւ իբրեւ ՚ի մեռեալ. քանզի զհարիւրամենի՛ւք ուրեմն էր. եւ ՚ի մեռելութիւն արգանդին Սառայի։ 20Բայց աւետեացն Աստուծոյ՝ ո՛չ երկմտեաց անհաւատութեամբ, այլ զօրացա՛ւ հաւատովք, ետ փա՛ռս Աստուծոյ՝ 21եւ հաստատեցաւ ՚ի մի՛տս իւր, թէ որ խոստացաւն՝ կարօղ է առնել։ 22Վասն որոյ համարեցա՛ւ նմա յարդարութիւն։ 23Այլ զի գրեցաւն, ո՛չ եթէ վասն նորա միայն՝ թէ համարեցաւ նմա. 24այլ եւ վասն մերո՛ց համարելոց է. որք հաւատամք յայն որ յարո՛յցն զՅիսուս զՏէր մեր ՚ի մեռելոց. 25որ մատնեցաւ վասն յանցանա՛ց մերոց. եւ յարեաւ՝ վասն զմե՛զ արդարացուցանելոյ։