1Պա՛ւղոս ծառայ Քրիստոսի Յիսուսի, կոչեցեալ առաքեա՛լ, որոշեա՛լ յաւետարանն Աստուծոյ. 2որ յառաջ խոստացաւ ՚ի ձեռն մարգարէի՛ց իւրոց գրո՛վք սրբովք, 3վասն Որդւոյ իւրոյ. եղելոյ ՚ի զաւակէ Դաւթի ըստ մարմնոյ. 4սահմանելոյ Որդւո՛յն Աստուծոյ զօրութեամբ ըստ Հոգւոյն սրբութեան. ՚ի յարութենէ՛ մեռելոց Յիսուսի Քրիստոսի Տեառն մերոյ. 5որով ընկալաք շնո՛րհս եւ առաքելութիւն ՚ի հնազանդութիւն հաւատոց, յամենայն հեթանոսս վասն անուան նորա. 6յորս եւ դո՛ւք էք կոչեցեալ Յիսուսի Քրիստոսի. 7ամենեցուն որոց է՛ք ՚ի Հռովմ՝ սիրելեաց Աստուծոյ՝ կոչեցելո՛ց սրբոց։ Շնո՛րհք ընդ ձեզ եւ խաղաղութի՛ւն յԱստուծոյ Հօրէ մերմէ եւ ՚ի Տեառնէ Յիսուսէ Քրիստոսէ։ 8Նախ՝ գոհանա՛մ զԱստուծոյ իմոյ ՚ի ձեռն Յիսուսի Քրիստոսի վասն ձե՛ր ամենեցուն. զի հաւա՛տք ձեր պատմեա՛լ են ընդ ամենայն աշխարհ։ 9Վկա՛յ է ինձ Աստուած, զոր պաշտեմն հոգւո՛վ իմով յաւետարանի Որդւոյ նորա, թէ ո՞րպէս զյիշատակս ձեր առնեմ. 10յամենայն ժամ յաղօթս իմ աղաչելով, զի թե՛րեւս երբէք յաջողեսցի՛ ինձ կամօքն Աստուծոյ գա՛լ առ ձեզ։ 11Քանզի անձկացեա՛լ եմ տեսանել զձեզ, զի փոխեցի՛ց ՚ի ձեզ շնորհս ինչ հոգեւորս՝ առ ՚ի հաստատե՛լ զձեզ. 12ա՛յսինքն է, մխիթարակի՛ց լինել ձեզ վասն ընդ միմեանց՝ իմո՛յ եւ ձերդ հաւատոց։ 13Ո՛չ կամիմ եթէ տգէտք իցէք ե՛ղբարք. զի բազո՛ւմ անգամ յօժարեցի գալ առ ձեզ, եւ արգելա՛յ մինչեւ ցայժմ. զի եւ ՚ի ձե՛զ գտից պտուղ ինչ՝ որպէս եւ յա՛յլ հեթանոսս։ 14Քանզի Յունաց եւ բարբարոսաց, իմաստնո՛ց եւ անմտից պարտապա՛ն եմ. 15այնպէս որչափ իմովսա՛նն յօժարութեամբ, եւ ձե՛զ որ ՚ի Հռոմդ էք աւետարանել։ 16Զի ո՛չ եթէ ամօթ ինչ համարիմ զաւետարանն. քանզի զօրութիւն Աստուծոյ է ՚ի փրկութիւն ամենայն հաւատացելոց. նախ Հրէի՝ եւ ապա՛ հեթանոսի։ 17Զի արդարութիւն Աստուծոյ նովա՛ւ յայտնի հաւատոց ՚ի հաւատս. որպէս եւ գրեալ է, թէ արդարն ՚ի հաւատոց կեցցէ։ *

18Քանզի յայտնելո՛ց է բարկութիւն Աստուծոյ յերկնից ՚ի վերայ ամենայն ամպարշտութեա՛ն եւ անիրաւութեան մարդկան. որք զճշմարտութիւնն անիրաւութեամբ ունին. 19վասն զի գիտութիւնն Աստուծոյ յայտնի՛ է ՚ի նոսա. քանզի Աստուա՛ծ իսկ յայտնեաց նոցա։ 20Զի աներեւոյթք նորա իսկզբանէ աշխարհի՝ արարածո՛վքս իմացեալ տեսանին. ա՛յսինքն է՝ մշտնջենաւորութիւն եւ զօրութիւն, եւ աստուածութիւն նորա. զի ո՛չ գտանիցեն ամենեւին տալ պատասխանի։ 21Զի ծանեան զԱստուած, եւ ո՛չ իբրեւ զԱստուած փառաւորեցին՝ կամ գոհացան. այլ նանրացա՛ն ՚ի խորհուրդս իւրեանց, եւ խաւարեցա՛ն անմտութեամբ սիրտք նոցա. 22զանձինս առ իմաստունս ունէին՝ յիմարեցա՛ն։ 23Եւ փոխեցին զփառս անեղծին Աստուծոյ՝ ՚ի նմանութիւն պատկերի եղծանելի՛ մարդոյ, եւ թռչնոց, եւ չորքոտանեաց, եւ սողնոց։ 24Վասն որոյ մատնեաց զնոսա Աստուած ՚ի ցանկութիւն սրտից նոցա ՚ի պղծութիւն, անարգե՛լ զմարմինս իւրեանց յանձինս իւրեանց. 25որք փոխանակեցին զճշմարտութիւնն Աստուծոյ ընդ ստութեան. հնազանդեցան՝ եւ պաշտեցին զարարա՛ծս, եւ ո՛չ զԱրարիչն. որ է օրհնեալ յաւիտեանս. ամէն։ 26Վասն այնորիկ մատնեաց զնոսա Աստուած ՚ի կարի՛ս անարգութեան. զի է՛գք նոցա փոխանակեցի՛ն զպէտս բնականս ՚ի պէտս անբնականս։ 27Նո՛յնպէս եւ արուա՛ցն թողեալ զբնակա՛ն պէտս իգութեանն, բորբոքեցան ցանկութեամբք իւրեանց ՚ի միմեանս. արուք ընդ արո՛ւս զխայտառակութիւն գործէին, եւ զդա՛րձ փոխարինին որ պարտ էր մոլորութեանն նոցա՝ յանձի՛նս իւրեանց ընդունէին։ 28Եւ որպէս զի ո՛չ ընտրեցին զԱստուած ունել ՚ի գիտութեան, մատնեա՛ց զնոսա Աստուած ՚ի միտս անարգութեան՝ գործել զանարժա՛նս. 29զլցեալսն ամենայն անիրաւութեամբ, պոռնկութեամբ, անզգամութեամբ, ագահութեամբ, չարութեամբ, լի՛ նախանձու, սպանութեամբ, հեռի՛ւ, նենգութեամբ, չարաբարութեամբ, շոգմո՛գք, 30չարախօսք, աստուածատեա՛ցք, թշնամանօղք, ամբարտաւա՛նք, ամբարհաւա՛ճք, գտի՛չք չարեաց, զծնօղս անարգո՛ւք. 31անմի՛տք, ուխտադրո՛ւժք, անագորո՛յնք, աննուէ՛րք, անողո՛րմք։ 32Ոյք հասեա՛լ էին յԱստուծոյ իրաւանցն վերայ, եթէ ոյք զայսպիսիսն գործեն արժանի՛ են մահու. եւ ո՛չ միայն որ զա՛յն առնեն, այլ եւ որ կամակի՛ցն լինին գործելեացն։