1Եւ յետ այսր ամենայնի տեսի՝ եւ ահա դրունք երկնից բացեա՛լ էին, եւ ձայն փողոյն առաջնոյ զոր լուայ՝ խօսէ՛ր ընդ իս եւ ասէր. Ե՛լ այսր՝ եւ ցուցից քեզ զինչ լինելո՛ց է յապա՛ ժամանակս: 2Եւ ժամանեալ յիս Հոգի. եւ տեսի աթոռ մի՝ զի կա՛յր յերկինս: 3Եւ ՚ի վերայ աթոռոյն նստէր նմա՛ն տեսլեա՛ն ականց, յասպւոյ եւ սարդիոնի: 4Եւ քահանայք շուրջ զաթոռովն՝ նմանք տեսլեան զըմրըխտի. եւ շուրջ զաթոռովն՝ աթոռք քսան եւ չորք, եւ ՚ի վերայ աթոռոցն նստէին քսան եւ չորք երիցունք՝ զգեցեալ հանդերձս սպիտակս, եւ ՚ի գլուխս իւրեանց պսա՛կս ոսկիս: 5Եւ յաթոռոյ անտի ելանէին փայլատակմունք եւ ձայնք եւ որոտմունք. եւ եւթն լամբարք հրոյ բորբոքելոյ առաջի աթոռոյն, որ են եւթն Հոգիքն Աստուծոյ: 6Եւ էր առաջի աթոռոյն ծո՛վ ապակեղէն՝ նման սպիտակութեան սառին, եւ ՚ի մէջ աթոռոյն չորք կենդանիք՝ եւ լի՛ էին աչօք առաջոյ եւ յետոյ: 7Եւ էր կենդանին առաջին նմա՛ն առիւծու, եւ երկրորդ կենդանին նմա՛ն զուարակի, եւ երրորդ կենդանին երե՛ս մարդոյ, եւ չորրորդ կենդանին նմա՛ն արծուոյ թռուցելոյ: 8Եւ չորից կենդանեացն էին միոյ միո՛յ ՚ի նոցանէ վեց թեւք շուրջանակի, եւ ՚ի ներքոյ լի՛ էին աչօք, ո՛չ հանգչէին՝ ո՛չ զտիւ եւ ո՛չ զգիշեր՝ յասելոյ. Սուրբ Սուրբ Սուրբ, Սուրբ Սուրբ Սուրբ, Սուրբ Սուրբ Սուրբ, Տէր Աստուած Ամենակալ՝ որ էն եւ ե՛ս, եւ որ գալո՛ց ես: 9Եւ յորժամ տային կենդանիքն փա՛ռս եւ պատիւ եւ գոհութիւն նստելոյն ՚ի վերայ աթոռոյն՝ Կենդանւոյն յաւիտեանս յաւիտենից. 10եւ դնէին զպսակս իւրեանց առաջի աթոռոյն ասելով. 11Արժանի՛ ես Տէր Աստուած մեր սուրբ՝ առնուլ փառս եւ պատիւ եւ զօրութիւն, զի դո՛ւ ստեղծեր զամենայն. եւ ՚ի կամելն քո ստեղծան՝ եւ կա՛ն հաստատուն: