՚Ի կատարած. որդւոցն Յովնադաբայ՝ յետ առաջնոյ գերութեան. Սաղմոս ՚ի Դաւիթ. Հ։

1՚Ի քեզ Տէր յուսացայ մի՛ ամաչեցից յաւիտեան, 2յարդարութեան քում փրկեա՛ զիս եւ ապրեցո՛ զիս։ Խոնարհեցո՛ առ իս զունկն քո, եւ կեցո՛ զիս։ 3Լե՛ր իմ Աստուած ապաւէն եւ տեղի ամուր կեցուցանել զիս. զի հաստատութիւն իմ եւ ապաւէն իմ դու ես։ 4Աստուած իմ փրկեա՛ զիս ՚ի ձեռաց մեղաւորի, ՚ի ձեռաց անօրինի եւ անիրաւի։ 5Դու ես համբերութիւն իմ Տէր Տէր, յոյս իմ ՚ի մանկութենէ իմմէ։ 6՚Ի քեզ հաստատեցայ ես յարգանդէ, յորովայնէ մօր իմոյ դո՛ւ ես ապաւէն իմ, եւ առ ՚ի քէն է օգնութիւն իմ յամենայն ժամ։ 7Որպէս զի նշաւակ եղէ ես բազմաց, եւ դու օգնական իմ եւ հզօրիչ իմ։ 8Լցցի բերան իմ գովութեամբ, որպէս օրհնեցից զփառս քո, զօրհանապազ զմեծվայելչութիւնս քո։ 9Մի՛ ընկենուր զիս Տէր ՚ի ժամանակի ծերութեան, ՚ի պակասել զօրութեան իմոյ մի՛ թողուր զիս։ 10Ասացին թշնամիք իմ ինձ, եւ ոյք պաշարեցին զանձն իմ, խորհեցան ՚ի միասին եւ ասացին. 11Աստուած եթող զնա հալածեսցո՛ւք եւ հասցո՛ւք նմա, զի ո՛չ ոք է որ փրկէ զնա։ 12Աստուած իմ մի՛ հեռի առնիր յինէն, եւ Աստուած յօգնել ինձ նայեա՛ց։ 13Ամաչեսցեն եւ պատկառեսցին որ չարախօս կային զանձնէ իմմէ, զգեցցին զամօթ եւ զպատկառանս ոյք խնդրէին ինձ չար։ 14Ես յամենայն ժամ յուսացայց, եւ յաւելից յօրհնութիւնս քո։ 15Բերան իմ պատմեսցէ զարդարութիւնս քո, զօրհանապազ զգովութիւնս քո։ Որպէս ո՛չ թէ խարդախութիւն ինչ գիտէի ես դպրութեան. 16այլ մտի ՚ի զօրութիւնս Տեառն, եւ Տէր յիշեցի զարդարութիւնս քո միայն։ 17Աստուած իմ ուսուցեր զիս ՚ի մանկութենէ իմմէ, եւ ցա՛րդ եւս պատմեցից զարդարութիւնս քո։ 18Մինչեւ յալեւորել եւ ՚ի ծերանալ, Աստուած իմ մի՛ թողուր զիս։ Մինչեւ պատմեսցի բազուկ քո ազգի ամենայնի որ գալոցն է։ Զզօրութիւնս քո 19եւ զարդարութիւն մինչեւ ՚ի բարձունս, զոր արարեր մեծամեծս. Աստուած ո՛ նմանէ քեզ։ 20Որչափ ցուցեր ինձ նեղութիւն բազում եւ չարչարանս, դարձար մխիթարեցե՛ր զիս, եւ ՚ի խորոց անդնդոց երկրէ հաներ զիս։ 21Յաճախեցեր ՚ի զօրութիւնս քո, դարձար եւ մխիթարեցեր զիս, եւ ՚ի խորոց երկրէ միւսանգամ հաներ զիս։ 22Արդ եւ ես խոստովա՛ն եղէց քեզ ՚ի պատրաստութիւն սաղմոսաց ճշմարիտդ Աստուած. սաղմոս ասացից քեզ օրհնութեամբ սուրբդ Իսրայէլի։ 23Ցնծասցեն շրթունք իմ յորժամ սաղմոս ասիցեմ քեզ, եւ անձն իմ զոր եւ փրկեցեր։ 24Եւս եւ լեզու իմ՝ զօրհանապազ խօսեսցի՛ զարդարութիւնս քո։ ՚Ի ժամանակի որպէս յամօթ լիցին, եւ ամաչեսցեն ոյք խորհէին ինձ չար։ Տունք. իզ։