Սաղմոսներ

47

2Մեծ է Տէր, եւ օրհնեալ է յոյժ, ՚ի Աստուծոյ մերոյ, ՚ի լեառն սուրբ նորա։ 3Հաստարմա՛տ ցնծասցէ ցնծութեամբ ամենայն . լերինք Սիոնի կողմանք հիւսւսոյ՝ քաղաք Թագաւորի մեծի։ 4 ՚ի տաճարի իւրում յայտնի, ՚ի ժամանակի որպէս օգնական լինէր նոցա։ 5Ահաւասիկ թագաւորութիւնք երկրի ժողովեցան, եւ անցին ՚ի միասին։ 6Ինքեանք տեսին այսպէս եւ զարմացան, խռովեցան սասանեցան, 7եւ դողումն կալաւ զնոսա։ 8Անդ երկունք որպէս ՚ի ծննդեան, ՚ի հողմ սաստիկ փշրեսցէ զնաւս ՚ի Թարսիս։ 9Որպէս լուաք՝ սո՛յնպէս եւ տեսաք, ՚ի քաղաք Տեառն զօրութեանց ՚ի քաղաք Աստուծոյ մերոյ։ Աստուած հիմունս արկ նմա յաւիտեան. 10ընկալա՛ք Աստուած զողորմութիւն քո ՚ի մէջ ժողովրդեան քոյ։ Հանգիստ։ 11Ըստ անուան քում սոյնպէս եւ օրհնութիւն քո ընդ ամենայն տիեզերս, արդարութեամբ լի է աջ քո։ 12Ուրա՛խ եղիցի լեառն , եւ ցնծասցեն դստերք Յուդայ, վասն իրաւանց քոց Տէր։ 13Շրջեցարո՛ւք զՍիովնիւ պաշարեցէ՛ք զնա, եւ պատեցէ՛ք զաշտարակս նորա։ 14Դի՛ք զսիրտս ձեր ՚ի վերայ զօրութեանց նորա, բաժանեցէ՛ք զամուրս նորա, զի պատմել կարասջիք յազգ յայլ։ 15Սա է Աստուած Աստուած մեր յաւիտեանս յաւիտենից, եւ սա հովուեսցէ՛ զմեզ մինչեւ յաւիտեան։ Տունք. ժգ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)