2Աստուած մեր ապաւէ՛ն եւ զօրութիւն. օգնական ՚ի վերայ նեղութեանց որ գտին զմեզ յոյժ։ 3Վասն այսորիկ ո՛չ երկիցուք մեք ՚ի խռովել երկրի, ՚ի փոփոխել լերանց ՚ի սիրտ ծովու։ 4Գոչեցին եւ խռովեցան ջուրք նոցա, խռովեցան լերինք ՚ի զօրութենէ նորա։ 5Գնացք գետոց ուրախ առնեն զքաղաքն Աստուծոյ, եւ սուրբ արար զյարկս իւր Բարձրեալն։ 6Աստուած ՚ի մէջ նոցա եւ նոքա մի՛ սասանեսցին. օգնեսցէ նոցա Աստուած ՚ի վաղորդայնէ մինչ ՚ի վաղորդայն։ 7Խռովեցան հեթանոսք, եւ խոնա՛րհ եղեն թագաւորութիւնք. ետ զձայն իւր Բարձրեալն՝ եւ խռովեցաւ երկիր։ 8Տէր զօրութեանց ընդ մեզ, ընդունելի՛ է մեր Աստուած Յակովբայ։ 9Եկա՛յք եւ տեսէ՛ք զգործս Աստուծոյ, որ արար զնշանս եւ զարուեստս ՚ի վերայ երկրի։ 10Եհա՛ր զպատերազմ ՚ի ծագաց մինչ ՚ի ծագս երկրի. զաղեղունս փշրեաց, զզէնս խորտակեաց եւ զասպարս այրեաց հրով։ 11Կանխեցէ՛ք եւ ծաներո՛ւք զի ես եմ Աստուած. բարձր եղէց ՚ի հեթանոսս, եւ բարձրացայց ՚ի վերայ երկրի։ 12Տէր զօրութեանց ընդ մեզ, ընդունելի՛ է մեր Աստուած Յակովբայ։ Տունք. ժա։ Գոբղայս. ծզ։