՚Ի կատարած. Սաղմոս ՚ի Դաւիթ. ԺԳ։

1Ասաց անզգամն ՚ի սրտի իւրում, թէ ո՛չ գոյ Աստուած։ Ապականեցան եւ պղծեցա՛ն յանօրէնութեան իւրեանց. ո՛չ ոք է որ առնէ զքաղցրութիւն։ 2Տէր յերկնից նայեցաւ յամենայն որդիս մարդկան, տեսանել թէ իցէ՞ ոք իմաստուն որ խնդրիցէ զԱստուած։ 3Ամենեքեան խոտորեցան՝ ՚ի միասին անպիտանացան։ Ոչ ո՛ք է որ առնէ զքաղցրութիւն, եւ ո՛չ ոք է մինչեւ ՚ի մի։ 4Որպէս ո՛չ ծանիցեն ամենեքեան, որ գործեն զանօրէնութիւն։ Ոյք ուտէին զժողովուրդ իմ որպէս կերակուր հացի, 5եւ առ Տէր ո՛չ կարդացին։ Ա՛նդ երկիցեն զերկեւղ՝ ուր ո՛չ իցէ երկեւղ. 6զի Տէր է յազգ արդարոց։ Զխորհուրդ աղքատի յամօթ արարին, զի Տէր է յոյս նորա։ 7Ո՛ տացէ ՚ի Սիոնէ զփրկութիւն Իսրայէլի. ՚ի դարձուցանել Տեառն զգերութիւն ժողովրդեան իւրոյ. ցնծասցէ՛ Յակոբ՝ եւ ուրախ եղիցի Իսրայէլ։ Տունք. ժ։ Գոբղայս. լբ։