1Փախուցեալ է ամպարիշտն առա՛նց ուրուք հալածելոյ. իսկ արդարն՝ իբրեւ զառեւծ յա՛նձն ապաստա՛ն է։ 2Վասն մեղաց ամպարշտաց դատաստանք յուզին. եւ այր խորագէտ շիջուցանէ զնա։ 3Հզօրն առ ամպարշտութեան իւրում զրպարտէ զտնանկս։ Որպէս անձրեւ սաստիկ եւ անշահ. 4նո՛յնպէս եւ որ թողուն զօրէնս, եւ գովեն զանօրէնութիւն. իսկ որ սիրեն զօրէնս՝ պատեն զինքեամբ պարիսպ։ 5Արք չարք ո՛չ առնուն ՚ի միտ զիրաւունս. իսկ որ խնդրեն զՏէր՝ խելամուտ լիցին ամենայնի։ 6Լա՛ւ է աղքատ՝ որ գնայ ճշմարտութեամբ, քան զմեծատուն սուտ։ 7Պահէ՛ զօրէնս որդի իմաստուն. իսկ որ արածէ զորկորստութիւն՝ անարգէ զհայր իւր։ 8Որ լնու զտուն իւր ՚ի տոկոսեաց եւ ՚ի վաշխից, ժողովէ՛ այնմիկ որ ողորմի աղքատաց։ 9Որ խոտորեցուցանէ զունկն իւր՝ չլսէ օրինաց. եւ ինքն զի՛ւր ուխտս պղծէ։ 10Որ մոլորեցուցանէ զուղիղս չար ճանապարհաւ, ի՛նքն անկցի յապականութիւն։ Անբիծք բաժանեսցեն զբարութիւնս. եւ անօրէնք անցցեն առ բարութեամբք, եւ մի՛ մտցեն ՚ի նոսա։ 11Իմաստո՛ւն թուի անձին իւրում այր մեծատուն. եւ աղքատ հանճարեղ ստգտանէ զնա։ 12Վասն օգնականութեան արդարոց՝ բազում լինին փառք, եւ ՚ի տեղիս ամպարշտաց՝ սատակի՛ն մարդիկ։ 13Որ ծածկէ զամպարշտութիւնն իւր՝ ո՛չ յաջողեսցի. իսկ որ ՚ի վե՛ր հանէ եւ յանդիմանէ՝ սիրելի՛ լիցի։ 14Երանի՛ իցէ առն որ արհամարհիցէ զամենայն վասն երկիւղածութեան. իսկ խիստն սրտիւ, անկցի ՚ի չարիս։ 15Առեւծ քաղցեալ եւ գայլ ծարաւի. որ աղքատ է՝ եւ բուռն լինիցի ազգի տնանկի։ 16Թագաւոր կարօտ մտօք՝ մե՛ծ զրպարտօղ. իսկ որ ատեայ զանիրաւութիւն՝ երկայնակեաց լիցի։ 17Այր որ զմահապա՛րտ յերաշխի առնու, փախստակա՛ն լինի եւ ո՛չ ՚ի հաստատութեան։ Խրատեա՛ զորդի քո, եւ հանգուսցէ զքեզ. եւ տացէ զարդ անձին քում. եւ ո՛չ հնազանդի ազգի անօրինի։ 18Որ գնայ արդարութեամբ՝ գտցէ օգնականութիւն. իսկ որ ելանէ ՚ի թեւր ճանապարհ՝ նովին վարակեսցի։ 19Որ գործէ զերկիր իւր՝ լցցի հացիւ, եւ որ զհետ երթայ դատարկութեան՝ լցցի տնանկութեամբ։ 20Այր հաւատարիմ օրհնեսցի՛ յոյժ. եւ չարագործն ՚ի պատուհասէ մի՛ ապրեսցի։ Որ ո՛չ պատկառէ յերեսաց արդարոց՝ չէ՛ գովելի։ 21Որ ակն ածէ զերեսս անօրինաց յանդիմանել՝ չէ՛ բարւոք. այնպիսին պատառո՛յ հացի վաճառէ զմարդ։ 22Փութայ մեծանալ այր չարակն, եւ ո՛չ գիտէ՝ թէ ողորմածն յաղթէ նմա։ 23Որ յանդիմանէ զայր ՚ի ճանապարհս իւր, շնորհակալութիւն գտանէ քան զսուտակասպասն լեզուաւ։ 24Որ մերժէ զհայր կամ զմայր՝ եւ համարիցի չմեղանչել, կցո՛րդ է նա արանց ամպարշտաց։ 25Այր ագահ գրգռէ՛ զհակառակութիւն. իսկ որ յուսացեալ է ՚ի Տէր՝ ընդ խնամո՛վ կեցցէ։ 26Որ յուսացեալ է ՚ի յանդգնութիւն սրտի՝ նա անզգա՛մ է. իսկ որ գնայ իմաստութեամբ՝ ապրեսցի։ 27Որ տայ աղքատաց՝ ո՛չ կարօտասցի. իսկ որ դարձուցանէ զակն իւր ՚ի նոցանէ՝ ՚ի բազում կարօտութեան եղիցի։ 28՚Ի տեղիս ամպարշտաց հեծե՛ն արդարք. բայց ՚ի նոցա կորստեան բազմանան արդարք։