1Լա՛ւ է անուն բարի քան զմեծութիւն բազում. եւ քան զարծա՛թ եւ զոսկի շնո՛րհ բարիք։ 2Մեծատուն եւ աղքատ միմեանց պատահիցին. երկոցունց այցելութիւն առնէ Տէր։ 3Խորագիտի տեսեալ զչարագործն պատժեալ՝ հաստատութեամբ խրատէ զանձն. եւ անմտաց անցեալ առ նոքօք վնասեցան։ 4Սկիզբն իմաստութեան երկեւղ Տեառն. եւ մեծութիւն եւ փա՛ռք եւ կեանք։ 5Տատասկ եւ որոգայթ՝ ՚ի ճանապարհս թիւրաց, իսկ որ զգո՛յշ կայ անձին իւրում՝ մերժեսցի ՚ի նոցանէ։ 6Նորոգումն երիտասարդի ըստ ճանապարհա՛ց իւրոց. նա՝ եւ յորժամ ծերասցի՝ ո՛չ մերժեսցի ՚ի նոցանէ։ 7Աղքատք տիրեսցեն մեծատանց, եւ ծառայք տերանց իւրեանց փո՛խ տայցեն։ 8Որ սերմանէ զանզգամութիւն՝ հնձեսցէ՛ զչարիս, եւ զհարուածս գործոց իւրոց բովանդակեսցէ։ 9Զայր զուա՛րթ եւ զառատ՝ սիրէ Աստուած. որ ողորմի տնանկի՝ ինքն կերակրեսցի, զի յիւրմէ հացէ անտի ետ տնանկի։ Զյաղթութիւն եւ զպատիւ ստանայ որ տայ կաշառ, բայց զոգիս առողացն սպանանէ։ 10Հա՛ն զժանտն յատենէ՝ եւ ելցէ ընդ նմա եւ հակառակութիւն. զի յորժամ նստիցի յատենի զամենեսեան անարգէ։ 11Սիրէ Տէր զսիրտ սուրբ, եւ ընդունելի են նմա ամենայն անարատք։ Շրթամբք հովուէ թագաւոր. 12եւ աչք Տեառն պահեն զհանճար. եւ անգոսնէ զբանս անօրէն։ 13Պատճա՛ռս դնէ վատ եւ ասէ. Առեւծ ունի զճանապարհս, եւ զանցս հրապարակաց սպանողք։ 14Գուբ խո՛ր է բերան անօրինի, եւ ատեցեալն ՚ի Տեառնէ անկցի ՚ի նա։ Են ճանապարհք չարք՝ առաջի առն, եւ ո՛չ սիրէ դառնալ ՚ի նոցանէ. բայց դառնալ պա՛րտ է ՚ի թեւր եւ ՚ի չար ճանապարհէ։ 15Անմտութիւն բորբոքեալ ՚ի սիրտ երիտասարդի. գաւազան եւ խրատ հեռի՛ է ՚ի նմանէ։ 16Որ զրպարտէ զաղքատ՝ բազում առնէ իւր չարիս. եւ որ տայ մեծատան կարօտութեամբ։ 17Բանից իմաստնոց մատո՛ զունկն քո, եւ լո՛ւր բանից իմոց. եւ հաստատեա՛ զսիրտ քո՝ 18զի գիտասցես զնոսա՝ թէ բարի՛ են. եւ եթէ արկցես զնոսա ՚ի սրտի քում. եւ զուարճասցի միանգամայն ՚ի շրթունս քո։ 19Զի եղիցի յոյս քո ՚ի Տէր. եւ ցուցցէ քեզ զճանապարհս իւր։ 20Եւ դու գրեա զնոսա յանձին քում երեքկին. ՚ի խորհուրդս, եւ ՚ի գիտութիւն, եւ ՚ի հանճար։ 21Ահաւասիկ ուսուցանեմ քեզ զբանս ճշմարիտս եւ զգիտութեան. հնազանդ լինել պատասխանի տալոյ զբանս ճշմարտութեան որոց մատչիցին առ քեզ։ 22Մի՛ բուռն լինիցիս տնանկի, քանզի աղքա՛տ է. եւ մի՛ անարգիցես զտնանկն ՚ի դրունս. 23զի Տէր դատի զդատաստանս նորա, եւ փրկեսցէ անկապուտ զանձն քո։ 24Մի՛ լինիր ընկեր առն բարկացողի, եւ ընդ բարեկամի զայրացողի մի՛ բնակեր. 25գուցէ ուսանիցի՛ս զճանապարհս նորա. եւ առնուցուս խե՛ղդ ընդ անձն քո։ 26Մի՛ տար զանձն քո յերաշխաւորութիւն՝ ակն առեալ երեսաց. 27զի թէ ո՛չ ունիցիս ուստի հատուցանիցես՝ եւ առնուցուն զանկողինս որ ընդ կողիւք քովք կայցեն։ 28Մի՛ փոխեր զսահմանս յաւիտենականս զոր եդին հարք քո։ 29Զայր շո՛յտ եւ զգոյշ ՚ի գործ իւր՝ թագաւորաց առաջի պարտ է կացուցանել. եւ ո՛չ կացուցանել առաջի արանց խօթասրտաց։