1Եւ մատեան իշխանք ցեղի որդւոցն Գաղաադու որդւոյ Մաքիրայ՝ որդւոյ Մանասէի ՚ի ցեղէ որդւոցն Յովսեփու. եւ խօսեցան առաջի Մովսիսի, եւ առաջի Եղիազարու քահանայի, եւ առաջի իշխանաց տանց նահապետաց որդւոցն Իսրայէլի, 2եւ ասեն. Տեառնդ մերում հրամա՛ն ետ Տէր, տա՛լ զերկիրն ժառանգութեան վիճակ որդւոցն Իսրայէլի, եւ տեա՛ռնդ հրաման ետ Տէր՝ տալ ժառանգութիւն դստերացն Սաղպաադու եղբօր մերում։ 3Եւ արդ՝ եթէ լինիցին միո՛ւմ ցեղիցն Իսրայէլի կանայք. եւ բառնայցէ՞ վիճակ նոցա ՚ի կալուածոց հօրն իւրեանց. եւ յաւելուցու ՚ի ժառանգութիւն ա՛յնր ցեղի որոց լինիցին կանայք. եւ ՚ի վիճակէ ժառանգութեան մերոյ բառնայցէ՞. 4եւ եթէ լինիցի թողութիւն որդւոցն Իսրայէլի, յաւելուցու ժառանգութիւն նոցա ՚ի ժառանգութիւն ցեղի, որոց լինիցին կանայք. եւ ՚ի ժառանգութենէ ցեղի ազգիս մերոյ բառնայցէ ժառանգութիւն նոցա։ 5Եւ պատուիրեաց Մովսէս որդւոցն Իսրայէլի հրամանաւ Տեառն՝ եւ ասէ. առ ա՛յն զոր ասաց ցնա ցեղ որդւոցն Յովսեփայ։ 6Ա՛յս բա՛ն է զոր հրաման ետ Տէր դստերացն Սաղպաադու, եւ ասէ. Որոց հաճոյ թուեսցի յաչս նոցա՝ եղիցին նոքա կանայք. բայց ՚ի ցեղէ հօրն իւրեանց եղիցին կանայք։ 7Եւ մի՛ փոխեսցի ժառանգութիւն որդւոցն Իսրայէլի ցեղէ ՚ի ցեղ. զի յիւրաքանչիւր ժառանգութիւն հայրենի ցեղի իւրոյ յարիցեն որդիքն Իսրայէլի։ 8Եւ ամենայն օրիորդ մերձաւոր ժառանգութեան ՚ի ցեղից որդւոցն Իսրայէլի միո՛ւմ ումեք յազգականէ հօր իւրոյ լինիցի կին. զի մերձաւորեցուսցեն որդիքն Իսրայէլի զիւրաքանչիւր հայրենի ժառանգութիւն իւր։ 9Եւ մի՛ փոխեսցի վիճակ ՚ի ցեղէ յա՛յլ ցեղ. այլ իւրաքանչիւր յի՛ւր ժառանգութիւն յարիցեն որդիքն Իսրայէլի։ 10Եւ որպէս հրաման ետ Տէր Մովսիսի, ա՛յնպէս արարին դստերքն Սաղպաադու։ 11Եւ եղեն Թերսա, եւ Եգղ՚ա, եւ Մեղ՚քա, եւ Նուա, եւ Մաաղա, դստերքն Սաղպաադու՝ հօրեղբարց որդւոց իւրեանց կանայք։ 12՚Ի ցեղէն Մանասէի որդւոցն Յովսեփայ եղեն կանայք. եւ եղեն ժառանգութիւնք նոցա յազգատոհմի հօրն իւրեանց։ 13Ա՛յս են պատուիրանք եւ իրաւո՛ւնք եւ դատաստա՛նք զոր պատուիրեաց Տէր ՚ի ձեռն Մովսիսի, յարեւմուտս Մովաբու, առ եզերբ Յորդանանու յանդիման Երեքոյի։