1Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Շինեա՛ ինձ աստ եւթն բագին, եւ պատրաստեա՛ դու ինձ աստ՝ եւթն զուարակ եւ եւթն խոյ։ 2Եւ արար Բաղակ որպէս եւ ասաց նմա Բաղաամ. եւ եհա՛ն զուարակ եւ խոյ ՚ի բագինն։ 3Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Կա՛ց ՚ի վերայ զոհիդ քո, եւ ես երթայց՝ թերեւս յայտնեսցի՛ ինձ Աստուած ընդ առա՛ջ ելեալ. եւ բան զոր ցուցցէ ինձ՝ պատմեցի՛ց քեզ։ Եւ եկաց Բաղակ ՚ի վերայ զոհին իւրոյ։ Եւ գնաց Բաղաամ հարցանել զԱստուած։ 4Եւ երթայր ուղղորդ. եւ երեւեցաւ Աստուած Բաղաամու. եւ ասէ Բաղաամ. Եւթն բագին պատրաստեցի, եւ հանի զուարակ եւ խոյ ՚ի բագին մի։ 5Եւ արկ Աստուած բա՛ն ՚ի բերան Բաղաամու, եւ ասէ. Դարձի՛ր առ Բաղակ, եւ ա՛յսպէս խօսեսցիս։ 6Եւ դարձաւ առ նա. եւ նա կա՛յր ՚ի վերայ ողջակիզացն իւրոց. եւ ամենայն իշխանքն Մովաբացւոց ընդ նմա։ 7Եւ եղեւ Հոգի Աստուծոյ ՚ի վերայ նորա, եւ ամբարձեալ զառակս իւր՝ ասէ. ՚Ի Միջագետա՛ց կոչեաց զիս Բաղակ արքայ Մովաբացւոց, ՚ի լերանցն արեւելից, եւ ասէ. Եկ նզովեա՛ դու ինձ զՅակոբ. եւ ե՛կ անէ՛ծ ինձ զԻսրայէլ։ 8Զի՞նչ նզովեցից՝ զոր ո՛չ նզովէ Տէր. կամ զի՞նչ անիծեցից՝ զոր ո՛չ անիծանէ Տէր. 9զի ՚ի լերա՛նց տեսի զնա, եւ ՚ի բլրոց յառաջագոյն հայեցայ ՚ի նա. եւ ահա ժողովուրդ բնակեսցէ առանձինն, եւ ընդ ազգս մի՛ համարեսցի։ 10Ո՜ ճշգրտեաց զզաւակն Յակոբայ, եւ ո՛ համարեսցի զգունդսն Իսրայէլի. մեռցի՛ անձն իմ ընդ անձինս արդարոցն, եւ եղիցի զաւա՛կ իմ իբրեւ զզաւակ նոցա։ 11Եւ ասէ Բաղակ ցԲաղաամ. Զի՞նչ գործեցեր ընդ իս. յանիծանել թշնամեաց կոչեցի զքեզ, եւ դու օրհնեցեր օրհնութի՞ւն։ 12Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Ո՛չ ապաքէն զինչ արկանիցէ Աստուած ՚ի բերան իմ՝ զա՛յն զգուշացայց խօսել։ 13Եւ ասէ ցնա Բաղակ. Ե՛կ դարձեալ ընդ իս յա՛յլ տեղի, ուստի ո՛չ տեսանիցես զնա. այլ զմա՛սն ինչ ՚ի նմանէ տեսանիցես. եւ զամենեսեան ո՛չ տեսանիցես, եւ անէ՛ծ ինձ զնա անտի։ 14Եւ ա՛ռ գնաց զնա յագարակս դիտանոցին, ՚ի կատա՛ր կոփածոյին, եւ շինեաց անդ եւթն բագին, եւ եհան զուարակ եւ խո՛յ ՚ի բագինն։ 15Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Կա՛ց ՚ի վերայ զոհիդ քոյ, եւ ես երթայց հարցանե՛լ զԱստուած։ 16Եւ ընդ առա՛ջ եղեւ Աստուած Բաղաամու, եւ արկ բան ՚ի բերա՛ն նորա. եւ ասէ. Դարձի՛ր անդրէն առ Բաղակ, եւ ա՛յսպէս խօսեսցիս։ 17Եւ դարձաւ առ նա. եւ նա կա՛յր ՚ի վերայ ողջակիզին իւրոյ, եւ ամենայն իշխանքն Մովաբացւոց ընդ նմա։ Եւ ասէ ցնա Բաղակ. Զի՞նչ խօսեցաւ Տէր։ 18Եւ ամբարձեալ զառակս իւր՝ ասէ. Արի՛ Բաղակ եւ լո՛ւր. ո՛ւնկն դիր վկայդ որդիդ Սեպփովրայ. 19ո՛չ իբրեւ զմարդ է Աստուած ՚ի զարթնուլ, եւ ո՛չ իբրեւ զորդի մարդոյ ՚ի սպառնալ, դու ասացեր թէ ո՛չ արասցէ, խօսեսցի եւ ո՛չ կացուսցէ։ 20Ահա՝ յօրհնե՛լ առեալ եմ. օրհնեցից եւ ո՛չ դարձուցից։ 21Ո՛չ լիցի աշխատութիւն ՚ի Յակոբ, եւ մի՛ երեւեսցի վաստակ ՚ի մէջ Իսրայէլի։ Տէր Աստուած նորա ընդ նմա՛. փառաւորութիւնք իշխանաց ՚ի նմա. 22եւ Աստուած որ եհա՛ն զնոսա յԵգիպտոսէ՝ իբրեւ փա՛ռք միեղջեւրու ՚ի վերայ նորա։ 23Զի ո՛չ գոն հմայք ՚ի Յակոբ՝ եւ ո՛չ ըղձութիւնք ՚ի մէջ Իսրայէլի. ըստ ժամանակի պատմեսցի Յակոբայ՝ եւ Իսրայէլի զինչ կատարելոց իցէ Աստուած։ 24Ահա ժողովուրդն իբրեւ զկորի՛ւն առիւծու յարիցէ, իբրեւ զառեւծ նազեսցի. եւ ո՛չ ննջիցէ մինչեւ կերիցէ ո՛րս, եւ զարիւն վիրաւորաց արբցէ։ 25Եւ ասէ Բաղակ զԲաղաամ. Մի՛ անիծանելով անիծաներ ինձ զնա, եւ մի՛ օրհնելով օրհնեսցես զնա։ 26Պատասխանի՛ ետ Բաղաամ եւ ասէ ցԲաղակ. Ո՞չ խօսեցայ ընդ քեզ բանս՝ եւ ասեմ, թէ՝ Զոր ինչ խօսեսցի ընդ իս Աստուած՝ զա՛յն արարից։ 27Եւ ասէ Բաղակ ցԲաղաամ. Ե՛կ տարայց զքեզ յայլ տեղի՝ թերեւս հաճո՛յ լիցի Աստուծոյ, եւ անիծանիցե՛ս ինձ զնոսա անտի։ 28Եւ տարաւ Բաղակ զԲաղաամ ՚ի կատարն Փոգովրայ՝ որ ձգի յանապատն։ 29Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Շինեա՛ ինձ աստ եւթն բագին, եւ պատրաստեա՛ ինձ աստ եւթն զուարակ եւ եւթն խոյ։ 30Եւ արար Բաղակ որպէս եւ ասաց նմա Բաղաամ, եւ եհա՛ն զուարակ եւ խոյ ՚ի բագինն։