1Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Ահարոնի՝ եւ ասէ. Դո՛ւ եւ որդիք քո, եւ տուն նահապետութեան քոյ ընդ քեզ առնուցուք զմեղս սրբութեանցն. եւ դո՛ւ եւ որդի՛ք քո առնուցուք զմեղս քահանայութեան ձերոյ։ 2Եւ զեղբարս քո զցե՛ղն Ղեւեայ զգո՛ւնդ հօր քոյ մատուսցես առ քեզ, եւ յաւելցին ՚ի քեզ. եւ պաշտեսցե՛ն զքեզ։ Եւ դու եւ որդիք քո ընդ քեզ, յանդիման խորանին վկայութեան. 3եւ պահեսցե՛ն զպահպանութիւնս քո, եւ զպահպանութիւնս խորանին վկայութեան. բայց ՚ի սպա՛սն իմ ՚ի սուրբ՝ եւ ՚ի սեղանն մի՛ մերձեսցին, զի մի՛ մեռանիցին. եւ նոքա, եւ դուք։ 4Եւ յաւելցի՛ն ՚ի քեզ, եւ պահեսցե՛ն զպահպանութիւնս խորանին վկայութեան, ըստ ամենայն պաշտաման խորանին. եւ օտարազգի մի՛ մերձեսցի առ քեզ։ 5Եւ պահեսջի՛ք զպահպանութիւնս սրբութեանցն, եւ զպահպանութիւնս սեղանոյն. եւ ո՛չ եւս լինիցի բարկութիւն յորդիսն Իսրայէլի։ 6Եւ ես՝ առի՛ զեղբարս ձեր զՂեւտացիս ՚ի միջոյ որդւոցն Իսրայէլի՝ փոխանա՛կս տուեալ Տեառն. պաշտե՛լ զպաշտօն խորանին վկայութեան։ 7Եւ դու եւ որդիք քո ընդ քեզ պահեսջի՛ք զքահանայութիւն ձեր ըստ ամենայն պայմանի սեղանոյն, եւ զներքի՛ն կողմն վարագուրին. եւ պաշտեսջի՛ք զպաշտօն քահանայութեան ձերոյ. եւ այլազգին որ մերձենայցէ՝ մեռցի՛։

8Խօսեցաւ Տէր ընդ Ահարոնի՝ եւ ասէ. Ես ահաւասիկ ետո՛ւ ձեզ զպահեստ պտղոց իմոց. յամենայն նուիրելո՛ցն ինձ յորդւոցն Իսրայէլի՝ քե՛զ ետու զայն ՚ի պատիւ, եւ որդւոց քոց յետ քո, օրէ՛ն յաւիտենական։ 9Եւ ա՛յս եղիցի ձեզ ՚ի նուիրելոց սրբութեանցն ընծայից, յամենայն պատարագաց նոցա, եւ յամենայն զոհիցն նոցա, եւ յամենայնէ առ ՚ի յանցանացն նոցա, եւ յամենայնէ առ ՚ի մեղաց նոցա, զոր տայցեն ինձ յամենայն սրբութեանցն՝ քե՛զ լիցի եւ որդւոց քոց։ 10՚Ի սրբութիւն սրբութեա՛նցն կերիջիք զամենայն. ամենայն արու ուտիցէ՛ զայն. դո՛ւ եւ որդիք քո՝ զի սրբութիւնք եղիցին քեզ. 11եւ ա՛յն եղիցի ձեզ ՚ի պտղոյ տրոցն նոցա, յամենայն նուիրաց որդւոցն Իսրայէլի, քե՛զ ետու զայն. եւ ուստերաց եւ դստերաց քոց ընդ քեզ, օրէ՛ն յաւիտենական. ամենայն սուրբ ՚ի տան քում կերիցէ զայն։ 12Եւ զամենայն պտուղ իւղոյ, եւ զամենայն պտուղ գինւո՛յ եւ ցորենոյ՝ զոր տացեն Տեառն զպտուղ իւրեանց. քե՛զ ետու զայն ամենայն։ 13Եւ առաջինք արմտեաց երկրին իւրեանց զոր մատուսցեն Տեառն՝ քե՛զ լիցին. եւ ամենայն սուրբ ՚ի տան քում կերիցէ՛ զայն։ 14Եւ ամենայն նուիրեալն յորդւոցն Իսրայէլի քե՛զ լիցի։ 15Եւ ամենայն որ բանայ զարգանդ՝ յամենայն մարմնոյ, զոր մատուցանիցեն Տեառն ՚ի մարդոյ մինչեւ յանասուն՝ քե՛զ լիցի. այլ փրկելո՛վ փրկեսցես զանդրանիկս մարդկան. եւ զանդրանիկս անասնոց անսրբոց փրկեսցե՛ս. 16եւ փրկանք նորա յամսօրէի՛ց եւ ՚ի վեր, եւ գին նորա հի՛նգ սիկղ ըստ սրբութեան սկեղն, որ է քսա՛ն դանգ։ 17Բայց զանդրանիկս արջառոց, եւ զանդրանիկս օդեա՛ց, եւ զանդրանիկս այծեաց, ո՛չ փրկեսցես՝ զի սո՛ւրբ են. եւ զարիւն նոցա հեղցե՛ս առ սեղանովն. եւ զճարպն հանցես ընծայ ՚ի հոտ անուշից Տեառն. 18եւ միսն եղիցի քո՛, որպէս երբո՛ւծ նուիրին՝ եւ երին աջոյ քե՛զ լիցի։ 19Զամենայն ինչ հա՛ս ՚ի սրբութեանցն զոր հանցեն Տեառն որդիքն Իսրայէլի՝ քե՛զ ետու եւ որդւոց քոց, եւ ուստերաց եւ դստերաց քոց ընդ քեզ, օրէ՛ն յաւիտենական. քանզի ո՛ւխտ աղի՛ է առաջի Տեառն. քե՛զ եւ զաւակի քում յետ քո։ 20Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Ահարոնի՝ եւ ասէ. Յերկրի նոցա՝ մի՛ ժառանգեսցես. եւ բաժին քո ընդ նոսա՝ մի՛ լիցի. զի ե՛ս եմ բաժին քո եւ ժառանգութիւն ՚ի մէջ որդւոցն Իսրայէլի։

21Եւ որդւոցն Ղեւեայ՝ ահա ետո՛ւ զամենայն տասանորդս Իսրայէլի ՚ի ժառանգութիւն. եւ փոխանակ պաշտաման նոցա զոր նոքա՛յն պաշտիցեն ՚ի խորանին վկայութեան. 22եւ մի՛ եւս մերձեսցին որդիքն Իսրայէլի ՚ի խորանն վկայութեան ընդունել զմեղս մահաբերս։ 23Եւ պաշտեսցէ՛ Ղեւտացին զպաշտօն խորանին վկայութեան, եւ նոքա՛ առցեն զմեղս նոցա. օրէ՛ն յաւիտենական յազգս իւրեանց ՚ի մէջ որդւոցն Իսրայէլի. եւ մի՛ ժառանգեսցեն ժառանգութիւն։ 24Զտասանորդս որդւոցն Իսրայէլի՝ զոր զատուսցեն Տեառն հաս, ետո՛ւ Ղեւտացւոցն ՚ի ժառանգութիւն. վասն այսորիկ ասացի նոցա թէ ՚ի մէջ որդւոցն Իսրայէլի՝ մի՛ ժառանգեսցեն վիճակ։

25Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. 26Ընդ Ղեւտացիսն խօսեսցիս՝ եւ ասասցես ցնոսա. Եթէ առնուցուք յորդւոցն Իսրայէլի տասանո՛րդս զոր ետու ձեզ, հանիցէ՛ք եւ դուք անտի հա՛ս Տեառն, զտասանո՛րդն ՚ի տասանորդէ. 27եւ համարեսցի ձեզ հասն ձեր իբրեւ զցորեա՛ն ՚ի կալոյ, եւ իբրեւ զպտուղ ՚ի հնձանէ։ 28Ա՛յնպէս եւ դուք հանիցէք ՚ի հասից անտի Տեառն, յամենայն տասանորդա՛ց ձերոց՝ զոր առնուցուք յորդւոցն Իսրայէլի, եւ տայցէք ՚ի նոցանէ հա՛ս Տեառն. Ահարոնի քահանայի. 29յամենայն տրոցն ձերոց հանիցէք հա՛ս. եւ յամենայն պտղոց զնուիրեալն ՚ի նմանէ։ 30Եւ ասասցես ցնոսա. Յորժամ հանիցէ՛ք զպտուղն ՚ի նմանէ, համարեսցի Ղեւտացւոցն իբրեւ զարդի՛ւնս ՚ի կալոյ, եւ իբրեւ զպտուղ ՚ի հնձանէ։ 31Եւ կերիջիք զայն յամենայն տեղւոջ, դո՛ւք եւ տո՛ւնք ձեր. զի վարձ ձե՛ր է այն, փոխանակ պաշտամանցն ձերոց ՚ի խորանին վկայութեան։ 32Եւ մի՛ առնուցուք վասն այնոցիկ մեղս. եւ յորժամ հանիցէք զպտուղն ՚ի նմանէ զսրբութի՛ւն որդւոցն Իսրայէլի. ո՛չ պղծիցէք՝ զի մի՛ մեռանիցիք։