1Եւ ՚ի քսան եւ չորս ամսոյն ժողովեցան որդիքն Իսրայէլի եւ սկսան պահել պահս, եւ զգեցան քո՛ւրձ, եւ արկին մոխիր ՚ի վերայ գլխոց իւրեանց։ 2Եւ որոշեցան որդիքն Իսրայէլի յամենայն որդւոցն այլազգեաց. եւ քաւեցին զմեղս իւրեանց՝ եւ զմեղս հարցն իւրեանց. 3եւ կային ՚ի կարգի իւրեանց։ Եւ կարդա՛յր Եզրա զգիրս օրինացն Տեառն Աստուծոյ. եւ երկի՛ր պագին ժողովուրդքն Տեառն Աստուծոյ իւրեանց։ 4Եւ կային ՚ի բարձրաւանդակ տեղւոջ Եզրա եւ Ղեւտացիք եւ Յեսու Յովսեդեկեանց, եւ որդիքն Կադմելի. Սաքանիա որդի Սարեբիայ՝ որդիք Անանիայ. եւ գոչեցին մեծաձայն առ Տէր Աստուած իւրեանց. 5եւ ասեն Ղեւտացիքն Յեսու եւ Կադմիէլ. Ե՛ղբարք՝ օրհնեցէ՛ք զՏէր Աստուած մեր յաւիտեանս յաւիտենից. եւ եղիցի օրհնեալ փառք Տեառն, եւ բարձրասցի օրհնութիւն նորա եւ գոհութիւն։ Եւ սկսաւ օրհնել Եզրա զՏէր Աստուած՝ եւ ասէ. 6Դո՛ւ ես նոյն ինքն Տէր Աստուած միայն. դո՛ւ արարեր զերկինս՝ եւ զերկինս երկնից, եւ զամենայն կարգս նորա, եւ զերկիր եւ զամենայն կարգս նորա, եւ զամենայն ինչ որ է ՚ի նմա, զծով եւ զամենայն որ է ՚ի նմա. եւ դո՛ւ կենդանացուցեր զամենեսեան. եւ քե՛զ երկրպագեն զօրք երկնից, եւ զքե՛զ փառաւորեն երկինք երկնից. 7վասն զի դու միա՛յն ես Տէր Աստուած մեր։ Դո՛ւ ընտրեցեր զԱբրամ, եւ հաներ զնա յերկրէն Քաղդեացւոց, եւ եդիր նմա անուն Աբրաամ. 8եւ գտեր զսիրտ նորա հաւատացեալ առաջի քո. եւ եդի՛ր դու նմա ուխտ, տալ նմա զերկիրն Քանանացւոց, եւ Քետացւոց, եւ Ամովրհացւոց, եւ Փերեզացւոց, եւ Յեբուսացւոց, եւ Գերգեսացւոց, եւ զաւակի նորա մինչեւ յաւիտեան. եւ հաստատեցեր զբանս քո, վասն զի արդար ես։ 9Եւ տեսեր զնեղութիւնս հարցն մերոց որ յԵգիպտոս, եւ լուա՛ր աղաղակի նոցա ՚ի վերայ Կարմիր ծովուն. 10եւ արարեր նոցա նշա՛ն յԵգիպտոս՝ եւ ՚ի փարաւոն եւ յամենայն ծառայս նորա, եւ յամենայն ժողովուրդ երկրի նորա. քանզի գիտացեր եթէ հպարտացաւ ՚ի վերայ ժողովրդեան քոյ, եւ արարե՛ր քեզ անուն մեծ մինչեւ յայս օր. 11եւ զծովն Կարմիր հերձեր առաջի նոցա, եւ անցին ընդ մէջ ծովուն իբրեւ ընդ ցամաք. եւ զհալածիչս նոցա ընկղմեցեր իբրեւ զվէ՛մս ՚ի ջուրս բազումս։ 12Եւ սեամբ ամպոյ առաջնորդեցեր նոցա ՚ի տուէ, եւ սեամբ հրոյ ՚ի գիշերի՛. վասն զի լուսաւորէր զճանապարհս նոցա ընդ որ գնային։ 13Եւ ՚ի լեառնն Սինա՝ իջե՛ր եւ խօսեցար ընդ նոսա յերկնից. եւ ետուր նոցա զդատաստանս ուղիղս, եւ օրէնս ճշմարիտս, հրամա՛նս եւ պատուիրանս բարիս. 14եւ զշաբաթս քո սուրբս ծանուցեր նոցա, եւ զպատուիրանս եւ զհրամանս եւ զօրէնս ետուր նոցա ՚ի ձեռն Մովսիսի ծառայի քոյ։ 15Եւ զհաց երկնից ետուր նոցա ՚ի կերակուր, եւ զջուր բղխեցուցեր ՚ի վիմէ եւ արբուցեր նոցա. եւ բացեր նոցա մտանել ժառանգել զերկիրն յոր համբարձեր զձեռն քո տա՛լ նոցա։ 16Եւ ինքեա՛նք իսկ հարքն մեր հպարտացան եւ անօրինեցան, եւ խստացուցին զպարանոցս իւրեանց, եւ ո՛չ լուան պատուիրանաց քոց. 17եւ ակնկորեցին յօրինաց քոց, եւ ո՛չ յիշեցին զսքանչելիս քո զոր արարեր դու ընդ նոսա. այլ խստացուցին զպարանոցս իւրեանց, եւ դարձուցին զթիկունս իւրեանց. եւ կամեցան դառնա՛լ ՚ի ծառայութիւն անդրէն յԵգիպտոս։ Այլ դու Տէր Աստուած մեր գթա՛ծ ես եւ ողորմած, երկայնամի՛տ եւ բազումողորմ, եւ ո՛չ ՚ի սպառ մերժեցեր զնոսա։ 18Եւ դարձեալ արարին իւրեանց որթ ձուլածոյ՝ եւ ասացին. Ա՛յս են աստուածք որ հանին զմեզ յերկրէն Եգիպտացւոց. եւ արարին մեծամեծ բարկութիւնս. 19եւ դու ըստ բազում գթութեան եւ ողորմութեան քում ո՛չ թողեր եւ ցրուեցեր զնոսա յանապատին. եւ զսիւն ամպոյն ո՛չ հեռացուցեր ՚ի նոցանէ որ առաջնորդէր նոցա ՚ի տուէ, եւ զսիւն հրոյն որ լուսաւորէր զնոսա ՚ի գիշերի՝ զճանապարհս զոր երթային։ 20Եւ զՀոգի քո Սուրբ զբարերար՝ ետո՛ւր նոցա իմանալ զօրէնսն. եւ զմանանայն ո՛չ հեռացուցեր ՚ի բերանոց նոցա. եւ ետուր նոցա ջուր ՚ի ծարաւոյ վիմէ։ 21Եւ զքառասուն ամ շրջեցուցեր զնոսա յանապատին. հանդերձք նոցա ո՛չ մաշեցան, եւ կօշիկք նոցա ո՛չ հնացան։ 22Եւ հարեր առաջի նոցա զթագաւորս եւ զժողովուրդս. եւ բաժանեցին եւ կալա՛ն զերկիր նոցա ՚ի ժառանգութիւն, զերկիրն Սեհոնի թագաւորին Եսեբոնայ, եւ զերկիրն Ովգայ թագաւորին Բասանու։ 23Եւ զորդիս նոցա բազմացուցեր իբրեւ զաստեղս երկնից. եւ ածեր զնոսա յերկիր զոր խոստացար հարցն նոցա, եւ ժառանգեցին զնա. 24վասն զի սատակեցեր առաջի նոցա զբնակիչս երկրին Քանանացւոց, եւ ետուր զերկիրն նոցա ՚ի ձեռս նոցա. եւ զթագաւորս նոցա եւ զժողովուրդ երկրին սպառեցե՛ր՝ որպէս եւ կամեցար ըստ կամաց իւրեանց։ 25Եւ առին զքաղաքս բարձրաբերձս՝ եւ զպարիսպս, եւ ժառանգեցին զտունս լի՛ ամենայն բարութեամբ. ջրհորս փորեալս եւ կազմեալս. այգի՛ս եւ ձիթենիս եւ զամենայն ծառս պտղաբերս ՚ի կերակուրս լիութեան նոցա։ Կերան եւ յագեցան՝ գիրացան եւ փափկացան ՚ի բարութիւնս մեծամեծս զոր ետուր նոցա. 26եւ հեռացան եւ մերժեցան ՚ի քէն, եւ յե՛տս դարձան յօրինաց քոց. եւ զմարգարէսն քո կոտորեցին, որ քարոզեցին նոցա դառնա՛լ առ քեզ. եւ արարին զբարկութիւն մեծ առաջի քո։ 27Եւ ետուր զնոսա ՚ի ձեռս նեղչաց նոցա, եւ նեղեցին զնոսա. եւ աղաղակեցին առ քեզ ՚ի ժամանակս նեղութեան իւրեանց. եւ դու յերկնից լուար նոցա. եւ բազում գթութեամբ եւ ողորմութեամբ փրկեցեր զնոսա. եւ հաներ զնոսա ՚ի ձեռաց նեղչաց նոցա։ 28Եւ յորժամ հանգեան՝ դարձա՛ն եւ արարին չարիս առաջի քո. եւ թողեր զնոսա ՚ի ձեռս թշնամեաց նոցա, եւ չարչարեցին զնոսա. եւ դարձեալ աղաղակեցին առ քեզ, եւ դու յերկնից լուար նոցա, եւ փրկեցեր զնոսա բազում ողորմութեամբ քով. 29եւ դարձեալ եդիր վկայութիւն առ նոսա՝ դառնալ յօրէնս քո։ Իսկ նոքա անմտացեալք յիմարութեամբ ո՛չ լուան օրինաց քոց. եւ ՚ի հրամանս քո եւ ՚ի պատուիրանս քո մեղա՛ն. զոր դու ասացեր՝ եւ հրամայեցեր, զի ո ոք արասցէ ՚ի մարդկանէ զբան պատուիրանաց քոց՝ կեցցէ՛ նոքիմբք. իսկ նոքա դարձուցին զթիկունս իւրեանց, եւ եղեն խստապարանոցք՝ եւ ո՛չ լուան բանի քում. 30եւ դու երկայնամտեցեր առ նոսա. եւ առաքեցեր ՚ի վկայութիւն զմարգարէսն Հոգւով քո Սրբով, սակայն եւ այնպէս ո՛չ լուան. եւ մատնեցեր զնոսա ՚ի ձեռս ժողովրդոց օտարաց երկրին, որք տառապեցուցին զնոսա յոյժ։ 31Եւ դու ըստ բազում գթութեան եւ ողորմութեան քում ո՛չ թողեր զնոսա մինչեւ ՚ի սպառ, եւ ո՛չ մերժեալ հեռացուցեր զնոսա ՚ի քէն. զի դու հզօ՛ր ես գթած եւ ողորմած՝ երկայնամիտ եւ բազումողորմ։ 32Եւ այժմ Տէր Աստուած մեր՝ զօրաւո՛ր եւ մեծ, ամենակալ եւ ահարկու՝ արդա՛ր եւ ճշմարիտ, պահեա՛ զուխտ եւ զողորմութիւն՝ եւ հայեա՛ց ՚ի տառապանս մեր եւ ՚ի նեղութիւնս, եւ ՚ի թագաւորացն մերոց եւ իշխանացն մերոց, եւ քահանայից եւ մարգարէիցն մերոց, եւ ամենայն հարցն մերոց. եւ ժողովրդեան քոյ զոր տառապեցուցին, եւ բռնացան ՚ի վերայ մեր թագաւո՛րք Ասորեստանեայց մինչեւ ցայսօր։ 33Եւ դու արդա՛ր ես յամենայնի զոր ածեր ՚ի վերայ մեր վասն մեղաց մերոց. վասն զի ճշմարտութեամբ արարեր. 34քանզի մեղա՛ք մեք՝ եւ թագաւորք մեր եւ իշխանք եւ քահանայք, եւ հարքն մեր՝ եւ ո՛չ արարաք զպատուիրանս քո, եւ ո՛չ հայեցաք յօրէնս քո եւ ՚ի վկայութիւնս զոր եդիր առ մեզ. 35եւ զգթութիւնս քո՝ եւ զբազում բարութիւնս զոր ետուր մեզ, եւ յերկրիս յայսմիկ՝ ՚ի լա՛յնս եւ յընդարձակ եւ ՚ի պարարտ զոր ետուր մեզ, ո՛չ գիտացաք ծառայել քեզ, այլ դարձուցա՛ք զսիրտս մեր յօրինաց քոց. եւ մատնեցաք մեք ՚ի գերութիւն վասն մեղաց մերոց։ 36Եւ ահաւասիկ եմք այսօր ՚ի ծառայութիւն, եւ երկիրս զոր ետուր հարցն մերոց ուտել զպտուղ եւ զբարութիւն սորա ազատութեամբ։ 37Արդ՝ այսօր թագաւորք օտա՛րք տիրեն ՚ի վերայ մեր եւ ուտեն զսա՝ վասն մեղաց մերոց, եւ անկեալք ՚ի ծառայութիւն տամք հարկս. եւ վարեն զմեզ եւ զանասունս մեր որպէս եւ կամին, եւ եմք ՚ի նեղութեան եւ ՚ի վիշտս մեծ այսօր վասն մեղաց մերոց։ 38Եւ արդ՝ ՚ի վերայ այսր ամենայնի՝ մեք դնեմք ո՛ւխտս եւ հաւատարմութիւնս. եւ հաւատա՛մք յօրէնս քո, եւ առնե՛մք զնոսա, եւ որ ինչ գրեալ է ՚ի նոսա. եւ զբանս զայս գրով հաստատեմք եւ կնքեմք, ամենայն իշխանք մեր, եւ Ղեւտացիք մեր, եւ քահանայք մեր։