1Լուարո՛ւք զայս զոր ասաց Տէր. Արի՛ եւ դատեա՛ց ընդ լերինս, եւ բլուրք լուիցեն ձայնի քում։ 2Լուարո՛ւք բլուրք զդատաստան Տեառն, եւ ձորք եւ հո՛ւնք երկրի. զի դատաստա՛ն է Տեառն ընդ ժողովրդեան իւրում, եւ ընդ Իսրայէլի յանդիմանեսցի։ 3Ժողովուրդ իմ զի՞ արարի քեզ, կամ ի՞ւ տրտմեցուցի զքեզ, կամ ի՞ւ նեղեցի զքեզ. տո՛ւր ինձ պատասխանի։ 4Փոխանակ զի հանի զքեզ յերկրէն Եգիպտացւոց, եւ ՚ի տանէ ծառայութեան փրկեցի՛ զքեզ. եւ առաքեցի առաջի քո զՄովսէ՛ս եւ զԱհարոն եւ զՄարիամ։ 5Ժողովուրդ իմ յիշեա՛ զինչ խորհեցաւ վասն քո Բաղա՛կ թագաւոր Մովաբացւոց. եւ զի՞նչ ետ նմա պատասխանի Բաղաամ որդի Բէովրայ, ՚ի վիճակացն մինչեւ ցԳաղգաղ. զի ծանիցի արդարութիւն Տեառն։ 6Ի՞ւ կանխեցից առ Տէր. ապաւինեցա՛յց յԱստուած իմ բարձրեալ, եթէ կանխեցից առ նա ողջակիզօք, եւ որթովք տարեւորօք. 7եթէ իցէ՝ ընկալցի՞ Տէր ընդ հազարաւորս խոյոց, կամ ընդ բիւրաւորս նոխազաց պարարտաց. եթէ տա՛ց զանդրանիկս իմ վասն ամպարշտութեանց, եւ զպտուղ միջոյ իմոյ վասն մեղաց անձին իմոյ։ 8Պատմեցա՛ւ քեզ ո՛վ մարդ՝ զի՞նչ է բարի, կամ զի՞նչ խնդրէ ՚ի քէն Տէր. բայց առնե՛լ զիրաւունս, եւ սիրել զողորմութիւն. եւ պատրա՛ստ լինել երթալոյ զկնի Տեառն Աստուծոյ քոյ։ 9Ձայն Տեառն ՚ի վերայ քաղաքի կոչեսցի, եւ ապրեցուսցէ զերկիւղածս անուան նորա։ Լո՛ւր ազգ, ո՛ հանդերձեսցէ զքաղաք, 10եթէ ո՛չ հուր, եւ տուն անօրինի որ գանձէ զգանձս անօրէնս, եւ հպարտութեամբ անիրաւութեան։ 11Եւ իցէ՞ թէ արդարասցի կաշառովք անօրէնն, եւ պայուսակա՛ւ կշռոց նենգութեան. 12ուստի զտունս իւրեանց լցին ամպարշտութեամբք. եւ բնակիչք նորա խօսեցան անիրաւութիւն. եւ լեզուք նոցա մեծաբանեցին ՚ի բերանս իւրեանց։ 13Եւ ես հարի զքեզ ապականութեամբ վասն մեղաց քոց։ 14Դու կերիցես եւ մի՛ յագեսջիր. եւ մերժեցի՛ զքեզ. եւ ըմբռնեսցիս՝ եւ մի՛ ապրեսցիս. եւ որ միանգամ ապրեսցին ՚ի սո՛ւր մատնեսցին։ 15Դու սերմանեսցես՝ եւ ո՛չ հնձեսցես. դու կթեսցես ձէթ՝ եւ մի՛ օծցիս իւղով. եւ գինի՝ եւ մի՛ արբցես գինի։ 16Եւ ապականեսցին անօրէնք ժողովրդեան իմոյ, եւ ամենայն գործք տանն Աքաաբու. եւ գնացէք ըստ խորհրդոց նորա. զի մատնեցից զձեզ յապականութիւն, եւ զբնակիչս քո ՚ի շչիւն, եւ զնախատինս ժողովրդոց ընկալջիք։