1Եւ մտեալ ՚ի նաւ ա՛նց յայնկոյս, եւ ե՛կն ՚ի քաղաք իւր։ 2Եւ ահա մատուցի՛ն առ նա անդամալոյծ մի որ դնէր ՚ի մահիճս։ Եւ տեսեալ Յիսուսի զհաւատս նոցա՝ ասէ ցանդամալոյծն. Թողեա՛լ լիցին քեզ մեղք քո։ 3Եւ ահա՝ ոմանք ՚ի դպրացն ասեն ընդ միտս. Հայհոյէ՛ դա։ 4Եւ ծանուցեալ Յիսուսի զխորհուրդս նոցա՝ ասէ ցնոսա. Ընդէ՞ր խորհիք դուք չարիս ՚ի սիրտս ձեր. 5զի՞նչ դիւրին է. ասել. Թողեալ լիցին քեզ մեղք քո, թէ՛ ասել. Արի՛ եւ շրջեա՛ց։ 6Այլ զի գիտասջիք՝ եթէ իշխանութիւն ունի Որդի մարդոյ յերկրի թողո՛ւլ զմեղս. յայնժամ ասէ ցանդամալոյծն. Արի՛՝ ա՛ռ զմահիճս քո՝ եւ ե՛րթ ՚ի տո՛ւն քո։ 7Եւ յարուցեալ գնա՛ց ՚ի տուն իւր։ 8Իբրեւ տեսին ժողովուրդքն, զարմացա՛ն. եւ փառաւո՛ր առնէին զԱստուած զտուի՛չն այնպիսի իշխանութեան՝ մարդկան։

ԺԴ գբ

9Եւ անցեալ ընդ այն Յիսուսի՝ ետես այր մի՝ զի նստէ՛ր ՚ի մաքսաւորութեան, Մատթէ՛ոս անուն. եւ ասէ ցնա. Ե՛կ զկնի իմ։ Եւ յարուցեալ գնա՛ց զկնի նորա։ 10Եւ եղեւ իբրեւ բազմեալ էր նա ՚ի տանն, եւ ահա մաքսաւորք եւ մեղաւորք եկեալ եւ բազմեալ էին ընդ Յիսուսի՝ եւ ընդ աշակերտս նորա։ 11Իբրեւ տեսին փարիսեցիքն՝ ասե՛ն ցաշակերտս նորա. Ընդէ՞ր ընդ մաքսաւորս եւ ընդ մեղաւորս ուտէ՛ վարդապետն ձեր։ 12Իսկ Յիսուս իբրեւ լուաւ՝ ասէ ցնոսա. Ո՛չ պիտոյ է բժիշկ կարողաց՝ այլ հիւանդա՛ց։ 13Երթայք ուսարո՛ւք, զինչ է. Զողորմութիւն կամիմ, եւ ո՛չ զզոհ. զի ո՛չ եկի կոչել զարդարս՝ այլ զմեղաւո՛րս։ * 14Յայնժամ մատե՛ան առ նա աշակերտքն Յովհաննու՝ եւ ասեն. Ընդէ՞ր մե՛ք եւ փարիսեցիքն պահեմք յաճախ, եւ քո աշակերտքդ ո՛չ պահեն։ 15Ասէ ցնոսա Յիսուս. Մի՝ եթէ մա՞րթ ինչ իցէ մանկանց առագաստի սո՛ւգ առնուլ՝ մինչ փեսայն ընդ նոսա՛ իցէ. այլ եկեսցեն աւուրք՝ յորժամ բարձցի ՚ի նոցանէ փեսայն, եւ ապա՛ պահեսցեն։ 16Ո՛չ ոք արկանէ՛ կապերտ անթափ ՚ի վերայ հնացեալ ձորձոյ. զի առնո՛ւ ելանէ զլրութիւն նորա ՚ի հանդերձէն, եւ եւ՛ս չար պատառումն լինի։ 17Եւ ո՛չ արկանեն գինի նո՛ր ՚ի տիկս հինս. ապա թէ ոչ՝ տիկքն պատառին, եւ գինին հեղու, եւ տիկքն կորնչի՛ն. այլ արկանեն գինի նոր ՚ի տի՛կս նորս, եւ երկոքի՛ն պահին։

ԺԵ գգ

18Մինչ դեռ նա զա՛յս խօսէր ընդ նոսա, ահա իշխան մի մատուցեալ երկի՛ր պագանէր նմա՝ եւ ասէր. Դուստր իմ ա՛րդ եւս վախճանեցաւ. այլ՝ եկեալ դիցե՛ս զձեռն քո ՚ի վերայ նորա՝ եւ կեցցէ՛։ 19Յարեաւ Յիսուս՝ եւ գնա՛ց զկնի նորա աշակերտօքն հանդերձ։

20Եւ ահա կին մի՝ տեռատե՛ս երկոտասանամեայ, մատուցեալ յետոյ մերձեցա՛ւ ՚ի դրօշակ հանդերձի նորա. 21քանզի ասէր ՚ի մտի իւրում. Թէ միայն մերձենա՛մ ՚ի հանդերձս նորա՝ փրկի՛մ։ 22Իսկ Յիսուս իբրեւ դարձաւ եւ ետես զնա, ասէ. Քաջալերեա՛ց դուստր՝ հաւա՛տք քո կեցուցին զքեզ։ Եւ փրկեցաւ կինն ՚ի ժամէն յայնմանէ։ 23Իբրեւ եկն Յիսուս ՚ի տուն իշխանին, եւ ետես զփողա՛րսն՝ եւ ամբոխ յոյժ, ասէ ցնոսա. ՚Ի բա՛ց գնացէք, 24զի ո՛չ եթէ մեռեալ է աղջիկդ՝ այլ ննջէ՛։ 25Եւ ծաղր առնէին զնա։ Եւ իբրեւ ել ամբոխն ՚ի բաց, եմուտ՝ կալաւ զձեռանէ նորա, եւ յարեա՛ւ աղջիկն։ 26Եւ ե՛լ համբաւս այս ընդ ամենայն երկիրն ընդ այն։

ԺԷ գդ

27Եւ մինչ դեռ անցանէր ընդ այն Յիսուս, զհե՛տ եղեն նորա կոյրք երկու, աղաղակէի՛ն եւ ասէին. Ողորմեա՛ց մեզ որդի՛ Դաւթի։ 28Եւ իբրեւ եկն ՚ի տուն, մատեա՛ն առ նա կոյրքն։ Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Հաւատա՞յք եթէ կարօղ եմ առնել ձեզ զայդ։ Ասեն ցնա. Այո՛ Տէր։ 29Յայնժամ մերձեցաւ յաչս նոցա՝ եւ ասէ. Ըստ հաւատոց ձերոց եղիցի՛ ձեզ։ 30Եւ բացա՛ն աչք նոցա։ Եւ սաստեա՛ց նոցա Յիսուս՝ եւ ասէ. Զգո՛յշ կացէք՝ մի՛ ոք գիտասցէ։ 31Եւ նոքա ելեալ՝ համբաւեցի՛ն զնա ընդ ամենայն երկիրն ընդ այն։

32Եւ յելանելն նոցա արտաքս, ահա մատուցին առ նա այր մի համր դիւահար։ 33Եւ յելանել դիւին՝ խօսեցաւ համրն։ Եւ զարմացա՛ն ժողովուրդքն՝ եւ ասեն, թէ եւ ո՛չ երբէք երեւեցաւ այսպիսի ինչ յԻսրայէլի։ 34Իսկ փարիսեցիքն ասէին, թէ իշխանաւ դիւա՛ց հանէ դա զդեւս։ 35Եւ շրջէր Յիսուս ընդ ամենայն քաղաքս եւ ընդ գեղս, ուսուցանէ՛ր ՚ի ժողովուրդս նոցա, եւ քարոզէ՛ր զաւետարանն արքայութեան. եւ բժշկէ՛ր զամենայն ախտս եւ զամենայն հիւանդութիւնս ՚ի ժողովրդեանն։ 36Եւ տեսեալ զժողովուրդսն՝ գթացա՛ւ ՚ի նոսա. զի էին աշխատեա՛լք եւ ցրուեալք իբրեւ զոչխարս՝ որոց ո՛չ իցէ հովիւ։ 37Յայնժամ ասէ ցաշակերտս իւր. Հունձք բազո՛ւմ են, եւ մշակք սակա՛ւ. 38Արդ՝ աղաչեցէ՛ք զՏէր հնձոց՝ զի հանցէ՛ մշակս ՚ի հունձս իւր։