1Այլ իբրեւ էջ ՚ի լեռնէ անտի, գնացի՛ն զկնի նորա ժողովուրդք բազումք։ 2Եւ ահա մատուցեալ բորոտ մի, երկի՛ր պագանէր նմա, եւ ասէր. Տէ՛ր, եթէ կամիս կարօ՛ղ ես զիս սրբել։ 3Ձգեաց զձեռն իւր եւ հասո՛յց ՚ի նա Յիսուս՝ եւ ասէ. Կամի՛մ՝ սրբեա՛ց։ Եւ վաղվաղակի սրբեցաւ ՚ի նմանէ բորոտութիւնն։ 4Եւ ասէ ցնա Յիսուս. Զգո՛յշ լեր՝ մի՛ ումեք ասիցես. այլ երթ ցո՛յց զանձն քո քահանային. եւ մատո՛ զպատարագն, զոր հրամայեա՛ց Մովսէս ՚ի վկայութիւն նոցա։

5Եւ մտեալ ՚ի Կափառնաում, մատեա՛ւ առ նա հարիւրապետ մի, աղաչէ՛ր զնա, 6եւ ասէր. Տէ՛ր՝ մանուկ իմ անկեալ կայ ՚ի տան անդամալոյծ՝ չարաչա՛ր տանջեալ։ 7Ասէ ցնա Յիսուս. Ես եկից՝ եւ բժշկեցից զնա։ 8Պատասխանի ետ հարիւրապետն՝ եւ ասէ. Տէր՝ չե՛մ բաւական եթէ ընդ յարկա՛ւ իմով մտցես. այլ ասա՛ բանիւ, եւ բժշկեսցի՛ մանուկն իմ։ 9Քանզի եւ ես ա՛յր մի եմ ընդ իշխանութեամբ, ունիմ ընդ ինեւ զինուո՛րս. ասե՛մ սմա ե՛րթ՝ եւ երթայ. եւ այլում թէ ե՛կ՝ եւ գայ. եւ ծառայի իմում թէ արա՛ զայս՝ եւ առնէ՛։ 10Իբրեւ լուաւ Յիսուս՝ զարմացա՛ւ, եւ ասէ ցայնոսիկ՝ որ զհե՛տն երթային. Ամէն ասե՛մ ձեզ եւ ո՛չ յԻսրայէլի այսպիսի հաւատս գտի երբէք։ 11Բայց ասե՛մ ձեզ, զի բազումք յարեւելից եւ յարեւմտից եկեսցեն՝ եւ բազմեսցի՛ն ընդ Աբրահամու՝ եւ ընդ Սահակայ՝ եւ ընդ Յակովբու յարքայութեան երկնից. 12եւ որդիքն արքայութեան ելցեն ՚ի խաւա՛րն արտաքին. ա՛նդ եղիցի լալ եւ կրճե՛լ ատամանց։ 13Եւ ասէ Յիսուս ցհարիւրապետն. Ե՛րթ՝ եւ որպէս հաւատացերդ եղիցի՛ քեզ։ Եւ ողջացաւ մանուկն նորա յաւուր յայնմիկ։

14Եւ եկեալ Յիսուս ՚ի տուն Պետրոսի, ետես զի զոքանչն նորա անկեա՛լ դնէր տապացեալ. 15կալա՛ւ զձեռանէ նորա՝ եւ եթո՛ղ զնա ջերմնն. յո՛տն եկաց՝ եւ պաշտէր զնա։

16Իբրեւ եղեւ երեկոյ՝ մատուցին առ նա դիւահարս բազումս, եւ եհա՛ն զայսսն բանիւ. եւ զամենայն հիւանդսն բժշկեա՛ց։ 17Զի լցցի՛ բանն՝ որ ասացաւ ՚ի ձեռն Եսայայ մարգարէի. Նա՝ զհիւանդութիւնս մեր վերացո՛յց, եւ զցաւս մեր եբա՛րձ։ *

18Տեսեալ Յիսուսի ժողովուրդս բազումս զիւրեւ, հրամայեաց երթա՛լ յայնկոյս։ 19Եւ մատուցեալ դպիր մի ասէ ցնա. Վա՛րդապետ՝ եկի՛ց եւ ես զկնի քո յո՛ր վայր եւ երթիցես։ 20Ասէ ցնա Յիսուս. Աղուեսուց որջք գոն, եւ թռչնոց երկնից բոյնք. այլ Որդւոյ մարդոյ ո՛չ գոյ՝ ուր դիցէ զգլուխ իւր։ 21Եւ մի ոմն յաշակերտաց նորա ասէ ցնա. Տէ՛ր՝ տո՛ւր ինձ հրաման՝ զի երթա՛յց նախ թաղեցից զհայր իմ։ 22Ասէ ցնա Յիսուս. Ե՛կ զկնի իմ, եւ թո՛յլ տուր մեռելոցն թաղել զմեռեալս իւրեանց։

23Եւ իբրեւ եմուտ ՚ի նաւն, գնացի՛ն զկնի նորա աշակերտքն նորա. 24եւ ահա շարժումն մեծ եղեւ ՚ի ծովուն՝ մինչ նաւին ծածկե՛լ յալեաց անտի. եւ ինքն ննջէր։ 25Եւ մատուցեալ աշակերտքն յարուցին զնա եւ ասեն. Տէ՛ր՝ փրկեա՛ զմեզ՝ զի կորնչի՛մք։ 26Եւ ասէ ցնոսա. Ընդէ՞ր վատասի՛րտք էք սակաւահաւա՛տք։ Յայնժամ յարուցեալ սաստեա՛ց հողմոցն եւ ծովուն, եւ եղեւ խաղաղութիւն մեծ։ 27Եւ մարդիկն զարմացան՝ եւ ասէին. Որպիսի՛ ոք իցէ սա, զի եւ հո՛ղմք եւ ծով հնազանդին սմա։

28Եւ իբրեւ անցին յայնկոյս յերկիրն Գերգեսացւոց, պատահեցի՛ն նմա դիւահարք երկու՝ ելեա՛լք ՚ի գերեզմանացն, չարաչա՛րք յոյժ. որպէս զի չէ՛ր հնար անցանե՛լ ումէք ընդ ա՛յն ճանապարհ։ 29Եւ ահա՝ աղաղակեցին եւ ասեն. Զի՞ կայ մեր եւ քո՝ Յիսուս Որդի՛ Աստուծոյ, եկիր տարաժա՛մ տանջել զմեզ։ 30Եւ էր հեռագո՛յն ՚ի նոցանէ երամակ մի խոզից արօտական։ 31Եւ դեւքն աղաչէին զնա եւ ասէին. Եթէ հանե՛ս զմեզ աստի, հրամա՛ն տուր մեզ երթալ յերամա՛կ խոզիցն։ 32Եւ ասէ ցնոսա. Երթա՛յք։ Եւ նոքա ելեալ գնացին յերամա՛կն խոզից. եւ դիմեա՛ց ամենայն երամակն ՚ի դարէ՛ անտի ՚ի ծով, եւ մեռան ՚ի ջուրսն։ 33Եւ խոզարածքն փախե՛ան, եւ երթեալ ՚ի քաղաքն պատմեցին զամենայն, եւ զի՛րս դիւահարացն։ 34Եւ ահա ամենայն քաղաքն ե՛լ ընդ առաջ Յիսուսի. իբրեւ տեսին զնա՝ աղաչեցին զի գնասցէ՛ ՚ի սահմանաց նոցա։