ԾԱ էդ

1Դարձեալ պատասխանի ետ Յիսուս, եւ ասէ՛ ցնոսա առակօք. 2Նմանեցաւ արքայութիւն երկնից՝ ա՛ռն թագաւորի, որ արա՛ր հարսանիս որդւոյ իւրում։ 3Եւ առաքեաց զծառայս իւր կոչե՛լ զհրաւիրեալսն ՚ի հարսանիս. եւ ո՛չ կամեցան գալ։ 4Դարձեալ՝ առաքեաց ա՛յլ ծառայս՝ եւ ասէ. Ասացէ՛ք հրաւիրելոցն. Ահաւասիկ զճա՛շ իմ պատրաստեցի. զուարակք իմ եւ պարարակք զենեա՛լ են, եւ ամենայն ինչ պատրա՛ստ է. եկա՛յք ՚ի հարսանիսս։ 5Եւ նոքա յուլացեալ՝ գնացին ոմն յագարա՛կ իւր, եւ ոմն ՚ի վաճա՛ռ իւր. 6եւ այլք՝ կալան զծառայս նորա, թշնամանեցին, եւ սպանի՛ն։ 7Իսկ թագաւորն իբրեւ լուաւ՝ բարկացա՛ւ, եւ առաքեաց զզօրս իւր եւ սատակեաց զսպանօղսն զայնոսիկ, եւ զքաղաքն նոցա այրեա՛ց։ 8Յայնժամ ասէ՛ ցծառայս իւր. Հարսանիքս պատրա՛ստ են, եւ հրաւիրեալքն չէի՛ն արժանի։ 9Արդ՝ երթա՛յք յանցս ճանապարհաց, եւ զորս միանգամ գտանիցէք՝ կոչեցէ՛ք ՚ի հարսանիսս։ 10Եւ ելեալ ծառայքն ՚ի ճանապարհս ժողովեցի՛ն զամենեսեան զոր եւ գտին՝ զչարս եւ զբարիս. եւ լցա՛ն հարսանիքն բազմականօք։ 11Եւ մտեալ թագաւորն հայե՛լ զբազմականօքն, ետես անդ ա՛յր մի՝ որ ո՛չ էր զգեցեալ հանդերձ հարսանեաց։ 12Եւ ասէ ցնա. Ը՛նկեր՝ զիա՞րդ մտեր այսր, զի ո՛չ ունէիր հանդերձ հարսանեաց։ Եւ նա պապանձեցա՛ւ։ 13Յայնժամ ասէ թագաւորն ցսպասաւորսն. Կապեցէ՛ք զդորա զոտս եւ զձեռս՝ եւ հանէ՛ք զդա ՚ի խաւա՛րն արտաքին, ա՛նդ եղիցի լա՛լ եւ կրճել ատամանց։ 14Զի բազումք են կոչեցեալք՝ եւ սակաւք ընտրեալք։

ԾԲ էե

15Յայնժամ գնացեալ փարիսեցիքն, առին խորհուրդ զնմանէ, թէ ո՞րպէս դնիցեն նմա որոգա՛յթ բանիւք։ 16Եւ առաքեն առ նա զաշակերտսն իւրեանց Հերովդիանոսօ՛քն հանդերձ՝ եւ ասեն. Վա՛րդապետ՝ գիտեմք զի ճշմարի՛տ ես, եւ զճանապարհն Աստուծոյ ճշմարտութեամբ ուսուցանես, եւ ո՛չ է քեզ փոյթ զումեքէ, եւ ո՛չ հայիս յերեսս մարդոյ։ 17Արդ՝ ասա՛ մեզ, զիա՞րդ թուի քեզ, պա՞րտ է հարկս տալ կայսեր՝ թէ ոչ։ 18Գիտա՛ց Յիսուս զխորամանգութիւնն նոցա, եւ ասէ. Զի՞ փորձէք զիս կե՛ղծաւորք. 19ցուցէ՛ք ինձ զդահեկան հարկին։ Եւ նոքա մատուցին նմա դահեկան մի։ 20Եւ ասէ ցնոսա. Ո՞յր է պատկերս այս՝ կամ գիր։ 21Ասեն. Կայսեր։ Յայնժամ ասէ ցնոսա. Երթա՛յք՝ տո՛ւք զկայսեր՝ կայսեր, եւ զԱստուծոյ՝ Աստուծոյ։ 22Իբրեւ լուան՝ զարմացա՛ն. եւ թողի՛ն զնա եւ գնացին։

23Յայնմ աւուր մատեա՛ն առ նա սադուկեցիքն, որ ասէին՝ թէ չի՛ք յարութիւն. հարցի՛ն ցնա՝ 24եւ ասեն. Վա՛րդապետ՝ Մովսէս ասաց. Եթէ ոք մեռցի անորդի, արասցէ զկին նորա եղբայր իւր, եւ յարուսցէ զաւա՛կ եղբօր իւրում։ * 25Եի՛ն առ մեզ եղբա՛րք եւթն. առաջինն՝ արա՛ր կին՝ եւ մեռա՛ւ. եւ զի ո՛չ ունէր զաւակ, եթող զկինն իւր՝ եղբօր իւրում։ 26Նոյնպէս եւ երկրո՛րդն՝ եւ երրո՛րդն, մինչեւ ցե՛ւթներորդն։ 27Յետ ամենեցուն՝ մեռա՛ւ եւ կինն։ 28Արդ՝ ՚ի յարութեանն ո՞յր յիւթանցն եղիցի՝ նա՛ կին. զի ամենեքի՛ն կալան զնա կին։ 29Պատասխանի՛ ետ նոցա Յիսուս՝ եւ ասէ. Մո՛լորեալք՝ ո՛չ գիտէք զգիրս եւ ո՛չ զզօրութիւն Աստուծոյ։ 30Զի ՚ի յարութեանն ո՛չ կանայս առնեն՝ եւ ո՛չ արանց լինին, այլ են իբրեւ զհրեշտա՛կս յերկինս։ 31Բայց վասն յարութեան մեռելոց չիցէ՞ ընթերցեալ զասացեալն ձեզ յԱստուծոյ. 32Ե՛ս եմ Աստուած Աբրահամու, Աստուած Իսահակայ եւ Աստուած Յակովբայ. եւ չէ՛ Աստուած՝ Աստուած մեռելոց՝ այլ կենդանեա՛ց։ * 33Իբրեւ լուան ժողովուրդքն, զարմանայի՛ն ընդ վարդապետութիւն նորա։

34Իսկ փարիսեցիքն իբրեւ լուան՝ եթէ պապանծեցոյց զսադուկեցիսն, ժողովեցա՛ն ՚ի միասին։ 35Եւ եհա՛րց մի ոմն ՚ի նոցանէ զնա՝ փորձելով, եւ ասէ. 36Վա՛րդապետ՝ ո՞ր պատուիրան մեծ է յօրէնս։ 37Եւ Յիսուս ասէ ցնա. Սիրեսցե՛ս զՏէր Աստուած քո յամենայն սրտէ քումմէ, եւ յամենայն անձնէ՛ քումմէ, եւ յամենայն մտաց քոց։ * 38Ա՛յս է մեծն եւ առաջին պատուիրան։ 39Եւ երկրորդն՝ նմա՛ն սմին. Սիրեցե՛ս զընկեր քո՝ իբրեւ զանձն քո։ * 40Յա՛յս երկուս պատուիրանս ամենայն օրէնք եւ մարգարէք՝ կախեալ կան։

41Եւ ՚ի ժողովել փարիսեցւոցն, եհա՛րց ցնոսա Յիսուս՝ եւ ասէ. 42Զիա՞րդ թուի ձեզ վասն Քրիստոսի. ո՞յր որդի է։ Ասեն ցնա. Դաւթի՛։ 43Ասէ ցնոսա Յիսուս. Իսկ զիա՞րդ Դաւիթ Հոգւովն՝ կոչէ զնա Տէր, եւ ասէ. 44Ասաց Տէր ցՏէր իմ. Նի՛ստ ընդ աջմէ իմմէ, մինչեւ եդից զթշնամիս քո պատուանդա՛ն ոտից քոց։ * 45Իսկ եթէ Դաւիթ՝ զնա Տէր կոչէ, զիա՞րդ որդի նորա իցէ։ 46Եւ ո՛չ ոք կարէր տալ նմա պատասխանի բան մի. եւ ո՛չ իշխէր ոք յայնմ օրէ հարցանել զնա եւ ոչինչ։