1՚Ի հինգետասա՛ներորդի ամի տէրութեանն Տիբերեայ կայսեր, ՚ի դատաւորութեան Հրեաստանի Պիղատոսի՛ Պոնտացւոյ, եւ ՚ի չորրորդպետութեան Գալիլեացւոց Հերովդի՛, եւ ՚ի Փիլիպոսի եղբօր նորա չորրորդպետութեան ՚ի Տուրացւոց եւ ՚ի Տրաքոնացւոց աշխարհին, եւ ՚ի չորրորդպետութեան Լիսանեայ Աբիլենացւոյ. 2եւ ՚ի քահանայապետութեան Անայի եւ Կայիափայ. եղեւ բա՛ն Աստուծոյ ՚ի վերայ Յովհաննու որդւոյ Զաքարիայ՝ յանապատի անդ։ 3Եւ ե՛կն յամենայն կողմն Յորդանանու, քարոզե՛լ մկրտութիւն ապաշխարութեան ՚ի թողութիւն մեղաց։ 4Որպէս եւ գրեալ է ՚ի գիրս պատգամաց Եսայայ մարգարէի. Ձա՛յն բարբառոյ յանապատի. Պատրա՛ստ արարէք զճանապարհ Տեառն, եւ ուղի՛ղ արարէք զշաւիղս նորա։ 5Ամենայն ձորք լցցի՛ն, եւ ամենայն լերինք եւ բլուրք՝ խոնարհեսցի՛ն. եւ եղիցին դժուարինքն ՚ի դիւրի՛նս, եւ առապարքն՝ ՚ի հա՛րթ ճանապարհս. 6եւ տեսցէ՛ ամենայն մարմին զփրկութիւն Աստուծոյ։ * 7Եւ ասէր ցժողովուրդսն ելեալս մկրտել ՚ի նմանէ. Ծնո՛ւնդք իժից՝ ո՞ ցոյց ձեզ փախչել ՚ի բարկութենէն որ գալոց է։ 8Արարէ՛ք այսուհետեւ պտուղս արժանիս ապաշխարութեան։ Եւ մի՛ սկսանիցիք ասել՝ եթէ ունիմք հայր զԱբրահամ. զայս ասե՛մ ձեզ, եթէ կարօղ է Աստուած ՚ի քարանցս յայսցանէ յարուցանել որդիս Աբրահամու։ 9Բայց ահաւասիկ տապար՝ առ արմի՛ն ծառոց կայ. ամենայն ծառ որ ո՛չ առնէ զպտուղ բարւոք, հատանի եւ ՚ի հո՛ւր արկանի։

10Հարցանէին զնա ժողովուրդքն եւ ասէին. Իսկ արդ՝ զի՞նչ գործեսցուք։ 11Պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. Ոյր իցեն երկու հանդերձք՝ տացէ զմին այնմ ոյր ոչ գուցէ. եւ ոյր կայցէ կերակուր՝ նո՛յնպէս արասցէ։ 12Եկին եւ մաքսաւորք մկրտել, եւ ասեն ցնա. Վա՛րդապետ՝ զի՞նչ գործեսցուք։ 13Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Մի՛ ինչ աւելի քան զհրամայեալսն ձեզ առնիցէք։ 14Հարցանէին զնա եւ զինուորքն՝ եւ ասէին. Եւ մեք զի՞նչ գործեսցուք։ Ասէ ցնոսա. Մի՛ զոք խուիցէք՝ եւ մի՛ զոք զրպարտիցէք, շա՛տ լիցին ձեզ թոշակքն ձեր։ 15Մինչ ա՛կն ունէր ժողովուրդն, եւ խորհէին ամենեքեան ՚ի սիրտս իւրեանց վասն Յովհաննու. Միթէ՝ սա՛ իցէ Քրիստոսն։ 16Պատասխանի ետ ամենեցուն՝ եւ ասէ. Ես մկրտեմ զձեզ ջրո՛վ. բայց գայ զօրագո՛յն քան զիս, զորոյ՝ չե՛մ բաւական բառնալ զկօշիկս. նա՛ մկրտեսցէ զձեզ Հոգւով Սրբով եւ հրով։ 17Որոյ հեծանոցն ՚ի ձեռին իւրում սրբե՛լ զկալ իւր, եւ ժողովե՛լ զցորեանն ՚ի շտեմարանս իւր, եւ զյարդն՝ այրեսցէ՛ անշէջ հրով։ 18Բազում եւ ա՛յլ ինչ մխիթարութեամբ աւետարանէր ժողովրդեանն։ 19Բայց Հերովդէս չորրորդապետ յանդիմանեալ ՚ի նմանէ վասն Հերովդիայ կնոջ եղբօր իւրոյ, եւ վասն ամենայն չարեացն զոր գործեաց Հերովդէս, 20յաւել եւ զա՛յն եւս ՚ի վերայ ամենայնի, եւ ե՛դ ՚ի բանտի զՅովհաննէս։ 21Եւ եղեւ ՚ի մկրտել ամենայն ժողովրդեանն, եւ ընդ Յիսուսի մկրտելն՝ եւ կալ յաղօթս, բանա՛լ երկնից, 22եւ իջանել Հոգւոյն Սրբոյ մարմնաւոր տեսլեամբ իբրեւ զաղաւնի ՚ի վերայ նորա. եւ գալ ձայն յերկնից՝ որ ասէր. Դու ես Որդի իմ սիրելի, ընդ քե՛զ հաճեցայ։ 23Եւ ինքն Յիսուս՝ էր ամաց իբրեւ երեսնի՛ց սկսեալ՝ որոց որպէս կարծէր որդի Յովսեփայ։ Որ Յակովբա՛յն. որ Հեղեա՛յն. որ Մատաթեա՛յն։ 24Որ Ղեւեա՛յն. որ Մեղքեա՛յն. որ Յաննեա՛յն. որ Յովսեփեայն։ 25Որ Մատթեայն. որ Ամովսեայն. որ Նաւումայն. որ Էսղեայն. որ Նանգեայն։ 26Որ Մաաթեայն. որ Մատաթեայն. որ Սեմեայն. որ Յովսեքեայն. որ Յովդայն։ 27Որ Յովնանայն. որ Րեսայն. որ Զորաբաբիլին. որ Սաղաթիելին. որ Ներայն։ 28Որ Մեղքեայն. որ Ադդեայն. որ Կովսամայն. որ Ելմովդադայն. որ Երայն։ 29Որ Յեսուայն. որ Եղիազարայն. որ Յովրամայն. որ Մատթայն. որ Ղեւեայն։ 30Որ Սիմէովնին. որ Յուդային, որ Յովսեփայն. որ Յովնամայն. որ Էղէկիմայն։ 31Որ Մեղթեայն. որ Մէննայն. որ Մատտաթայն. որ Նաթանայն. որ Դաւթին։ 32Որ Յեսսեայն. որ Ովբեդայն. որ Բոոսայն. որ Սաղմանայն. որ Նաասովնին։ 33Որ Ամինադաբայն. որ Արամայն. որ Ադմեայն. որ Առնեայն. որ Էսրովմայն. որ Փարէսին. որ Յուդային։ 34Որ Յակովբայն. որ Իսահակայն. որ Աբրահամուն. որ Թառային. որ Նաքովրայն։ 35Որ Սերուքայն. որ Ռագաւայն. որ Փաղ՚եկայն. որ Եբերայն. որ Սաղ՚ային։ 36Որ Կայնանայն. որ Արփաքսադայն. որ Սէմայն. որ Նոյին. որ Ղամէքայն։ 37Որ Մաթուսաղային. որ Ենոքայն. որ Յարեդին. որ Մաղաղայելին. որ Կայնանայն։ 38Որ Էնովսայն. որ Սէթայն. որ Ադամայն, որ Աստուծոյն։