1Եկին ոմանք ՚ի նմին ժամանակի, եւ պատմեցին նմա վասն Գալիլեացւոցն, որոց զարի՛ւնն Պեղատոս խառնեաց ընդ զոհսն նոցա։ 2Պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. Համարիք եթէ ա՛յն Գալիլեացի՞ք եղեն մեղաւո՛րք քան զամենայն Գալիլեացիս, զի այնպիսի ա՛նցս կրեցին։ 3Ո՛չ. ասե՛մ ձեզ, այլ եթէ ո՛չ ապաշխարիցէք՝ ամենեքին նո՛յնպէս կորնչիջիք։ 4Կամ նոքա ութուտասա՛նքն յորոց վերայ աշտարակն անկաւ ՚ի Սիլովամ, եւ սպա՛ն զնոսա. համարիք թէ նոքա՛ պարտապա՛նք եղեն քան զամենայն մարդիկ՝ որ բնակեա՛լ են յԵրուսաղէմ։ 5Ո՛չ. ասե՛մ ձեզ, այլ թէ ո՛չ ապաշխարիցէք՝ ամենեքեան նո՛յնպէս կորնչիջիք։ 6Ասա՛ց եւ զառա՛կս զայս. Թզենի՛ մի էր ուրումն տնկեալ յայգւոջ իւրում. եւ եկն խնդրել պտո՛ւղ ՚ի նմանէ՝ եւ ո՛չ եգիտ։ 7Ասէ ցայգեգործն. Ահա՝ երեք ա՛մք են՝ յորմէ հետէ գամ խնդրել պտուղ ՚ի թզենւոջդ՝ եւ ո՛չ գտանեմ. արդ՝ կտրեա՛ զդա, ընդէ՞ր եւ զերկիրդ խափանէ։ 8Նա՝ պատասխանի ետ՝ եւ ասէ. Տէ՛ր, թո՛ղ զդա՝ ա՛յս ամ եւս, մինչեւ շո՛ւրջ զդովաւ բրեցից՝ եւ արկից աղբ. 9թերեւս արասցէ՛ պտուղ. ապա թէ ո՛չ՝ յամէ՛ եւս հատցե՛ս զդա։

ԽԸ եե

10Եւ ուսուցանէ՛ր ՚ի միում ժողովրդանոցա՛ցն ՚ի շաբաթս։ 11Եւ ահա կին մի՝ զոր ունէ՛ր ա՛յս հիւանդութեան ամս ութուտա՛սն. եւ էր կարկամեա՛լ, եւ ո՛չ կարէր ամենեւին ՚ի վե՛ր հայել։ 12Եւ տեսեալ զնա Յիսուսի, կոչեաց առ ինքն՝ եւ ասէ ցնա. Կի՛ն դու՝ արձակեա՛լ ես ՚ի հիւանդութենէ քումմէ։ 13Եւ ե՛դ ՚ի վերայ նորա ձեռն, եւ առժամա՛յն ուղղեցաւ, եւ փառաւո՛ր առնէր զԱստուած։ 14Պատասխանի ետ ժողովրդապետն՝ ցասուցեալ թէ ընդէ՞ր ՚ի շաբաթու բժշկեա՛ց Յիսուս, եւ ասէ ցժողովուրդն. Վե՛ց օր է՝ յորս արժա՛ն է գործել, յա՛յնս եկայք բժշկեցարո՛ւք, եւ մի՛ յաւուր շաբաթու։ 15Պատասխանի ետ նմա Տէր՝ եւ ասէ. Կե՛ղծաւորք, իւրաքանչիւրոք ՚ի ձէնջ ՚ի շաբաթու՝ ո՞չ արձակէ զեզն իւր կամ զէ՛շ ՚ի մսրոյ, եւ տանի տայ ջուր։ 16Իսկ այս՝ դուստր Աբրահամո՛ւ էր՝ զոր կապեաց Սատանայ՝ ահաւասիկ ութուտա՛սն ամ, ո՞չ արժան էր արձակե՛լ ՚ի կապանաց անտի ՚ի շաբաթու։ 17Եւ զայս իբրեւ ասաց, յամօ՛թ լինէին ամենեքին որ հակառա՛կն կային նմա. եւ ամենայն ժողովուրդն ուրա՛խ լինէր ՚ի վերայ ամենայն փառաւորութեանցն՝ որ գործէին ՚ի նմանէ։

18Եւ ասէր. Ո՛ւմ նմա՛ն է արքայութիւն Աստուծոյ, եւ որո՛ւմ նմանութեան նմանեցուցից զնա։ 19Նմա՛ն է հատոյ մանանխոյ, զոր առեալ մարդոյ ա՛րկ ՚ի պարտէզ իւր. աճեաց եւ եղեւ ծա՛ռ, եւ թռչունք երկնից բնակեալ էին յոստս նորա։ 20Եւ դարձեալ ասէ. Ո՛ւմ նմանեցուցից զարքայութիւն Աստուծոյ. 21նմա՛ն է խմորոյ, զոր առեալ կնոջ թաքո՛յց յալե՛ր երից գրուաց՝ մինչեւ ամենայն խմորեցաւ։

22Եւ շրջէր ընդ քաղաքս եւ ընդ գեղս, ուսուցանէ՛ր. եւ ճանապարհ արարեալ յԵրուսաղէմ, 23ասէ ոմն ցնա. Տէ՛ր՝ եթէ սակա՛ւք իցեն՝ որ ապրելոց իցեն։ Եւ նա ասէ ցնոսա. 24Ջանացարո՛ւք մտանել ընդ դո՛ւռն նեղ. ասե՛մ ձեզ, զի բազումք խնդրեսցեն մտանել՝ եւ ո՛չ կարասցեն։ 25Յորմէ հետէ մտցէ տանուտէ՛րն, եւ փակեսցէ զդուռնն. եւ սկսանիցիք կա՛լ արտաքոյ՝ եւ բախել զդուռնն, եւ ասել. Տէ՛ր Տէր՝ բա՛ց մեզ։ Եւ պատասխանի տուեալ ասիցէ ձեզ. Ո՛չ գիտեմ զձեզ ուստի էք։ 26Յայնժամ սկսանիջիք ասել. Կերա՛ք առաջի քոյ եւ արբաք, եւ ՚ի հրապարա՛կս մեր ուսուցեր։ 27Եւ ասիցէ. Ասե՛մ ձեզ. Ո՛չ գիտեմ զձեզ ուստի էք. ՚ի բա՛ց կացէք յինէն ամենայն մշա՛կդ անիրաւութեան։ 28Ա՛նդ եղիցի լա՛լ եւ կրճել ատամանց, յորժամ տեսանիցէք զԱբրահա՛մ եւ զԻսահակ եւ զՅակովբ՝ եւ զամենայն մարգարէս յարքայութեան Աստուծոյ, եւ զձեզ հանեա՛լ արտաքս։ 29Եւ եկեսցեն յարեւելի՛ց եւ յարեւմտից, եւ ՚ի հիւսւսոյ եւ ՚ի հարաւոյ, եւ բազմեսցին յարքայութեան Աստուծոյ։ 30Եւ ահա յետինք՝ որ եղիցին առաջի՛նք, եւ իցեն առաջինք՝ որ լինիցին յետի՛նք։

31՚Ի նմին աւուր մատեան ոմանք փարիսեցիք՝ եւ ասեն ցնա. Ե՛լ եւ գնա՛ աստի, զի Հերովդէս կամի՛ սպանանե՛լ զքեզ։ 32Եւ ասէ ցնոսա. Երթայք ասացէ՛ք աղուեսո՛ւն այնմիկ. Ահաւասիկ հանեմ դեւ՛ս՝ եւ բժշկութիւնս կատարեմ այսօ՛ր եւ վաղիւ, եւ յերիր աւուր կատարի՛մ։ 33Բայց պա՛րտ է այսօր եւ վաղիւ եւ ՚ի միւսո՛ւմ աւուր գնալ. զի ո՛չ է մարթ մարգարէի կորնչել արտաքոյ քան զԵրուսաղէմ։ 34Երուսաղէմ Երուսաղէմ՝ որ կոտորէիր զմարգարէս, եւ քարկո՛ծ առնէիր զառաքեալսն առ քեզ. քանի՛ցս անգամ կամեցայ ժողովել զորդիս քո, որպէս հա՛ւ զձագս իւր ընդ թեւովք, եւ ո՛չ կամեցարուք։ 35Ահա թողեա՛լ լիցի ձեզ տունդ ձեր։ Բայց ասե՛մ ձեզ, եթէ ո՛չ եւս տեսանիցէք զիս, մինչեւ ասիցէք. Օրհնեա՛լ եկեալն յանուն Տեառն։ *